۲۸ مرداد ۱۳۵۸ یکی از نقاط تاریک تاریخ معاصر ایران!
جمعه ۲۴ مرداد ۱۴۰۴
افشین روغنی

قیام مردم ایران علیه نظام پهلوی در سال ۱۳۵۸ که توسط کشورهای اروپایی مدافع سرمایه و بوسیله پروپاگاندای رسانه های اصلی منحرف شده بود به استقرار یک نظام ارتجاعی در مسیر حفظ منافع سرمایه داری در منطقه انجامید با این تفاوت که قیام در کردستان ادامه داشت و مردم کردستان کماکان خواهان آزادی برابری و از میان برداشتن مناسبات فئودالی بازمانده انقلاب سفید نظام پهلوی در این منطقه بودند.
این خواستها و مطالبات با نظام نوپای جمهوری اسلامی خوانایی نداشت و نظام جمهوری اسلامی آنرا خطری جدی دراستقرار نظام ضد انسانی خود میدانست. مردم ایران که از طرفی فریب پروپاگاندای و تبلیغات را خورده بودند و از طرف دیگر به استقرار یک حکومت اسلامی توهم داشتند به ابزاری برای پیشبرد اهداف جمهوری اسلامی تبدیل شدند و باورهای مذهبی مردم ایران در این میان مانند دیواری قطور مانع بزرگی برای پی بردن به این حقیقت بود که جمهوری اسلامی نه برای تحقق مطالبات مردم ایران قدرت را به دست خواهد گرفت بلکه هدف جمهوری اسلامی ارسال ایدئولوژی شیعه اسلامی به کشورهای خلیج فارس بود که خمینی در افکار ارتجاعی خودش برنامه ریزی کرده بود.
کردستان که تنها سنگر مدافع آرادیخواهی و برابری طلبی در امتداد قیام بود به خار چشم خمینی و دارودسته اش مبدل شده بود و خمینی با هر حربه ای قصد سرکوب این صدای حقطلبانه را داشت.
فتوای خمینی در ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ و حمله به کردستان و قتلعام زنان و کودکان در قریه ها و شهرهای کردستان توسط ارتش و نیروهای مسلح مردمی یکی دیگر از اسناد معتبر دال بر عدم رشد سیاسی جامعه ایران درآنزمان و در اجرای این حمله مرگباربود.
کردستان که به تنها سنگرحفظ دستاوردهای قیام مبدل شده بود وبا حضور احزاب در کردستان بخصوص حضورکومه له که از منافع کارگران و زحمتکشان و برابری زنان دفاع میکرد ازچنان آگاهی سیاسی و طبقاتی برخوردار شده بود که مسئولانه پرچم استقامت و مقاومت را درمقابله با این یورش را برافراشت و کماکان پرچمدار این مقاومت و مبارزه است.
شایان ذکر است که در آنروزها که کردستان از زمین و هوا مورد هجوم نیروها وجنگنده های نظامی قرار گرفتند احزاب ناسیونالیست کرد و قبل از همه حزب دمکرات که بورژوازی منطقه ای را نمایندگی میکردند به خمینی لبیک گفتند و آمادگی خود را برای سازش با رژیم با هر قیمتی را اعلان کردند.اما ازیک سو هوشیاری زحمتکشان و ستمدیدگان و زنان برابریخواه و از سوی دیگرحضور جریان چپ و آزادیخواه کومه له که درزمانی کوتاه اکثریتی چشمگیر از کارگران و زحمتکشان را سازمان داده بود عامل اصلی در حفظ دستاوردهای قیام در کردستان بود.
کردستان که از همان آغاز به جمهوری اسلامی < نه > گفت همیشه هسته زنده وقلب تپنده مبارزات آزادیخواهانه برعلیه جمهوری اسلامی بوده و هست. خمینی با استفاده از باورهای مذهبی مردم ایران از هم جدا و آنان را برعلیه یکدیگرمیشوراند.اما در طی روند مبارزات آزادیخواهانه دراین منطقه و استقامت و مقاومت مردم کردستان درسیاه چالهای رژیم ودرمقابل جوخه های اعدام . بعد از سه دهه مردم ایران یکصدا و متحد علیه این نظام ددمنش اسلامی در طی قیامهای پی در پی که تا کنون شاهد آن بوده ایم ودرآخرین قیام که قیام ژینا(مهسا) نام گرفت و با شعارهای زن زندگی آزادی و مرگ برستمگرچه شاه باشه چه رهبر اتحاد و همبستگی خود را برای به اتمام رساندن کار ناتمام خود که همانا سرنگونی رژیم اسلامی وهر آنچه که از نطام سلطنت باقیست را اعلان کرده است.
به امید پیروزی
