شنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵

اعدام هرگز و برای هیچکس! 
ما، ۲۳ تشکل مستقل زنان ایرانی بشدت نگران جان  زندانیان سیاسی – عقیدتی و همه
دستگیرشدگان اعتراضات دیماه هستیم!
از سرکوب خیزش دیماه ۱۴۰۴ و قتل عام مردم معترض برای حق معیشت و حق زندگی
علیه دیکتاتوری رژیم جمهوری اسلامی در خیابان های سراسر کشور، چندی نمی
گذشت که حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران آغاز شد. در این میان، مردم ایران از
دو سو هدف سرکوب  قرار گرفتند؛ از یک سو با مداخله و حملات نظامی خارجی‌ و از

سوی دیگر با تشدید سرکوب، بازداشت و اعدام توسط .جمهوراسلامی گفتمان جنگ
تحت عنوان  “تغییر رژیم” و “آزاد سازی” از سوی نیروهایی مانند رضا پهلوی و
حامیان سلطنت عادی‌سازی شد و به حملات نظامی مشروعیت بخشید؛ گفتمانی که عملاً
به تضعیف مبارزات مردمی و تقویت سرکوب داخلی انجامید.  نتیجه کوتاه مدت و
درازمدت این روند، تضعیف و سرکوب جنبش‌های اعتراضی، از جمله جنبش «زن،
زندگی، آزادی» بوده است؛ جنبشی که چشم‌اندازی رهایی‌بخش برای گروه‌های مختلف
اجتماعی تحت ستم در ایران گشود. مردم  بار دیگردر تجربه جنگ دریافته اند که بمب‌
و موشک پیامدی به‌ جز کشتار، آوارگی، فقر( بویژه برای زنان)، خفقان و حذف
عاملیت بیشترمردم نداشته و ندارد.
هنوز پس از آتش بس دو هفته ای و تمدید های مجدد آن، از توقف و یا ادامه جنگ
خبری قطعی نداریم. اما واقعیت این است که با حکومتی خشن تر و  امنیتی‌ترروبرو
هستیم که درسایه قطع اینترنت و ارتباطات، با اعدام و دستگیری های گسترده در صدد
خاموش کردن صدای هرگونه اعتراضی و برقراری جو سکوت است.  تهدید و فشار بر
زندانیان  سیاسی افزایش یافته و جانشان به شدت در خطر است. از زمان آغاز جنگ
دست کم ۳۶۴۶ نفر و پس از اعلام آتش بس دست‌کم ۷۶۷ نفردستگیر شده اند. از
آغاز حمله نظامی به ایران تاکنون ۲۰ زندانی با اتهام های سیاسی و امنیتی نظیر
وابستگی به “سازمان مجاهدین خلق ایران”، شرکت در اعتراضات دی ماه و جاسوسی
برای اسرائیل و تصویربرداری اعدام شده‌اند. لازم به یاد آوری است که روند اعدام ها
و اتهام جاسوسی برای اسرائیل با شروع جنگ ۱۲روزه شدت گرفت. رژیم با حفظ
شرایط جنگی پس از توقف جنگ نیز “زندگی” را در گروگان خواهد داشت.
هنوز در بسیاری از موارد خانواده ها از شرایط بازداشت ، محل نگهداری و وضعیت
حقوقی عزیزان خویش اطلاعی ندارند. طبق گزارش سازمان حقوق بشر ایران و
سازمان “با هم علیه مجازات اعدام”  در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۱۶۳۹ نفر اعدام شده اند
که خود بالاترین رقم ثبت‌شده از سال ۱۹۸۹ تاکنون پس از قتل عام دستجمعی زندانیان
سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ است. دستکم ۴۸ نفراعدام شدگان سال گذشته، زن بوده اند
و بدین ترتیب بار دیگر رژیم ایران بالاترین تعداد اعدام زنان در جهان را در کارنامه
جنایت خویش ثبت کرد.
طبق گزارش‌های رسیده از زندان اوین،  فشار بر زندانیان سیاسی، به‌ ویژه در بند
زنان افزایش یافته است ومقامات زندان، زندانیان زن را از هرگونه مشارکت در کارزار
“سه‌شنبه‌های نه به اعدام” منع کرده و نسبت به پیامدهای آن هشدار داده اند. هنوز
آمار دقیقی از زندانیان محکوم به اعدام دردست نداریم اما می دانیم که دو کودک به
اعدام محکوم شده اند.

ما ۲۳ تشکل اقدام مشترک زنان ، با نگرانی اوضاع داخل کشور را دنبال کرده و
همبستگی خود را با مبارزات مردم برای آزادی، عدالت اجتماعی و حق زندگی اعلام
می‌کنیم. و براین باوریم که در شرایط بحرانی کنونی هیچ مسئولیتی فوری‌ تر و حیاتی
تر از حمایت گسترده برای آزادی و نجات جان هزاران زندانی‌ نیست که بنا به تجربیات
تاریخی در خطر کشتاری وسیع قرار دارند. بنابراین مطالبه فوری ما: آزادی همه
زندانیان سیاسی، مدنی و عقیدتی ، توقف اعدام ها ولغو مجازات اعدام است.
زن، زندگی، آزادی
29 آوریل۲۰۲۶ – برابر با ۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
امضاها: 23 نهاد وتشکل مستقل زنان، از جمله: گروه اتحاد زنان چپ، سازمان رھایی
زن، زنان برای آزادی و برابری پایدار و ….