نمایش نماد ساواک در خیابانهای آلمان؛ نشان سازماندهی ساواک و عادیسازی زبان تهدید فاشیسم راست افراطی
پنجشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۵

نمایش نماد ساواک در تجمعی در آلمان، بار دیگر به بحث درباره ترویج خشونت و
گرایشهای اقتدارگرا و افراطی در فضای سیاسی ایران دامن زده، تنفر واعتراض
اپوزیسیون ایرانی مخالف نظام ولایی شاهنشاهی و فقهی را برانگیخته است.
یکشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ (۱۰ مه ۲۰۲۶) مرکز شهر رگنزبورگ در ایالت بایرن
در جنوب آلمان یکی از چند شهری بود که قرار بود تجمعی در آن برای “توقف
اعدامها، آزادی زندانیان سیاسی و دسترسی آزاد به اینترنت در ایران” برگزار شود.
فراخوان این تجمع را رضا پهلوی در شبکههای اجتماعی رسمی خود اعلام کرده بود.
تصویری از این تجمع که در آن گروهی از شرکتکنندگان به شکلی متحدالشکل در
صفوفی هماهنگ تیشرتهایی سفید با نماد ساواک به تن داشتند، به موجی از
واکنشها دامن زد.
این اولین بار نبود که نماد ساواک در تجمعات اعتراضی هواداران بازگشت پادشاهی به
چشم میخورد، اما یکدستترین و اولین آن از این نوع بود. پیش از این، حضور
افرادی سیاهپوش در خیابانهای لندن با هدایت فردی که به عنوان یکی از چهرههای
شناختهشده سازماندهی تجمعات هواداران نظام پادشاهی شناخته میشود، خبرساز شده
و بسیاری آن را یادآور حضور خیابانی گروههایی با رویکردهای “افراطی و
فاشیستی” ارزیابی کردند.
بخش فارسی دویچه وله صدای آلمان؛ برای اطلاع بیشتر از انگیزههای این اقدام
بحثبرانگیز در تجمع شهر رگنزبورگ، با یکی از شرکتکنندگان در آن، که با نگاهی
به حساب کاربری ایکس او و انتشار تصاویر و ویدیوهای این تجمع، میتوان دریافت
که از طرفداران ساواک و فعالیتهایش است، تماس گرفت، اما تا لحظه انتشار این
گزارش پاسخی دریافت نکرد.
همچنین برای مطلع شدن از موضعگیری رسمی و نظر رضا پهلوی در این خصوص، با
دفتر او تماس گرفته شد، اما دفتر، پاسخی به این درخواست نداده است.
نجات بهرامی، از نویسندگان “دفترچه دوران اضطرار” که تاکید میکند صحبتهایش
نظر شخصی او است، به بخش فارسی دویچه وله میگوید، اینکه تعدادی از جوانان با
دیدن این اتفاقات تاریخی و تجربه تلخ نیم قرن جمهوری اسلامی که کل دوران جوانی
آنها را بر باد داده است، تیشرتی با نشان ساواک بپوشند اصلا کار عجیبی نیست.
به گفته او، این حرکت متحدالشکل “تنها بخشی از فعالیتهای جمعیت ایرانیها در
“انقلاب شیر و خورشید” و روزهای پس از آن” در شهرهای غربی است.
بهرامی در تشریح استدلال خود به وجود نهادهای امنیتی قدرتمند در آمریکا و بریتانیا
اشاره میکند و ساواک را با این نهادها تشبیه و مقایسه میکند که به باور او، ساواک
از دموکراسی و امنیت و رفاه مردم پاسداری میکند.