یکشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۴

با گذشت ماه‌ها از بیکاری ٦۰ نفر از کارگران کارخانه داروگر تهران، هنوز کارفرما مطالبات حقوقی و سنواتی آن‌ها را پرداخت نکرده است. براساس این گزارش، جمعی از کارگران تعدیلی داروگر تهران گفتند:

« دست کم ٦۰ کارگر تعدیلی داروگر تهران هستیم که بین سالهای ۱٤۰۱ تا ۱٤۰۳ با حداقل ۱۰ و حداکثر ۲۵ سال سابقه کار به دلیل‌ عدم نیاز از سوی کارفرما بیکار شده‌ایم با این حال علیرغم گذشت ۱۸ تا ۲۸ ماه از بیکار شدن، هنوز کارفرما مطالبات حقوقی و سنواتی ما را پرداخت نکرده است.» یکی از کارگران درباره روند پیگیری حقوقی مطالبات خود و سایر همکارانش گفت:« بعد از بدقولی کارفرما؛ همه کارگران به صورت مجزا به اداره کار غرب تهران شکایت کردند و اداره کار حکم به پرداخت مطالبات ما داد اما کارفرما تمکین نکرد و پرونده برای اجرای احکام به سایر مراجع قضایی انتقال یافت.

با وجود آنکه در این مدت، کارگران اخراجی با دریافت حکم توقیف از مراجع قضایی، امکان مزایده اموال کارخانه را داشتند اما هنوز موفق به انجام آن نشده اند. به ادعای یکی دیگر از کارگران، کارفرما همه اموال توقیفی را به انباری که در محوطه کارخانه داروگر تهران قرار دارد انتقال می‌دهد؛ این انبار چون مالکیت خصوصی دارد از لحاظ قانونی امکان ورود به آن فراهم نیست بنابراین دستمان برای وصول مطالبات بسته شده است. در طول این دو سال فقط یکی از همکاران توانسته با ایستادن مقابل درب ورودی کارخانه، بخشی از کالاهای تولیدی را توقیف کند. درحال حاضر وضعیت تولیدات داروگر تهران اصلا خوب نیست و فقط تعداد پنج یا شش کارگربا سه ماه حقوق عقب افتاده، در کارخانه باقی مانده‌اند. او گفت: اکثر همکاران تعدیلی برای امرار معاش خود و خانوادهایشان کارهایی نظیر دستفروشی، مسافرکشی و نگهبانی واحدهای تولیدی و مسکونی را انجام می‌دهند.» او که به نمایندگی از سایر همکاران تعدیلی خود سخن می‌گفت، درباره میزان مطالبات خود و همکارانش تاکید کرد:« هر یک از کارگران تعدیلی حداقل ۱۰۰ وحداکثر ۳۵۰ میلیون تومان بابت حقوق، بیمه وسنوات از کارفرما طلبکار هستند.»