چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۳

در محاصرهٔ دیوارها و سیم‌های خاردار، خبر دردناک از دست دادن رفیقْ پرویز بابایی را شنیدیم. او نمادی بود از کارگری آگاه و انسانی آرمان‌خواه، که هیچ گاه تعهدش را از یاد نبرد. کارگر چاپخانه‌ای که خود را تا جایگاه مترجم وزین‌ترین آثار فلسفی و اجتماعی برکشید و نمونه‌ای شد برای تمام کارگران، تا بدانند جز از راه کسب آگاهی و تبدیل به طبقه‌ای برای خود، رهایی امکان‌پذیر نیست.
بدرود رفیق بزرگمان
بدرود معلم خستگی‌ناپذیرمان
بدرود انسانِ ایستاده بر سنگرِ باورهایش
با امید به آینده، فراموشت نمی‌کنیم.
زندان اوین، فروردین ۱٤۰۳
شاهرخ احمدی
سیامک ابراهیمی
آنیشا اسدالهی
آرش جوهری
کیوان مهتدی
مهران رئوف