سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی، نه به حاکمیت احزاب از بالای سر مردم، زنده باد حاکمیت شورایی مردم در کردستان
جمعه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
کارگران و زحمتکشان و مردم ستمدیده کردستان در شرایطی کار و زندگی و مبارزه خود را پیش میبرند، ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪاﯼ ﺗﺤﺰب ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. اﺣﺰاب و ﻧﻴﺮوهاﯼ ناسیونالیست و همچنین احزاب سوسیالیست و چپ در ﮐﺮدﺳﺘﺎن بر متن جنبشهای اجتماعی موجود، در صحنه سیاسی جامعه حضور دارند و ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و از همین ﺣﺎﻻ ﺗﺼور ﺧﻮدﺷﺎن را از ﭘﻴﺮوزﯼ ﺟﻨﺒﺶ حقطلبانه مردم ﮐﺮدﺳﺘﺎن پیشروی جامعه قرار میدهند. احزاب و سازمانهای ناسیونالیست ﻣﯽ ﺧﻮاهند حاکمیت احزاب از بالای سر مردم در دوره گذار و اﺳﺘﻘﺮار ﯾﮏ حکومت ﭘﺎرﻟﻤﺎﻧﯽ ﻓﺪراﺗﻴﻮ در دوره پساگذار را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺷﮑﻞ و ﻣﺤﺘﻮاﯼ ﭘﻴﺮوزﯼ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻗﺎﻟﺐ ﮐﻨﻨﺪ. اﯾﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻓﺪراﺗﻴﻮ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﭘﺎرﻟﻤﺎﻧﯽ ﺁن ﺷﮑﻠﯽ از ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻧﺤﻮ دﺧﺎﻟﺖ ﻣﺮدم در اﻣﻮر ﺳﻴﺎﺳﯽ و ادارﻩ ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﺗأﻣﻴﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺗﺤﺖ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻓﺪراﺗﻴﻮ ﭘﺎرﻟﻤﺎﻧﯽ ﻣﺮدم ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻬﺎﯾﺸﺎن ﺧﻮاهند رﺳﻴﺪ. در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﯾﻦ واروﻧﻪﮔﻮﯾﯽها و ﺗﺒﻠﻴﻐﺎت ﻧﻴﺮوهاﯼ ﺑﻮرژواﯾﯽ، کومهله، شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست و دیگر سوسیالیستها ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﺑﻪ ﻣﺮدم می گویند و ﺁﻟﺘﺮﻧﺎﺗﻴﻮ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ شورائی مردم در کردستان را بهعنوان افق پیشروی و پیروزی، پیشروی کارگران و زحمتکشان و مردم ﻗﺮار میدهند.
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻓﺪراﺗﻴﻮ ﭘﺎرﻟﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ احزاب ناسیونالیست وﻋﺪﻩ ﺁن را ﻣﯽ دهند، همانگونه که تجربه حکومت فدرالی در کردستان عراق به روشنی نشان داده است، ﺗﻮدﻩهاﯼ محروم ﺟﺎﻣﻌﻪ را از دﺳﺘﮕﺎﻩ ادارﻩ اﻣﻮر و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﺑﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﯾﺶ دور ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽدارد. در نظام پارلمانی ﺣﻖ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﺳﻴﺎﺳﯽ را از ﺗﻮدﻩهاﯼ ﻣﺮدم ﻣﯽﮔﻴﺮﻧﺪ و ﺁن را ﺑﻪ، ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎن ﻣﻨﺘﺨﺐ در ﭘﺎرﻟﻤﺎن تفویض ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. در این شیوه از حاکمیت، رأﯼ دهندﮔﺎن هیچ ﮐﻨﺘﺮﻟﯽ ﺑﺮ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎن ﻧﺪارﻧﺪ. در ﻧﻈﺎمهاﯼ ﭘﺎرﻟﻤﺎﻧﯽ رأﯼ دهندﮔﺎن هر ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺻﻨﺪوقهای رأﯼ ﻣﯽ روﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ رﯾﺨﺘﻦ رأﯼهای ﺧﻮد ﻋﻤﻼ از اﯾﻔﺎﯼ ﻧﻘﺶ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ در ادارﻩ و ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮐﻨﺎرﻩﮔﻴﺮﯼ ﮐﻨﻨﺪ. در ﻧﻈﺎم ﭘﺎرﻟﻤﺎﻧﯽ اﮔﺮ رأﯼ دهندﮔﺎن هیچ ﮐﻨﺘﺮﻟﯽ ﺑﺮ ﭘﺎرﻟﻤﺎن ﻧﺪارﻧﺪ، ﻧﻤﺎیندﮔﺎن ﭘﺎرﻟﻤﺎن هم هیچ ﮐﻨﺘﺮﻟﯽ ﺑﺮ ﻗﺪرت اﺟﺮاﯾﯽ و ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ اﺟﺮاﯼ ﻗﻮاﻧﻴﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﻨﺪ ﻧﺪارﻧﺪ. ﭘﺎرﻟﻤﺎن اﺧﺘﻴﺎرات ﻣﺤﺪودﯼ دارد و ﻗﺪرت واﻗﻌﯽ در دﺳﺖ ارﮔﺎﻧﻬﺎﯼ اﺟﺮاﯾﯽ، وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ها، ارﺗﺶ، ﭘﻠﻴﺲ و ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎﯼ اﻣﻨﻴﺘﯽ ﻗﺮار دارد. در اﯾﻦ دﻣﮑﺮاﺳﯽ سرمایه دارانه ﭘﺎرﻟﻤﺎن ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﺠﺎدﻻت و مانور ﺳﻴﺎﺳﯽ اﺣﺰاب ﺑﻮرژواﯾﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ گردد و ارﮔﺎﻧﻬﺎﯼ اﺟﺮاﯾﯽ ﻗﺪرت و ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ بورژواﯾﯽ را اﻋﻤﺎل ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. در نظام پارلمانی ﮐﻪ ﻧﻴﺮوهاﯼ ناسیونالیست ﺁن را وﻋﺪﻩ ﻣﯽ دهند هر ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﯾﮏ ﺑﺎر ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎن پارلمان ﻋﻮض ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ، کابینه وزرای دولت ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، اﻣﺎ ﺳﺎﺧﺘﺎر و ارﮐﺎن اﺻﻠﯽ ﻗﺪرت در دﺳﺖ ارﺗﺶ، ﭘﻠﻴﺲ و دﺳﺘﮕﺎﻩ اﻣﻨﻴﺘﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ. ﺑﻪ همین دﻻﯾﻞ ﺳﺎدﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ کارگران و زحمتکشان و ﺗﻮدﻩ هاﯼ ﻣﺮدم ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از ﻣﺠﺮاﯼ ﭘﺎرﻟﻤﺎن ﺧﻮاﺳﺘﻬﺎ و ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮐﺮﺳﯽ ﺑﻨﺸﺎﻧﻨﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﺮدﯾﺪﯼ ﻧﻴﺴﺖ، اﮔﺮ ﺗﺼﻮﯾﺮﯼ ﮐﻪ ﻧﻴﺮوهاﯼ ناسیونالیست از اﻓﻖ ﭘﻴﺮوزﯼ در ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﻣﯽ دهند ﺗﺤﻘﻖ ﭘﻴﺪا ﮐﻨﺪ و ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻓﺪرال ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﮐﻪ ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﺑﻮرژواﯾﯽ اﺳﺖ ﺳﺮ ﮐﺎر ﺑﻴﺎﯾﺪ، روﺷﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ از همان ﻓﺮداﯼ ” ﭘﻴﺮوزﯼ”، ﻣﺮدم ﺳﺘﻤﺪﯾﺪﻩ ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﺑﻪ ﭼﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯽ دﭼﺎر ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ.
ﮐﺎرﮔﺮان، زنان ستمدیده، ﻓﻘﺮا و ﻣﺤﺮوﻣﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ در حکومت فدرال کردستان ﺳﻬﻤﯽ ﻧﺨﻮاهند داﺷﺖ، ﺑﻠﮑﻪ اﯾﻨﺒﺎر ﻧﻴﺮوهای بورژواﯾﯽ در ﻗﻮارﻩ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﻓﺪرال ﭘﺮﭼﻢ ﻣﻠﯽ، اﻓﺴﺎﻧﻪهای ﻣﻠﯽ و ﺳﺮود ﻣﻠﯽ را بهعنوان اﺑﺰارﯼ ﺑﺮاﯼ ﺗﺤﻤﻴﻖ ﮐﺎرﮔﺮان و ﻣﺮدم ﺗﻬﻴﺪﺳﺖ و ﻣﺤﺮوم ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﮑﺎر ﻣﯽﮔﻴﺮﻧﺪ. اﯾﻨﺒﺎر ﻣﺮدم ﮐﺎرﮔﺮ و زﺣﻤﺘﮑﺶ و ﻣﺤﺮوم ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاﯼ ﻣﻴﻬﻦ ﺧﻮد ﺑﻴشتر ﮐﺎر ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎﻟﻴﺎت ﺑﺪهند، ﮐﻤﺘﺮ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪ و اﻋﺘﺼﺎب و ﺗﻈﺎهرات راﻩ نیندازند. ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻓﺪرال و پارلمانی ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﺣﮑﻮﻣﺖ اﻗﻠﻴﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺮ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺧﻮاهد ﺑﻮد، ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﺧﻮاهد ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻘﻂ بورژواها، ﻧﺨﺒﮕﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﺳﺮان اﺣﺰاب بورژوایی ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ های ﮐﻠﻴﺪﯼ ﺁن را ﺑﺪﺳﺖ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.
اﮔﺮ مردم ﺳﺘﻤﺪﯾﺪﻩ ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﻧﻤﯽﺧﻮاهند ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺁﯾند، ﺑﺎﯾﺪ از هماﮐﻨﻮن به ﻓﮑﺮ ﭘﺎﯾﻪرﯾﺰﯼ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ شورایی ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﺎرﮔﺮان و زﺣﻤﺘﮑﺸﺎن و ﻣﺮدم ﺳﺘﻤﺪﯾﺪﻩ ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﺑﺎﯾﺪ در ﻓﮑﺮ ﭘﺎﯾﻪرﯾﺰﯼ دوﻟﺘﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ هر انسانی و هر زن و مرد ﮐﺎرﮔﺮ ﺳﺎدﻩ، مستقل از هر ملیت، مذهب و جنسیتی که دارد ﺑﺘﻮاﻧﺪ اهرﻣﻬﺎﯼ ﻗﺪرت ﺁن را در دﺳﺖ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ و ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ در ﺣﻴﺎت ﺳﻴﺎﺳﯽ و ادارﻩ ﺟﺎﻣﻌﻪ نقش اﯾﻔﺎ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﻮﻣﻪﻟﻪ و شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست ﺑﺮاﯼ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ مردم در ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﻣﯽ ﺧﻮاهند اﻣﮑﺎنﭘﺬﯾﺮﯼ ﭘﺎﯾﻪ رﯾﺰﯼ همچون ﺣﺎﮐﻤﻴﺘﯽ را، ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﺷﻮراﯾﯽ را ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻧﺸﺎن دهند و ﺁن را به بخشی از آگاهی ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﺮدم ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨند ﺗﺎ ﮐﻤﺘﺮ از ﺁن را ﭘﻴﺮوزﯼ ﻧﺪاﻧﻨﺪ و ﺑﻪ ﮐﻤﺘﺮ از آن ﺗﻦ ندهند. ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﻮﻣﻪ ﻟﻪ ﺑﺮاﯼ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ شورایی مردم در کردستان ﻣﯽ ﺧﻮاهد ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ اﻣﺮ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ در ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﺁزاد ﺷﺪﻩ ﺣﻖ ﺑﯽ ﭼﻮن و ﭼﺮاﯼ ﮐﺎرﮔﺮان و زحمتکشان و ﻣﺮدم ﺳﺘﻤﺪﯾﺪﻩ ﮐﺮدﺳﺘﺎن اﺳﺖ و ﮐﻮﻣﻪ ﻟﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺎ هیچ ﺣﺰب و ﮔﺮوهی ﺑﺮ ﺳﺮ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻗﺪرت در ﺁﯾﻨﺪﻩ وارد ﻣﺬاﮐﺮﻩ و ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺷﻮد. ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﻮﻣﻪﻟﻪ ﺑﺮاﯼ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ مردم در ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﻣﯽﺧﻮاهد ﻧﺸﺎن دهد ﮐﻪ ﺑﺎ در هم ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺑﺴﺎط ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﺟﻤﻬﻮرﯼ اﺳﻼﻣﯽ و ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺳﺮﮐﻮب آن در ﮐﺮدﺳﺘﺎن، ﮐﺎرﮔﺮان و زﺣﻤﺘﮑﺸﺎن و ﻣﺮدم ستمدیده ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ و ﻗﺎدر هستند ﻗﺪرت را در دﺳﺖ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻣﯽﺧﻮاهد ﻧﺸﺎن دهد، اﯾﻦ ساختار ﺷﻮراﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﺷﺮﮐﺖ و دﺧﺎﻟﺖ وﺳﻴﻌﺘﺮﯾﻦ ﺗﻮدﻩها را در اﻣﺮ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﻓﺮاهم ﻣﯽ ﺁورد. در ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺷﻮراﯾﯽ همه اﻓﺮاد ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻋﻀﻮﯼ از دوﻟﺖ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و در ﺳﺎزﻣﺎن دوﻟﺖ ﺟﺎﯼ دارﻧﺪ. در ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﺷﻮراها ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﻮﻣﻪ ﻟﻪ ﺑﺮ ﺁن ﺗأﮐﻴﺪ دارد، ﻣﺮدم در ﺷﻮراهاﯼ ﻣﺤﻠﯽ ﻣﺘﺸﮑﻞ هستند و قدرت واﻗﻌﯽ را در دﺳﺖ دارﻧﺪ و هر زﻣﺎن ﮐﻪ ارادﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎن ﺧﻮد را ﻓﺮا ﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ و ﺑﺮ ﮐﻨﺎر ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺪﯾﻦ ﺷﻴﻮﻩ همه ﺗﺸﺮﯾﻔﺎت و ﻣﺤﺪودﯾﺖ هاﯼ ﺑوﺮوﮐﺮاﺗﻴﮏ از اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت رﺧﺖ ﺑﺮ ﻣﯽبندند. از ﺁﻧﺠﺎ که ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺷﻮراﯾﯽ ﺣﻖ ﺁزاداﻧﻪ ﻋﺰل اﻧﺘﺨﺎب ﺷﻮﻧﺪﮔﺎن را در هر زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻣﯽدهد، ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻧﻴﺴﻢ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ ﻓﺴﺎد ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ اﺳﺖ. ﺑﺪﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻓﺴﺎد ادارﯼ ﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎرﯼ ﻣﺰﻣﻦ ﺣﮑﻮﻣﺖهاﯼ ﺑﻮرژواﯾﯽ اﺳﺖ ﺑﺪﻟﻴﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺮاﯾﯽ ﺑﺮاﯼ دﺧﺎﻟﺖ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﺮدم در ادارﻩ ﺟﺎﻣﻌﻪ در ﺁﻧﻬﺎ وجود ندارد، ﺑﺮاﯼ همیشه رﺧﺖ ﺑﺮ ﻣﯽﺑﻨﺪد. در ﺣﮑﻮﻣﺖ شورایی ﮐﻠﻴﻪ ﻣﻘﺎﻣﺎت ادارﯼ و ﺳﻴﺎﺳﯽ و ﻗﻀﺎﯾﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺮدم اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ و هر گاه اﮐﺜﺮﯾﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ارادﻩ ﮐﻨﻨﺪ، در هر زﻣﺎﻧﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﻋﺰل هستند. ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﻦ در ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ردﻩ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺷﻮراﯾﯽ بهعنوان ﺧﺪﻣﺘﮕﺬار ﻣﺮدم ﻋﻤﻞ ﮐﺮدﻩ و ﺣﻘﻮﻗﯽ ﻣﻌﺎدل ﺣﻘﻮق ﯾﮏ ﮐﺎرﮔﺮ ﻣﺎهر درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ در ﻧﻈﺎم ﺷﻮراﯾﯽ ﻣﺘﺸﮑﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺧﻮد هم ﻗﺎﻧﻮن ﮔﺬار و هم ﻣﺠﺮﯼ ﻗﺎﻧﻮن ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. ﺁﻧﭽﻪ در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﻮﻣﻪﻟﻪ و شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست ﺑﺮاﯼ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ مردم در کردستان ﺑﺮ ﺁن ﺗﺎﮐﻴﺪ ﻣﯽﺷﻮد، حاﮐﻤﻴﺖ ﺷﻮراﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در رأس ﺁن ﮐﻨﮕﺮﻩ ﺳﺮاﺳﺮﯼ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎن ﺷﻮراها و در ﭘﺎﯾﻴﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻄﺢ ﺁن ﺷﻮراهاﯼ ﻣﺤﻠﯽ ﺷﻬﺮ و روﺳﺘﺎ ﻗﺮار دارﻧﺪ و از ﻃﺮﯾﻖ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺷﻮراﯾﯽ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ بهعنوان ﻋﻀﻮﯼ از دوﻟﺖ در اﻣﺮ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﻧﻘﺶ ﻓﻌﺎل دارﻧﺪ و از ﻃﺮﯾﻖ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎن ﺧﻮد در ﺳﻄﻮح ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﮐﻨﮕﺮﻩهاﯼ ﻧﺎﺣﻴﻪاﯼ، اﯾﺎﻟﺘﯽ، ﻣﺤﻠﯽ و ﺳﺮاﺳﺮﯼ در همه ﻋﺮﺻﻪهای ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دﺧﺎﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﻧﻴﺮوﯼ ﻣﺴﻠﺢ ﻣﺤﻠﯽ ﺗﺤﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهی کنگره ﺳﺮاﺳﺮﯼ ﺷﻮراها اﻣﻮر ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ دﻓﺎع از دﺳﺘﺎوردهای ﻣﺮدم ﮐﺮدﺳﺘﺎن را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻌﺮض دوﻟﺖ ﻣﺮﮐﺰﯼ و ﯾﺎ هر ﻧﻴﺮوﯼ دﯾﮕﺮﯼ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﺧﻮاهد داﺷﺖ. اﯾﻦ ﻧﻴﺮو ﺣﻖ هیچ ﮔﻮﻧﻪ دﺧﺎﻟﺘﯽ در اﻣﻮر داﺧﻠﯽ ﮐﺮدﺳﺘﺎن را ﻧﺨﻮاهد داﺷﺖ .
ﮐﻮﻣﻪﻟﻪ و شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست از هم اکنون ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﺧﻮد ﺑﺮاﯼ حاکمیت شورایی مردم در کردﺳﺘﺎن را ارائه داده و تلاش میکنند در ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻮد آن را ﺑﻪ ﺗأﯾﻴﺪ ﺷﻮراﯼ نمایندگان ﺳﺮاﺳﺮﯼ ﻣﺮدم ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧند ﺗﺎ ﺁن را ﺑﻪ ﻣﻮرد اجرا بگذارند. ﮐﻠﻴﻪ ﺣﻘﻮق و ﺁزادﯾﻬﺎﯼ ﺳﻴﺎﺳﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت رﻓﺎهی و ﻓﺮهنگی، حقوق و مطالبات زنان در زمینه برابری کامل با مردان، پایان دادن به هرگونه تبعیض و ستم جنسیتی، حقوق کودکان، اقدامات در زمینه حفاظت از محیط زیست، ﺑﻌﻼوﻩ ﻣﻔﺎد ﯾﮏ ﻗﺎﻧﻮن ﮐﺎر دمکراتیک در ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﺁزاد ﺷﺪﻩ به مورد اﺟﺮا ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺧﻮاهند ﺷﺪ .
در ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﺁزاد ﺷﺪﻩ ﺣﻖ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺮدم ﮐﺮدﺳﺘﺎن به دست خود مردم ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺁزادﯼ ﺟﺪا ﺷﺪن از اﯾﺮان و ﺗﺸﮑﻴﻞ دوﻟﺖ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺗأﻣﻴﻦ ﺧﻮاهد ﺷﺪ و ﺷﺮاﯾﻂ ﻻزم ﺑﺮاﯼ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﺁﮔﺎهانه از اﯾﻦ ﺣﻖ ﻓﺮاهم ﻣﯽﺷﻮد. ﻣﺮدم ساکن ﮐﺮدﺳﺘﺎن میتوانند ﺑﺎ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻋﻤﻠﯽ و ﯾﺎ رﺳﻤﯽ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻓﻮق ﮔﻨﺠﺎﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ در ﭼﻬﺎرﭼﻮب اﯾﺮان ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ و ﯾﺎ دوﻟﺖ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺧﻮد را ﺗﺸﮑﻴﻞ دادﻩ و از اﯾﺮان ﺟﺪا ﺷﻮﻧﺪ. از ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺮدم ﮐﺮدﺳﺘﺎن ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ در ﺷﺮاﯾﻂ وﺟﻮد ﯾﮏ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﺎرﮔﺮﯼ و ﯾﺎ ﺷﺮاﯾﻄﯽ دﻣﻮﮐﺮاﺗﻴﮏ و اﻧﻘﻼﺑﯽ در اﯾﺮان در ﭼﻬﺎرﭼﻮب ﮐﺸﻮر اﯾﺮان ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ، ﺑﺎ ﺗﺤﻘﻖ ﺷﺮاﯾﻂ ﻓﻮق و ﺑﺎ در ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎﯼ ﺁﮔﺎهاﻧﻪ اقتصادی، ارتقای خدمات اجتماعی، ﺁﻣﻮزﺷﯽ و ﻓﺮهنگی هر ﮔﻮﻧﻪ نابرابری و ﻧﺎهماهنگی ﻣﻴﺎن ﻣﻠﻴﺘﻬﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ و از ﺟﻤﻠﻪ ملیت ﮐﺮد و ﻏﻴﺮ ﮐﺮد زوال ﻣﯽیابد و هویت اﻧﺴﺎﻧﯽ اﻓﺮاد ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﻠﻴﺘﻬﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ و راﻩ درهم ﺁﻣﻴﺨﺘﻦ ﺁﻧﻬﺎ بهعنوان انسانهای آزاد و برابر هموارتر ﻣﻴﮕﺮدد. ﭼﻨﻴﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪاﯼ ﺑﺎ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﺳﺘﻢ ﻣﻠﯽ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ خواهد شد.
سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1