شکاف ترامپ و اروپا بر سر جنگ ایران عمیقتر شد وآمریکا ۵ هزار نیروی نظامی خود را از آلمان خارج میکند
یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
به گزارش رویترز، پنتاگون روز جمعه ۱ مه (۱۱ اردیبهشت ۱٤۰۵) اعلام کرد خروج پنج هزار نیروی نظامی آمریکا، طی شش تا دوازده ماه آینده انجام خواهد شد. در حال حاضر حدود ۳۵ هزار نیروی نظامی فعال آمریکا در آلمان مستقر هستند؛ رقمی که آلمان را به مهمترین پایگاه نظامی آمریکا در اروپا تبدیل کرده است.
این تصمیم پس از آن اعلام شد که فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، از سیاست واشنگتن در جنگ ایران انتقاد کرد. او گفته بود ایرانیها آمریکا را در مذاکرات پایان دادن به جنگ دوماهه تحقیر کردهاند و روشن نیست واشنگتن چه راهبردی برای خروج از این بحران دنبال میکند. یک مقام ارشد پنتاگون، که نامش فاش نشده، این سخنان را «نامناسب و غیرسازنده» خواند و گفت ترامپ «بهدرستی» به این اظهارات واکنش نشان داده است.
پنتاگون میگوید کاهش نیروها سطح حضور نظامی آمریکا در اروپا را تقریبا به وضعیت پیش از سال ۲۰۲۲ بازمیگرداند؛ یعنی پیش از حمله روسیه به اوکراین که در دوره جو بایدن موجب افزایش نیروهای آمریکایی در اروپا شد. با این حال، تصمیم تازه ترامپ تنها یک جابهجایی نظامی نیست؛ پیامی سیاسی به اروپا نیز هست: کاخ سفید میخواهد متحدان اروپایی مسئولیت اصلی امنیت قاره خود را بر عهده بگیرند و در عملیات آمریکا، از جمله جنگ ایران، نقش فعالتری داشته باشند.
اما در پشت این استدلال رسمی، نشانههای آشکاری از برخورد تنبیهی ترامپ با متحدانی دیده میشود که بهزعم واشنگتن در جنگ ایران همراهی کافی نکردهاند. رویترز پیشتر از یک ایمیل داخلی پنتاگون خبر داده بود که در آن گزینههایی برای فشار بر اعضای ناتو بررسی شده بود؛ از جمله تعلیق اسپانیا از ناتو و بازنگری در موضع آمریکا درباره ادعای بریتانیا بر جزایر فالکلند.
اختلافات واشنگتن با اروپا تنها به آلمان محدود نیست. ترامپ گفته است احتمال خروج نیروهای آمریکایی از ایتالیا و اسپانیا را نیز بررسی میکند. او پیشتر اسپانیا را تهدید کرده بود که به دلیل مخالفت دولت سوسیالیست این کشور با استفاده از پایگاهها و حریم هوایی اسپانیا برای حمله به ایران، با تحریم کامل تجاری آمریکا روبهرو خواهد شد. دو پایگاه مهم آمریکا، روتا و مورون، در اسپانیا قرار دارند.
ترامپ همچنین با جورجیا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، که زمانی از حامیان نزدیک او به شمار میرفت، بر سر جنگ ایران و نیز انتقادهایش از پاپ لئو وارد تنش شده است. او در ماه آوریل گفته بود ملونی «شجاعت ندارد» و واشنگتن را تنها گذاشته است.
یکی از محورهای اصلی خشم ترامپ از اروپاییها، خودداری آنها از اعزام نیروی دریایی برای کمک به بازگشایی تنگه هرمز است. این گذرگاه حیاتی انتقال نفت، در جریان جنگ ایران عملا بسته مانده و باعث آشفتگی شدید بازارهای انرژی و اختلالی کمسابقه در عرضه جهانی شده است. مقام ارشد پنتاگون گفت رئیسجمهور آمریکا از «زبان متحدان» و «ناتوانی آنها در حمایت از عملیات آمریکا» بهشدت ناراضی است.
در آلمان، این تصمیم با نگرانی دنبال میشود. مقامهای نظامی آلمان گفتهاند اعلام بازبینی حضور نیروهای آمریکایی در آلمان برای آنها غافلگیرکننده بوده، زیرا همان روز در پنتاگون دیدارهایی سازنده داشتهاند. آنها تأکید میکنند آلمان بیش از بسیاری از متحدان دیگر از جنگ آمریکا علیه ایران پشتیبانی کرده است؛ از جمله با اجازه استفاده از پایگاهها و عبور هواپیماها از حریم هوایی خود. آلمان همچنین میزبان بیمارستان بزرگ نظامی آمریکا در لاندشتول است.
دولت آلمان در همین هفته اهداف کلیدی بودجه سال ۲۰۲۷ خود را تصویب کرده و بر افزایش جدی هزینههای دفاعی تأکید کرده است. با این حال، تصمیم ترامپ میتواند فشار بر اروپا برای فاصله گرفتن تدریجی از اتکای امنیتی به واشنگتن را افزایش دهد.
ایمران بیومی، مقام پیشین پنتاگون و کارشناس کنونی شورای آتلانتیک، گفت اگرچه کاهش نیروهای آمریکا در آلمان به اندازهای که میتوانست شدید باشد نیست، اما باز هم خطر تعمیق شکاف میان آمریکا و اروپا را در پی دارد. به گفته او، رهبران اروپایی احتمالا بیش از پیش به سمت افزایش بودجه دفاعی خود خواهند رفت، زیرا واشنگتن را «بیشتر از گذشته غیرقابل اعتماد و غیرقابل اتکا» میبینند.
بر اساس تصمیم تازه ترامپ، یک تیپ رزمی که اکنون در آلمان مستقر است از این کشور خارج خواهد شد. همچنین یک گردان آتشبرد بلند که دولت بایدن قصد داشت از اواخر سال جاری در آلمان مستقر کند، دیگر به این کشور اعزام نخواهد شد.
تصمیم به خروج ۵ هزار نیروی آمریکایی از آلمان، در ظاهر کاهش محدود نیروهاست؛ اما در عمل نشانهای بزرگتر از تغییر رابطه آمریکا و اروپا در دوره ترامپ است. جنگ ایران اکنون فقط میدان رویارویی واشنگتن و تهران نیست؛ به بحرانی تبدیل شده که شکافهای درون ناتو، بیاعتمادی اروپا به آمریکا و آمادگی ترامپ برای تنبیه متحدان ناراضی را آشکارتر از همیشه کرده است.