چهارشنبه ۱۹ شهریور ۱۴۰۴

اکنون در آستانه سومین سالروز جنبش انقلابی ژینا، اوضاع سیاسی ایران و کردستان بسرعت در حال تغییر و تحول است. آتش بس پایان بخش جنگ ١٢ روزه ایران و اسرائیل  شکننده است و این امکان وجود دارد که جمهوری اسلامی نتواند درمقابل این همه بحرانهای تنیده درهم،  دوام بیاورد.
 
روند سرنگونی جمهوری اسلامی که طی دهەی گذشتە و از دیماه ١٣٩٦ آغاز شده بود، در آبان ماه ١٣٩٨ تکامل یافت و از جنبش ژینا )٢٥ شهریور ١٤٠١ ( ببعد تا کنون،  پایەهای حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی در برابر چشمان مردم، یکی بعد از دیگری در حال فرو ریختن بودە است. خصلت نمای جنبش ) زن،زندگی،آزادی( در این واقعیت انکشاف یافت که، بحران مشروعیت رژیم اسلامی را در هم پیچید و تودەهای مردم ایران، در بازه زمانی این خیزش انقلابی متوجه شدند که، از همدلی میلیونی برخوردار هستند . 
همدلی و همآوائی تودەهای مردم از به خاکسپاری ژینا امینی در آرامستان آیچی سقز تا کشتار مردم بیدفاع و جسور بلوچستان، تا سنگربندی جوانان در تهران و شیراز و مشهد و تبریز و اهواز و تا رقص سوزاندن حجاب توسط زنان آزاده ایران، همه و همە خواب را برضحاک زمانه و ارتجاع مذهبی حرام کرد. 

در پرتو این وحدت و همدلی تودەها، مردم شکست مفتضحانه حکومت اسلامی در نمایش های انتخاباتی را که خود تمام مراحل آن را مهندسی کرده بود، مشاهدە کردند. حجاب اسلامی که یکی از پایەهای حاکمیت نظام اسلامی و مهمترین رکن مشروعیت این رژیم بود، از جانب زنان آزاده به زیر کشیدە شد. اگرچە فقدان قامت با صلابت طبقه کارگر و خلاء یک رهبری سراسری نهایتا موجب شد، نیروهای ارتجاع اسلامی این خیزش انقلابی را سرکوب کنند، اما همین درجە از خودآگاهی تودەای، هماهنگی جنبش های اجتماعی، تلاش پیگیرانه نیروهای چپ و انقلابی و حضور جوانان و زنان درمیدان مبارزه، قادر شد آنچنان تاثیر عظیمی در جامعه ایران به جا بگذارد کە ارتجاع جمهوری اسلامی نتواند قدرقدرتی خود را حفظ کند و اپوزیسیون دلگرم به قدرتهای جهانی نیز، نتوانند در رویدادهائی که متعاقب خیزش ژینا اتفاق افتاد، بهرەمند شود. 

ما اگر بخواهیم، تمایز و ارتقای دستاوردهای خیزش انقلابی ژینا را، در روند پیشرویهای تاکنونی جنبش سرنگونی طلبی ارزیابی نمائیم، متوجه میشویم کە جنبش )ژینا( مسئله زن را به صدر اولویت‌های مبارزات مردم ایران ارتقا داد. برای نخستین بار، مبارزات زنان از شکل پراکنده درآمد و  به یک جنبش توده‌ای و سیاسی تبدیل شد که نقش موتور محرک خیزش را ایفا کرد. شعارهای ایجابی و مترقی همانند «زن، زندگی، آزادی»، «نه سلطنت، نه رهبری، دموکراسی و برابری» و «مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر»،« نان ،کار ،آزادی ،ادارە شورائی » شکل گرفت و نشان‌داد جنبش سرنگونی، از شعارهای صرفاً سلبی به سمت تصویرسازی آینده‌ای دموکراتیک عبور کردە است. این خیزش توانست عناصر ارتجاعی را از فضای اعتراضی لایروبی کند و با گستردگی جنبش و حضور پررنگ نیروهای مترقی در آن باعث شد شعارهای نژادپرستانه یا بازگشت‌طلبانه، کمتر مجال بروز پیدا کنند و ادبیات جنبش به سمت آزادی‌خواهی و برابری‌طلبی سوق یابد.

افزایش همبستگی تودەهای مردم ایران، مردم رنجدیده بلوچستان و کردستان، دانشجویان، کارگران، زنان و جوانان از طبقات مختلف و این اتحاد گسترده، ناسیونالیسم تنگ نظر ایرانی و ناسیونالیزم محلی را به عقب راند و زمینه‌ساز همبستگی سراسری شد. تغییر در گفتمان سیاسی و اجتماعی این خیزش باعث شد بسیاری از باورهای سنتی و ارتجاعی در جامعه به چالش کشیده شوند و فضای عمومی برای طرح مطالبات دموکراتیک بازتر شود و نشان دهد که تغییرات بنیادین ممکن است. بطور واقعی در آستانه سومین سالگرد خیزش انقلابی ژینا توازن قوای طبقاتی به سود طبقه کارگر و جنبشهای پیشرو و مترقی جامعه تغییر پیدا کردە است.

اپوزیسیون بورژوازی سلطنت طلب در همسوئی و همکاری با اسرائیل کاملا بی اعتبارشد، لیبرالهای ایران ضمن پراکندگی فاقد اعتبار برنامەای و اجتماعی اند و در کردستان نیز احزاب و جریانهای بورژوا – ناسیونالیست اگرچه در دورە اخیر توانستەاند تا درجه معینی از همگرائی و همکاری محلی بهرەمند شوند، اما بدلایل مختلف نتوانستەاند اعتماد جنبشهای اجتماعی سراسر ایران را کسب کنند و از لحاظ خواست رفع ستم ملی نیز نتوانستەاند  با مردم راستگو باشند.  شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان در سومین سالگرد خیزش انقلابی ژینا همراە با همە مردم معترض و انقلابی در ادامە این مبارزە ، برای آمادگی طبقە کارگر در بدست گرفتن رهبری قیام آیندە و برقراری حاکمیت شورایی از هیچ کوششی فروگذار نخواهد کرد.

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان                                                  
شهریور ١٤٠٤