گزارشی از معوقات مزدی و بیمهای کارگران شاغل در شهرداری چابهارو کارگران کارخانه سامان کاشی بروجرد
سه شنبه ۱۸ آذر ۱۴۰۴
کارگران شهرداری چابهار که تحت مسئولیت چندین پیمانکار مشغول به کار هستند، معوقات مزدی دارند
یکی از کارگران شهرداری چابهار گفته است: « بابت حقوق آبانماه سال جاری از کارفرما طلبکار هستیم و باتوجه به مخارج سنگین معیشتی، توقع داریم بعداز گذشت یک ماه و نیم، بدهی معوقه آبان ماه کارگران پرداخت شود. پرداخت به موقع حقوق برای کارگران پیمانکاری شهرداری چابهار، مهم است چرا که اکثر کارگران مستاجر و متاهل هستند و بابت کرایه خانه، بدهیهای بانکی و سایر هزینههای زندگی با چالش روبرو هستند. جدا از حقوق، حق بیمه کارگران نیز دو ماه است به تامین اجتماعی واریز نشده و کارگران در زمینه دریافت خدمات درمانی از بیمارستانهای ملکی تامین اجتماعی با مشکل روبرو شدهاند.»
کارگران شهرداری چابهار ضمن ابراز نگرانی از آینده شغلی خود، خواستار حذف پیمانکاران برای بهبود وضعیت شغلی خود شدند.
انتظار کارگران شرکت «سامان کاشی» بروجرد برای دریافت معوقات مزدی و سنوات
تعدادی از کارگران کارخانه «سامان کاشی» ۱۰سال بعد از تعطیلی این واحد تولیدی، مطالبات معوقه حقوقی و حق سنوات خود را دریافت نکرده اند.
بر اساس این گزارش، کارخانه (سامان کاشی) بروجرد از مرداد ماه سال ۱۳۹۲ به دلیل آنچه از سوی کارفرما “مشکلات مالی” خوانده میشد تعطیل و سال ۱۳۹٦ ورشکسته اعلام شد و از آن زمان تاکنون هنوز بخش عمدهای از مطالبات حدود ۱۱ کارگر باقیمانده این واحد تولیدی پرداخت نشده است. یکی از کارگران سابق این واحد تولیدکننده گفت: « کارخانه سامان کاشی پیش از تعطیلی حدود ۷۵ کارگر قراردادی با سوابق بالا داشت که تعدادی کارگر بعد از چندین سال دوندگی با دریافت حقوقهای معوقه و با پرداخت هزینه بازنشستگی از جیب خود بازنشسته شدند. اما ۱۱ کارگر باقیمانده با سوابق مختلف به دلیل مشکلات بیمهای هنوز سرگردانند و امکان دریافت بازنشستگی و مطالبات خود را ندارند.هر یک از ما ۱۰ تا ۱۷ سال سابقه بیمهپردازی در این واحد صنعتی داشتیم و قرار بود اگر کارخانه دوباره راهاندازی شود با پرداخت ادامه حق بیمه، امکان بازنشستگی برایمان فراهم شود. کارخانه بعد از گذشت حدودا ۱۰ سال از سوی اداره تصفیه و امور ورشکستگی «دادگستری» شهرستان بروجرد به یک شرکت سرمایهگذار اجاره داده شد. این شرکت تقریبا از بهمن ماه سال ۱٤۰۳ فعالیت خود را در این واحد آغاز کرده است، اما نه تنها به کار گرفته نشدیم بلکه با وجود در دست داشتن حکم قضایی برای توقیف برخی تجهیزات کارخانه، از جمله شش دستگاه ژنراتور و چهار دستگاه لیفتراک، هنوز مطالباتمان به دلیل عدم اجرای حکم، وصول نشده است. هر یک از کارگران حدود دو میلیارد تومان از مطالبات خود را که مربوط به زمان اشتغال میشود، دریافت نکردهاند. این مطالبات مربوط به سال ۹۳ تا ۹۵ است که ارزش پولی آن در حال حاضر که در آذرماه سال ١٤٠٤ قرار داریم به حداقل کاهش یافته است. کارگران بارها به نهادهای مختلف دولتی در لرستان مراجعه کردهاند اما بعد از راهاندازی مجدد کارخانه، اهمیتی به کارگران اخراجی و مطالباتشان از سوی کارفرمای جدید داده نشده است. در حال حاضر علاوه بر معوقات مزدی که مربوط به زمان اشتغالمان میشود، موضوع وصول ۴٪ هزینه بازنشستگی سخت و زیان آور برخی کارگران مطرح است، مسئولیتی که کارفرمای جدید برعهده نمیگیرد.