شنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۲

وحید شقاقی، اقتصاددان در گفت‌وگویی که در خبرگزاری خبرآنلاین منتشر شده، با هشدار نسبت به آینده اقتصاد ایران گفته است که با تفکرات کهنه و منسوخ‌شده اقتصادی، امکان رقابت با کشورهای همسایه نداریم.
او در این مصاحبه با اشاره به این که لایحه برنامه هفتم توسعه قرار است از هفته آینده برای بررسی به صحن علنی مجلس شورای اسلامی بیاید اظهار داشت: اگر برنامه هفتم به همین شکل تصویب شود، به طور قطع شکاف تمدنی ایران با کشورهای همسایه را بیشتر خواهد کرد و به هیچ‌ عنوان پاسخ‌گوی جهان قرن بیست و یکمی نیست.
شقاقی همچنین با اشاره به شتاب تند پیشرفت کشورهای همسایه از جمله کشورهای عربستان، امارات، ترکیه و غیره، و سرمایه‌گذاری‌های بسیار عظیم در این کشورها افزود که لایحه برنامه هفتم توسعه، واقع‌بینانه و مبتنی بر شرایط کنونی ایران نوشته نشده است.
این اقتصاددان، برنامه هفتم توسعه را برنامه بسیار ضعیفی توصیف کرد و پارادایم آن را مبتنی بر انقلاب صنعتی دوم خواند. به گفته او در این لایحه، عناصر قرن بیست و یکم مثل انقلاب صنعتی سوم و چهارم دیده نشده و یا اصلا فهمیده نشده است.
به گفته شقاقی، این برنامه برای ۱۰۰ سال یا ۲۰۰ سال قبل مناسب بود اما به هیچ وجه پاسخگوی مسائل امروز نیست.
این اقتصاددان، تحقق عدالت بدون اصلاحات ساختاری اساسی در سه نظام بازتوزیع ثروت، یعنی بانک، مالیات و یارانه در کنار رانت‌زدایی را امکان‌ناپذیر خواند و افزود: فاصله طبقاتی در ایران به شدت زیاد شده است.
نظام‌های بازتوزیع ثروت در ایران وجود ندارد
وحید شقاقی، اقتصاددان با اشاره به حاکم بودن رانت و فساد و گسترش نابرابری و بی‌عدالتی، اظهار داشت که نظام‌های بازتوزیع ثروت در ایران وجود ندارد. او افزود: نه نظام بانکی و نه نظام مالیاتی و نه نظام یارانه‌ای، هیچ‌کدام الزامات بازتوزیع ثروت را در درون خودشان ندارند. بر این اساس، یک انباشت ثروت در ایران رخ می‌دهد که آمارهای جهانی نیز این موضوع را تایید می‌کند.
او همچنین یادآور شد که شواهد کنونی از وقوع یک شکاف طبقاتی روزافزون حکایت دارد و در نتیجه آن، طبقه متوسط در حال نابودی است.
شقاقی، مهار تورم را بدون حل ناترازی‌های کلان اقتصاد، امکان‌ناپذیر خواند و افزود که سرعت تشدید ناترازی‌های اقتصاد کلان در ایران، از سرعت اقدامات و ساخت اقتصاد ایران پیشی گرفته است.او با اشاره به این که این مشکل در همه حوزه‌ها دیده می‌شود، اظهار داشت که در ایران، سرعت استهلاک زیرساخت‌ها از سرمایه‌گذاری بیشتر شده، همچنین سرعت تخریب اقتصاد کلان از سرعت ساخت اقتصاد کلان پیشی گرفته و این خیلی خطرناک است.