۷۰۰ اعتراض کارگری زیر سایه سرکوب و قطع اینترنت
جمعه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
در یک سال گذشته، قطعی و محدودسازی اینترنت دستکم سه بار کارگران را از ابزارهای ارتباطی، هماهنگی و سازمانیابی جمعی محروم کرده است. در شرایطی که بخش بزرگی از ارتباطات کارگری و پیگیری اعتراضات به بسترهای آنلاین وابسته شده، قطع اینترنت عملن به ابزاری برای انزوای اعتراضات و جلوگیری از گسترش همبستگی میان کارگران تبدیل شده است.
همزمان، بحران معیشت، دستمزدهای پایین، اخراجسازی و ناامنی شغلی فشار سنگینی بر طبقه کارگر وارد کرده است. با این حال، اعتراض کارگران نه متوقف شده و نه خاموش مانده است. ثبت دستکم ۷۰۰ اعتراض در یک سال اخیر نشان میدهد که نارضایتی اجتماعی و مقاومت کارگری همچنان زنده و گسترده است.
پراکنده بودن بسیاری از این اعتراضات، نتیجه مستقیم فقدان تشکلهای مستقل و فضای شدید امنیتی است. حکومت و کارفرمایان تلاش دارند با سرکوب، کنترل ارتباطات و جلوگیری از پیوند مبارزات، اعتراضها را فرسوده و جدا از هم نگه دارند. انگار اینترنت هم فقط وقتی «ملی» است که قرار باشد صدای کارگر را قطع کند.
با این حال، تداوم اعتراضات نشان میدهد که حتی در سخت ترین شرایط نیز مبارزه طبقاتی متوقف نمیشود. گسترش شبکههای همبستگی، ایجاد تشکلهای مستقل و پیوند اعتراضات پراکنده، شرط ضروری تبدیل نارضایتیهای روزمره به نیرویی سازمانیافته و مؤثر است.
جمعه ۱۸ ردیبهشت ۱۴۰۵
۸ مه ۲۰۲۶