شنبه ۵ مهر ۱۴۰۴

در شرایطی که سران رژیم جمهوری اسلامی، از هر طرف حکومت شان را در معرض خطر فروپاشی و سقوط می بینند؛ در حالی که هر روز با اعتصابات و اعتراضات کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه مواجه هستند؛ و در حالی که طی هفته‌های گذشته از جانب آمریکا، اسرائیل، دولتهای اتحادیه اروپا و شورای امنیت و سازمان ملل شدیدأ تحت فشار تحریم و تهدیدات جنگی هستند، برای ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه، بر سرعت ماشین اعدام افزوده و به جان زندانیان بی‌دفاع افتاده‌اند. حاکمان جنایتکار جمهوری اسلامی برای جلوگیری از خیزش های توده‌ای در چنین شرایطی سراسیمه و آشفته به بهانه‌های واهی زندانیان را اعدام می‌کنند تا به خیال خود با گسترش فضای رعب و وحشت مانع آن گردند. 

بنا به گزارش نهادهای حقوق بشری، حکومت اسلامی طی مدت کمتر از نه ماه گذشته در ایران بیش از ۱۰۰۰ نفر را اعدام کرده است. میزان اعدامها به ویژه به دنبال جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل افزایش چشمگیری یافته است. علاوه بر آن طی این مدت دستگاهها امنیتی و سرکوب نظامی و قضایی، با دستگیری و احضار هزاران نفر از فعالان سیاسی در عرصه‌ مبارزات کارگری، زنان، معلمان، دانشجویان و دیگر بخشهای جامعه و با وارد آوردن اتهامات جعلی و نخ نمای ” اجتماع و تبانی و اقدام علیه امنیت کشور” و تبلیغ علیه نظام و غیره علیه آنان پرونده سازی و احکام سنگین حبس طولانی یا اعدام صادر کرده است تا در صورت لزوم آنرا به اجرا در آورند. این احکام جنایتکارانه ربطی به مسائل حقوقی ندارند و احکامی سیاسی هستند. صدور این احکام نشانه ضعف و زبونی و ترس و وحشت سران رژیم و تقلا و دست و پا زدن در منجلاب، برای نجات خودشان است.

از سوی دیگر برخورد کارگزاران رژیم نسبت به زندانیانی که در معرض ابتلا به انواع بیماریها و حتی مرگ قرار می گیرند، بغایت ضد انسانی و جنایتکارانه است. روز پنج‌شنبه سوم مهرماه سُمیه رشیدی کارگر خیاطی و زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین که از مدتها قبل در زندان مریض شده بود، بر اثر ممانعت و خودداری مسئولان زندان از دسترسی بموقع او به خدمات پزشکی جان خود را از دست داد. این کارگر زندانی که به دلیل نداشتن پول نه وکیل داشت و نه امکاناتی برای ودیعه مرخصی استعلاجی داشت، تنها به اتهام شعار نویسی علیه رژیم در جریان جنبش ژینا در زندان مانده بود. او روز سه شنبه اول مهر به دلیل وخامت بیماری در حالی که به کوما رفته بود به بیمارستان اعزام گردید و در آنجا جانباخت. کارکنان بهداری زندان با برخورد ضد انسانی از اعزام او به بیمارستان خودداری کرده بودند. در‌واقع مرگ این زن کارگر مبارز را نیز همانند شاهرخ زمانیها و بکتاش آبتین ها و جمیله عزیزی که روز ۲۸ شهریور براثر ناراحتی قلبی در زندان جانباخت را به مثابه اعدام و قتل عمد دولتی به حساب آورد.

در این میان سهم کردستان از اعدام و دستگیری و احضار و زندان بیشتر از دیگر مناطق بوده است. بیش از ۲۸۰ مورد از ۱۰۰۰ زندانی اعدام شده طی این مدت در شهرهای کردستان صورت گرفته‌اند. روز پنج‌شنبه سوم مهرماه، محمد خسروی مدیرکل زندانهای استان کردستان اعلام کرده که: “در حال حاضر ۶۰ زندانی دیگر محبوس در زندانهای استان کردستان، باحکم قطعی اعدام مواجه هستند. علاوه برآن ۷۹ نفر دیگر نیز درحال گذراندن دوران محکومیت و در انتظار رسیدگی به پرونده خود هستند”. این آمارها تنها مربوط به شهرهای “استان کردستان” است و در دیگر شهرهای کردستان نیز حکومت جمهوری اسلامی در موارد زیادی بدون هیچ دلیل و مدرکی و با اتهامات واهی اقدام به دستگیری و اعدام جوانان کرده است. روز یکشنبه ۱۶ شهریور نجیب آذرم همراه چهار زندانی دیگر کرد ساکن ارومیه را به شیوه مخفیانه و بدون اطلاع وکیل و خانواده‌شان در تبریز اعدام کردند. اعدام نجیب در حالی صورت گرفت که پرونده او همچنان در دادگاهها کذایی رژیم تحت رسیدگی بود و قرار بوده جلسه دادگاهی او روز ۱۲ آبان برگزار گردد. البته چنین رسوائیهایی در نظام جمهوری اسلامی بی سابقه نبوده است.

علاوه بر آنها طی چند روز گذشته دستگاهها امنیتی رژیم قاتل و کودک کش جمهوری اسلامی در اقدامی دیگر در کامیاران با یورش به منازل مردم پنج نوجوان ۱۷ ساله را در مقابل والدین شان با ضرب و شتم دستگیر و بازداشت کرده اند. تا کنون از سرنوشت این نوجوانان اطلاعی در دست نیست و معلوم نیست این کودکان با چه اتهامی توسط دستگاههای سرکوب جهوری اسلامی دستگیر شده‌اند. آنچه مشخص است این است که رژیم فاسد و ورشکسته جمهوری اسلامی در شرایط چنان بحرانی قرار گرفته که در کردستان از سایه خود نیز وحشت دارد. به این دلیل جوانان را به خاطر معاشرت و رفت و آمد یا پوشیدن لباس کردی نیز دستگیر و زندانی کرده است و اگر لازم باشد برای آنان احکام اعدام و زندان نیز صادر می کند.

از آنجا که رژیم جمهوری اسلامی در شرایط کنونی از طرفی تحت فشار تحریمها و فعال شدن مکانیسم ماشه و تهدیدات از سر گیری جنگ اسرائیل قرار گرفته است و از طرف دیگر با اعتصاب و اعتراضات روبه گسترش کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه علیه فقر و گرانی و بیکاری و نبود امکانات زیستی مواجه می‌باشد و در مقابل خواست و مطالبات آنان زبون و نا توان و ورشکسته است، برای نجات خود و ایجاد فضای امنیتی و رعب و وحشت با کشتار زندانیان و افزایش اعدامها می‌خواهد مانع گسترش اعتراضات و بروز یک خیزش عمومی و سراسری گردد. در چنین شرایطی فقط با گسترش جنبشهای اجتماعی و با سراسری کردن اعتصابات کارگری و اعتراضات توده ای، با گسترش جنبش نه به اعدام و مبارزه متحدانه برای آزدای زندانیان سیاسی می توان رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی را از موج بگیر و ببندها و از تعرض به جان زندانیان به عقب راند و استراتژی تشدید سرکوب رژیم را به شکست کشاند.

سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
https://alternative-shorai.tv
https://cpiran.org
https://komala.co
https://t.me/peshrawcpiran
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1 (http://www.instagram.com/Peshrawcpiran1)
https://t.me/KomalaCpiranTv