گزارش اردیبهشت ماه مجموعه فعالان حقوق بشر، از وضعیت زندانهای ایران
سه شنبه ۲ خرداد ۱۴۰۲

در اردیبهشت ماه، یک زندانی محبوس در زندان ارومیه که از بیماری قلبی رنج میبرد، در سایه عدم رسیدگی پزشکی مناسب جان خود را از دست داد. از سوی دیگر، یک زندانی در زندان رجایی شهر کرج از طریق حلق آویز کردن، اقدام به خودکشی کرد. وی جهت مداوا به بهداری زندان منتقل شده است.
به علاوه، رضا نوروزی، زندانی سیاسی روز چهارشنبه بیستم اردیبهشت ماه، توسط یکی از زندانیان متهم به جرائم خشن در بند ۴ زندان تهران بزرگ مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. عدم رعایت اصل تفکیک جرائم و نگهداری زندانیان سیاسی در کنار زندانیان جرائم عمومی و خشن، پیش از این نیز بارها باعث بروز درگیری و بروز خطرات جانی شده است.
همچنین، امید رضایی، از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری اخیر، علیرغم گذشت بیش از هفت ماه از زمان دستگیری، کماکان در بازداشت و بلاتکلیفی در زندان اوین بسر میبرد.
در ضمن، نصراله فلاحی و فرزندانش اردوان و ارغوان فلاحی، از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ که به صورت بلاتکلیف در زندان اوین بسر میبرند، با بهانه تراشی های مسئولین مربوطه از ملاقات با وکیل خود محروم مانده اند.
از سوی دیگر، هادی (عباس) میرزایی، دانش آموخته دانشگاه های هنر و بهشتی در تهران، علیرغم گذشت ۵ ماه از زمان دستگیری، کماکان در زندان اوین در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد.
گفتنی است، مهدی مسکین نواز، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین از حق برقراری تماس با خانواده خود محروم است. پرونده ای که در دوارن حبس علیه وی گشوده شده، در شعبه بیست و ششم دادگاه انقلاب تهران در حال رسیدگی است. همچنین جلسه بازپرسی عسل مسکین نواز، فرزند ۱۷ ساله این زندانی سیاسی در دادسرای اطفال برگزار شد.
در اردیبهشت ماه، عزیز قاسم زاده، فعال صنفی فرهنگیان گیلان از زندان لاکان رشت به بازداشتگاه اداره اطلاعات سپاه گیلان منتقل شد.
به علاوه، نصراله فلاحی و فرزندانش اردوان و ارغوان فلاحی، از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ که به صورت بلاتکلیف در زندان اوین بسر میبرند، با بهانه تراشی های مسئولین مربوطه از ملاقات با وکیل خود محروم مانده اند.
برخی زندانیان در دوران بازداشت و یا حبس خود در کنار مشکلات هر روزه زندان به ناچار برای شنیده شدن دادخواهیشان دست به اعتصاب غذا میزنند.
در اردیبهشت ماه، مهدی مسکین نواز، امیرحسین مرادی در زندان اوین، دست به اعتصاب زدند.
همچنین، در پی موج اعدام های اخیر و نگرانی از افزایش اعدام ها در زندان های ایران، جمعی از زندانیان سالن ۲ زندان قزلحصار کرج، در اعتراض به این موضوع دست به اعتصاب غذا زدند.
در ضمن، نهاله شهیدی یزدی، شهروند بهائی ساکن کرج علیرغم گذشت سی روز از زمان دستگیری کماکان در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد. وی اخیرا از بازداشتگاه اداره اطلاعات کرمان به زندان این شهر منتقل شده است.
از سوی دیگر، حمزه درویش، زندانی سنی مذهب که دوران محکومیت خود را بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان لاکان رشت سپری میکند، کماکان ممنوع الملاقات بوده و با گشایش پرونده جدیدی رو به رو شده است. این پرونده با شکایت سازمان زندانها و به دنبال درگیری ۱۷ مهرماه ۱۴۰۱، در زندان لاکان رشت علیه وی گشوده شده است.
به علاوه، وکیل حمید و فرزانه قره حسنلو، از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، از وضعیت نامناسب موکلانش در زندان خبر داد. به گفته وی، این شهروندان در حالی از رسیدگی پزشکی مناسب در زندان محروم ماندند که خانم قره حسنلو مشکوک به سرطان است و آقای قره حسنلو نیز از بیماری های مختلفی از جمله بیماری ریوی رنج میبرد.
در ضمن، علی معزی، زندانی سیاسی سابق و از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، علیرغم وضعیت نامناسب جسمانی، به دلیل مخالفت وی با انتقال با دستبند و پوشیدن لباس زندان، از اعزام به بیمارستان محروم مانده است. آقای معزی با وجود گذشت بیش از هفت ماه از زمان دستگیری، کماکان در بازداشت و بلاتکلیفی در زندان اوین بسر میبرد.
از طرفی، ژینا مدرس گرجی، شهروند اهل سنندج، علیرغم گذشت بیش از یک ماه از زمان دستگیری، کماکان در یکی از بازداشتگاه های امنیتی در این شهر در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد. بی خبری از وضعیت خانم مدرس گرجی، منجر به افزایش نگرانی های خانواده وی شده است.
گفتنی است، رضا محمدحسینی، زندانی سیاسی سابق علیرغم گذشت دوازده روز از زمان دستگیری، کماکان در بازداشت و بلاتکلیفی در زندان اوین بسر میبرد.
حق درمان و رسیدگی پزشکی همواره از مهمترین موارد نقض حقوق زندانیان در ایران به شمار میرود.
از این قرار، حمزه سواری لفته در زندان رجایی شهر کرج، منوچهر بختیاری در زندان چوبیندر قزوین، حامد قره اوغلانی در زندان ارومیه از دریافت خدمات درمانی محروم بودند.
با وجود خطرهای موجود، محرومیت زندانیان از اعزام به مرخصی به وفور گزارش شده است که از مهمترین آنها میتوان به فاطمه سپهری در زندان مشهد اشاره کرد.
همچنین، مهدی مسکین نواز در زندان اوین، اکبر حمزه حسینی و مرتضی حمزه حسینی در ندامتگاه مرکزی کرج، از حق برقراری تماس با خانواده خود محروم ماندند.
