جمعه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵

بحرانهای تلمبار شدۀ پیشین در حوزه های مختلف حیات جمهوری اسلامی، به اضافه
بحران جنگ و پیامدهای پس از آن ، موجب شده که حتی برخی از کارگران بویژه زنان
سرپرست خانواده، برای خرید نان هم دچار مشکل شوند، این وضعیت شرایطی را فراهم
کرده که نه تنها اقشارفقیر و کم درآمد را به اعتراض واداشته، بلکه نهاد ها و
شخصیتهای وابسته به حکومت نیز زبانشان به هشدار و انتقاد گشوده شده است.
نایب رئیس اتحادیه رسمی زنان کارگر سراسر کشور، در گفت‌وگو با ایلنا درباره
تاثیرات جنگ بر وضعیت اشتغال زنان گفت: در شرایط بحرانی، زنان کارگر بیش از
دیگران در معرض اخراج قرار می‌گیرند؛ به‌ویژه زنانی که سرپرست خانوار هستند و
مسئولیت مستقیم تامین معاش خانواده را برعهده دارند، در اثر این اخراج بیشترین
آسیب را متحمل می‌شوند. 
وی با اشاره به گزارش‌ها و روایت‌هایی که از استان‌های مختلف دریافت کرده، افزود:
این مسئله فقط مربوط به یک شهر یا یک کارخانه نیست. در بسیاری از نقاط کشور،
زنان کارگر اولین گروهی هستند که با کوچک‌ترین بحران اقتصادی یا شرایط جنگی از
محیط کار حذف می‌شوند.
وحدت تاکید کرد: ادامه این روند می‌تواند پیامدهای اجتماعی گسترده‌ای به همراه
داشته باشد.
به گفته او، بیکاری تنها به معنای قطع درآمد نیست، بلکه مستقیماً بر امنیت روانی و
ثبات خانواده‌ها اثر می‌گذارد.
نایب رئیس اتحادیه وابسته به حکومت زنان کارگر افزود: البته وقتی نان‌آور خانواده
بیکار می‌شود، فرقی ندارد زن باشد یا مرد؛ کل خانواده آسیب می‌بیند و این آسیب
بعدها خودش را در جامعه نشان می‌دهد.

وی با انتقاد از نبود حمایت کافی برای زنان کارگر اظهار کرد که بسیاری از مسئولان از
وضعیت موجود اطلاع دارند، اما اقدامات عملی و فوری برای جلوگیری از اخراج‌ها
انجام نمی‌شود.
 او تاکید کرد: همه از شرایط خبر دارند؛ اما مسئله این است که نظارت جدی وجود
ندارد. 
او همچنین خواستار ایجاد سازوکار مشخصی برای حمایت از زنان کارگر شد و تاکید
کرد که زنان سرپرست خانوار باید مرجع روشنی برای پیگیری مطالبات خود داشته
باشند. به گفته او، بسیاری از زنان نمی‌دانند در صورت بیکار شدن باید به کجا مراجعه
کنند و چه نهادی مسئول رسیدگی به وضعیت آن‌هاست.
وحدت در بخش دیگری از صحبت‌هایش به نشانه‌های گسترش فقر در جامعه اشاره
کرد و گفت: این روزها آدم‌ها را می‌بینیم که حتی برای خرید نان دچار مشکل هستند.
این‌ها نشانه‌های کوچکی نیستند. شاید امروز ساده به نظر برسند، اما اگر جدی گرفته
نشوند، بعدها به معضل بزرگ اجتماعی تبدیل می‌شوند.
وحدت در جمع‌بندی صحبتهایش گفت: باید با کارفرماها رایزنی شود، نظارت‌ها افزایش
پیدا کند و دولت هم نقش حمایتی خودش را جدی‌تر ایفا کند. در شرایطی که مشکلات
موجود است، نباید هزینه بحران فقط روی دوش کارگران و خانواده‌هایشان بیفتد.