پنجشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵

بیش از ۴۰ هزار کارگر در استان مازندران و پنج هزار نفر در آمل در انتظار بیمه
هستند. جندین سال است بیمه کردن کارگران متوقف شده و مسئولان تأمین اجتماعی به
آینده معیشتی کارگران در زمان کهولت بی اعتنا هستند.
شمار کارگران ساختمانی آمل به ۱۱ هزار و ۶۰۰ نفر رسیده است که از این میان حدود
یک‌هزار و ۵۰۰ نفر تحت پوشش بیمه هفت‌درصدی کارگران ساختمانی قرار دارند. 
یک منبع کارگری نزدیک به نهاد های رسمی با اشاره به روند شکل‌گیری بیمه کارگران
ساختمانی گفت: این طرح از سال ۱۳۵۶ مطرح شد و در سال‌های ۸۲ و ۸۶ دنبال شد
تا سرانجام در سال ۱۳۸۹ با نهادهای مربوطه آغاز شد. در آن زمان حدود ۸۰۰ هزار
نفر در کشور بیمه بودند اما اکنون بیمه حدود ۳۰۰ هزار نفر قطع شده است. 
اصلی‌ترین دلیل تأمین اجتماعی برای‌ عدم بیمه‌کردن کارگران مازندران، نبود منابع و
رکود ساخت‌وساز عنوان می‌شود. اما به گفتۀ کارگران این موضوع قابل قبول نیست؛
به‌ویژه آنکه دولت بیش از یک‌هزار همت تومان به تأمین اجتماعی بدهکار است. 
با وجود تأکید قانونی، از سال ۱۳۹۷ تاکنون هیچ کارگر ساختمانی جدیدی تحت پوشش
بیمه سوبسیدی قرار نگرفته است. اکنون مهم‌ترین دغدغه کارگران، جلوگیری از قطع
بیمه  کارگران است. 
علاوه بر مسئلۀ بیمه نیاز جامعه کارگری شهرستان آمل نبود بیمارستان تخصصی است.
با وجود سهم ۴۶ درصدی آمل در صنعت استان و جمعیت ۵۱ درصدی کارگری، این
شهرستان فاقد بیمارستان تخصصی است.  کارگران با انتقاد از واگذاری بیمارستان امام
خمینی به‌دلیل بدهی‌های تأمین اجتماعی، این اقدام را بزرگ‌ترین اجحاف در حق مردم
و به‌ویژه کارگران آمل می دانند؛ در حالی که این قشر نیاز جدی به یک مرکز درمانی
تخصصی دارد.