چهارشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۵

پیامدها و عواقب جنگ ارتجاعی دولت‌های آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی، بیش از همه زندگی کارگران و اقشار
تهیدست جامعه را تحت فشار قرار داده است. تحت تاثیر این جنگ و فشارهای مضاعف آن بر طبقه کارگر این کارگران
هستند که قربانی تعدیل نیروی کار و موج بیکارسازی‌ها می شوند و به اردوی عظیم بیکاران می پیوندند. این کارگران هستند
که پرداخت حقوق و دستمزدها و مزایایشان بیش از پیش به تعویق می‌افتد و سازمان تأمین اجتماعی نیز به بهانه شرایط
جنگی، از پرداخت بیمه بیکاری به کارگران سرباز می‌زند. دستگاههای امنیتی و سرکوب نیز قبل از هر جائی مراکز
کارگری را تحت کنترل قرار می‌دهند تا از رشد و گسترش اعتصاب و اعتراض کارگران جلوگیری کنند. با این حال به رغم
تشدید فضای امنیتی و تهدید و منع کارگران از برپایی اعتصاب و اعتراض توسط دستگاههای سرکوب حکومت اسلامی،
کارگران برای رهایی از فقر و گرسنگی راهی جز اعتصاب و اعتراض ندارند.

کارگران اخراجی “پروژه فاز دوم پالایشگاه گاز ایلام” با گذشت ۴۰ روز از جنگ و در دوره آتش‌بس شکننده، علیه فشار
بیکاری و گرانی روز افزون، دست به اعتراض زدند. روز شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ کارگران اخراجی شرکت پیمانکاری
“جهان پارس”، برای پیگیری مطالبات خود ابتدا در مقابل اداره کار ایلام تجمع اعتراضی برپا کردند و سپس تجمع خود را به
مقابل فرمانداری شهرستان “چوار” بردند. خواست کارگران اخراجی شرکت پیمانکاری “جهان پارس” پرداخت حقوق‌های
معوقه خود، بازگشت به سر کار و نجات از بلاتکیلیفی و تضمین امنیت شغلی و معیشتی است. کارگران در توضیح شرایط
نامناسب کار و معیشت خود برای خبرنگاران توضیح دادند که: “حدود ۳۵۰ کارگر این شرکت را که عمدتأ از نیروهای بومی
هستند و سالها در این شرکت مشغول به کار بوده‌اند، از مهرماه سال گذشته و پس از انقضای مدت قرارداد، بیکار کرده‌اند.
کارگران خواهان آن هستند که در ادامه روند پروژه ساخت فاز دوم پالایشگاه گاز ایلام، به سر کار بازگردند. علاوه بر آن
بعضی از کارگران هنوز دستمزد ماههای بهمن و اسفند سال گذشته را نیز دریافت نکرده‌اند. کارگران خواهان آن هستند که
کارفرما دستمزدهای معوقه را نیز به آنان پرداخت نماید”. این درحالی است که از پرداخت حق بیمه‌بیکاری کارگران نیز
خبری نیست و اکثریت کارگران برای تأمین معیشت خود و خانواده در این شرایط جنگی با مشکلات جدی روبرو هستند.
در مورد دیگری از اعتراضات کارگری، کارگران نیشکر هفت تپه در استان خوزستان و کارگران کارخانه داروگر تهران
نیز از عدم پرداخت سه تا پنج ماه مطالبات مزدی خبر داده‌ و خواهان پرداخت حقوق و مزایای خود شدند. علاوه بر آن
صدها نفر از کارمندان دانشگاه تهران نیز روز شنبه ۲۹ فروردین تجمع اعتراضی برپا کردند و خواستار افزایش حقوق
متناسب با افزایش نرخ تورم و هزینه سبد معیشتی شدند. تا کنون که یک ماه از سال ۱۴۰۵ گذشته هنوز “شورای عالی کار”
رژیم نتوانسته میزان حداقل دستمزدها برای سال جاری را تعیین و ابلاغ کند. گرچه نمایندۀ تشکل‌های زرد کارگری وابسته
به حکومت در شورای عالی کار از تصویب افزایش ۶۰ درصدی دستمزدها خبر داده است، با این حال کارگران افزایش ۶۰
درصدی را بی توجهی آشکار به نرخ سرسام‌آور گرانی و اوضاع سخت معیشتی می‌دانند.

با تداوم شرایط جنگی، بحران اقتصادی حکومت اسلامی، بیش از پیش تعمیق و گسترش یافته است، نرخ تورم به شکل بی
سابقه‌ای بالا رفته و پول رایج جمهوری اسلامی هر روز بی‌ارزش تر می‌شود و کارگران و سایر حقوق بگیران قدرت
خرید خود را از دست می‌دهند و سفره شان خالی تر می شود. سرمایه داران و کارفرمایان اعلام می کنند که قادر به تأمین
هزینه‌ها و پرداخت حقوق و مزایای کارگران نیستند.

روز یک‌شنبه ۳۰ فروردین غلام حسین محمدی معاون وزیر باصطلاح “تعاون، کار و رفاه اجتماعی” رژیم در جلسه‌ای با
حضور مدیران استانی اعتراف نمود که این جنگ بطور مستقیم یک میلیون و بطور غیر مستقیم دو میلیون شغل را از بین
برده است. بسیاری از کارخانه‌های پتروشیمی‌ از جمله ماهشهر بر اثر جنگ ویران و تعطیل شده‌اند و کارگران شان یا جان
باخته اند و یا بیکار و اخراج شده‌اند.

در این رابطه روزنامه “پیام”، از افت شدید صنعت گردشگری و تعطیلی گسترده مشاغل صنایع دستی خبر داد. قطع اینترنت
از جانب حکومت در ۵۰ روز گذشته نیز ده‌ها هزار شغل مرتبط با آنرا از بین برده است. سخنگوی اتاق اصناف جمهوری
اسلامی اعلام نمود که: “آسیبهای اقتصادی ناشی از قطع اینترنت مافوق تصور است. زیرا پنج در صد تولید کل ناخالص
داخلی کشور به اقتصاد دیجیتالی وابسته است. رئیس مجمع تشکلهای دانش بنیان، خسارات روزانه ناشی از قطع اینترنت را
۸۰ میلیون دلار اعلام کرد. انجمن صنفی روزنامه‌ نگاران ایران نیز با اشاره به اثرات جنگ بر این عرصه از فعالیت
اجتماعی، اعلام نمود که دو سوم خبرنگاران شامل تعدیل کار و اخراج شده‌اند.

در آستانه اول ماه مه روز جهانی کارگر، تشدید بحران اقتصادی و تهاجم پی در پی رژیم اسلامی به سفره خالی کارگران و
شرایط جنگی و تشدید گرانی و فقر و گرسنگی میلیونها خانواده‌ کارگری و اقشار تهیدست جامعه را بشدت تحت فشار قرار
داده است. در شرایط جنگی کنونی و بحران عمیق اقتصادی حکومت اسلامی هیچ چشم اندازی نه تنها برای بهبود شرایط
زندگی کارگران و دیگر مردم زحمتکش ندارد، بلکه هیچ تضمینی برای امنیت شغلی نیز موجود نیست و حکومت اسلامی در
مقابل خواست و مطالبات میلیونها خانواده کارگری عاجز و ناتوان است. در چنین شرایطی ضروری است کارگران در
بخش‌های مختلف مانند «کارگران اخراجی شرکت پیمانکاری جهان پارس» بدون انتظار برای پایان جنگ، به اعتصابات و
اعتراضات خود علیه حکومت سرمایه‌داران اسلامی برای تحقق مطالبات خود ادامه دهند و به رژیم فاسد و جنایتکار
جمهوری اسلامی اجازه ندهند بیش از این به بهانه جنگ زندگی و معیشت شان را قربانی اهداف و منافع خود نماید.

سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
https://cpiran.org
https://komala.co
https://t.me/peshrawcpiran
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1
https://t.me/KomalaCpiranTv
https://alternative-shorai.tv