چهارشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۵

سه منبع آگاه از اطلاعات داخلی دولت آمریکا به رویترز گفته‌اند بیشترین کاهش مربوط به موشک‌های تاکتیکی ارتش موسوم به «اتکمز» (ATACMS) و نسل جدیدتر آن، «موشک ضربتی دقیق» یا «پی‌آر‌اس‌ام» (PrSM) است. دو منبع میزان مصرف این دو نوع موشک را «تقریباً تمام ذخیره موجود» توصیف کرده‌اند، اما شمار دقیق موشک‌های باقی‌مانده به‌دلیل محرمانه‌بودن اطلاعات اعلام نشده است.
این موشک‌ها که هر یک بیش از یک میلیون دلار قیمت دارند، از سامانه‌های زمینی هیمارس و ام۲۷۰ شلیک می‌شوند و به نیروهای آمریکایی امکان می‌دهند بدون ورود هواپیماهای سرنشین‌دار به محدوده پدافندی دشمن، اهداف دوردست را با دقت بالا هدف قرار دهند. اتکمز در جنگ اوکراین نیز برای حمله به اهدافی در داخل روسیه به کار رفته و پی‌آر‌اس‌ام، با برد بیش از ٤۰۰ کیلومتر، قرار است به‌تدریج جایگزین آن شود.
یک منبع دیگر گفته است فرماندهی مرکزی آمریکا تقریباً همه موشک‌های زمین‌پایه‌ای را که پیش از آغاز جنگ در خاورمیانه در اختیار داشت، مصرف کرده و برای ادامه عملیات ناچار شده است از ذخایر مستقر در دیگر مناطق جهان موشک دریافت کند. به گفته منابع رویترز، استفاده گسترده از این تسلیحات نتیجه تصمیم دولت ترامپ برای کاهش خطر ورود هواپیماهای سرنشین‌دار به آسمان ایران و استفاده از جنگ‌افزارهای دورایستا بوده است.
کاهش ذخایر تنها به سلاح‌های تهاجمی محدود نمی‌شود. برآورد تازه مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی نشان می‌دهد از آغاز جنگ تا پایان تیرماه، حدود ٦۵ درصد موشک‌های رهگیر پاتریوت آمریکا مصرف شده و موجودی موشک‌های تاد دست‌کم ۳۸ درصد کمتر از آغاز جنگ است. دو منبع آگاه به رویترز گفته‌اند این برآوردها با داده‌های داخلی دولت آمریکا همخوانی دارد. این مرکز اکنون موجودی پاتریوت آمریکا را کمتر از هزار فروند و شمار رهگیرهای تاد را حدود ۲۵۰ فروند برآورد می‌کند.
یکی از منابع همچنین گفته است آمریکا از آغاز جنگ کمی کمتر از نیمی از ذخیره جهانی موشک‌های کروز تاماهاوک خود را مصرف کرده است. این موشک‌ها از ناوشکن‌ها، رزم‌ناوها و زیردریایی‌ها شلیک می‌شوند و یکی از مهم‌ترین ابزارهای نیروی دریایی آمریکا برای حمله به اهداف دارای پدافند قوی، بدون به خطر انداختن خلبانان، به شمار می‌روند. رویترز تأکید کرده است که نتوانسته این رقم را مستقلاً تأیید کند.
مقام‌های آمریکایی نگران‌اند کاهش هم‌زمان ذخایر موشک‌های تهاجمی و رهگیرهای دفاعی، توان واشینگتن برای بازدارندگی در برابر چین و روسیه، حمایت تسلیحاتی از اوکراین و واکنش به یک بحران نظامی تازه را محدود کند. تسلیحاتی مانند پی‌آر‌اس‌ام، تاماهاوک، پاتریوت و تاد، در هر جنگ احتمالی در غرب اقیانوس آرام نقشی اساسی خواهند داشت. کارشناسان هشدار می‌دهند انتقال ذخایر از مناطق دیگر به خاورمیانه، اگرچه امکان ادامه جنگ ایران را فراهم کرده، در نقاط دیگر «پنجره‌ای از آسیب‌پذیری» ایجاد می‌کند.
ترامپ در واکنش به این گزارش مدعی شد آمریکا «بسیار بیشتر از نیاز خود» مهمات دارد و شرکت‌های دفاعی این کشور اکنون بیش از هر زمان دیگری در حال تولید سلاح هستند. سخنگوی پنتاگون نیز گفت ارتش آمریکا برای اجرای عملیات در هر زمان و مکانی که رئیس‌جمهور تعیین کند، امکانات لازم را در اختیار دارد. با این حال، هیچ‌یک از مقام‌های آمریکایی ارقام مطرح‌شده درباره کاهش ذخایر را مستقیماً رد نکرده‌اند.
پنتاگون برای جبران کمبودها، روز ۱۲ مرداد قراردادی بیش از سه میلیارد دلار با لاکهید مارتین و نورثروپ گرومن امضا کرد که هدف آن سه‌برابرکردن ظرفیت تولید پاتریوت و چهاربرابرکردن تولید تاد است. قرارداد دیگری با سقف ۵۸٫٦ میلیارد دلار نیز برای تولید پاتریوت تا سال ۲۰۳۲ منعقد شده و توافق با شرکت آر‌تی‌ایکس قرار است تولید سالانه تاماهاوک را در آینده از حدود ۶۰ به هزار فروند افزایش دهد. تولید پی‌آر‌اس‌ام نیز قرار است چهار برابر شود. با وجود این، تحلیلگران می‌گویند ایجاد خطوط تولید و تحویل بسیاری از این موشک‌ها چند سال طول خواهد کشید و قراردادهای تازه نمی‌توانند کمبود فعلی را فوراً جبران کنند.
گزارش تازه تصویری متفاوت از جنگی ارائه می‌دهد که ترامپ هنگام آغاز مشترک آن با اسرائیل در اسفند ۱٤٠٤ پیش‌بینی کرده بود کوتاه‌مدت باشد. اکنون، پس از پنج ماه، جنگ نه‌تنها ده‌ها میلیارد دلار هزینه بر پنتاگون تحمیل کرده، بلکه بخشی از مهم‌ترین ذخایر موشکی آمریکا را نیز فرسوده است. این گزارش به معنای پایان توان موشکی ایالات متحده نیست، اما نشان می‌دهد ادامه عملیات در مقیاس کنونی مستلزم برداشت از ذخایر راهبردی دیگر مناطق و پذیرش خطر کاهش آمادگی در برابر بحران‌های تازه خواهد بود.