کارزار ماندگاری خاوران توسط خانوادههای کشتهشدگان ۶۷ و بهائیان: حفظ خاوران بعنوان نماد دادخواهی!
جمعه ۸ اردیبهشت ۱۴۰۲

جمعی از خانوادههای زندانیان سیاسی کشته شده در دهه شصت و بهائیان شامگاه پنجشنبه ضمن برگزاری نشستی مجازی برای آغاز «کارزار ماندگاری خاوران»، اقدام وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در فشار بر خانوادههای بهائی برای دفن درگذشتگان خود در محل گورهای دستهجمعی زندانیان اعدام شده در کشتار ۱۳۶۷ را محکوم کردند.
رضا معینی، از فعالان حقوق بشر، در جریان این نشست با اشاره به راهاندازی “کارزار ماندگاری خاوران”، گفت: کارزار برای ماندگاری خاوران ادامه خواهد داشت و تلاش میکنیم تا وجدانهای بیدار ایران و جهان را به پشتیبانی خانوادههای خاوران و بهائیان و روزهای پر اضطرابشان دعوت کنیم چرا که این کارزار اقدامی برای فراموش کردن خاوران و علیه کرامت مردگان است.
حاضران در این نشست با اشاره به فشار وزارت اطلاعات بر خانوادههای بهائی برای دفن درگذشتگانشان در بخشی از خاوران که در آن طی دهه شصت و به ویژه سال ۱۳۶۷ زندانیان سیاسی کشته و اعدام شده در گورهای دستهجمعی دفن شدهاند، آن را تلاش حکومت برای از بین بردن آثار اعدامها و کشتار دهه شصت دانستند.
در بخشی از این نشست مهرانگیز کار، وکیل و حقوقدان، با بیان اینکه جمهوری اسلامی به زنده و مرده بهاییان ظلم کرده است، گفت: که از جمله اقدامات این حکومت مصادره و تخریب آرامستانهای بهائیان بود که به نام گلستان جاوید در تهران و دیگر شهرها وجود داشت.
این وکیل و حقوقدان با اشاره به اینکه در سالهای نخست استقرار جمهوری اسلامی، خاکسپاری درگذشتگان بهائی تحت نظر و نظارت دادستانی انقلاب قرار گرفت و به زمینی در مجاورت محل دفن هزاران زندانی سیاسی در خاوران محدود شد، گفت: وزارت اطلاعات از دو سال پیش به خانوادههای بهایی اجازه نمیدهد که حتی در جوار خاوران نیز پیکر بستگان جانباخته خود را تحت آیین خود خاکسپاری کنند.
وحید وحدتحق، نویسنده و پژوهشگر، نیز طی سخنانی با عنوان: چرا نمیشود حق وداع با درگذشتگان را از یک انسان گرفت، گفت: وداع با درگذشتگان یکی از کهنترین آئینهای بشری است اما حاکمان جمهوری اسلامی طبیعیترین حق انسانی یعنی حق وداع با درگذشتگان را از مردم میگیرند.
او با اشاره به اینکه بهائیان در دوره حکومت پهلوی اقدام به خرید قطعات زمین در تهران و شهرهای مختلف و ساخت آرامستانهای خود با نام “گلستان جاوید” کردند، گفت که بهائیان در تهران زمینی به وسعت ۸۰ هزارمتر را برای ساخت آرامستان “گلستان جاوید” خریداری کردند اما این آرامستان در سال ۱۳۶۰ از سوی جمهوری اسلامی تخریب شد و سنگ قبرها و درختهای آن را نابود کردند، اجساد را با کامیون به مکانهای نامعلومی منتقل کردند و بعد روی گلستان جاوید بهائیان در تهران، فرهنگسرای خاوران را ساختند.
به گفته این پژوهشگر، پس از تخریب “گلستان جاوید تهران” تا مدتی بهائیان درگذشتگان خود را یا در خانههایشان دفن میکردند و بعد هم آنها را مجبور کردند تا درگذشتگان خود را در قطعه زمینی که مقامهای حکومتی آن را “کفرآباد” و “لعنتآباد” میخواندند، در مجاورت محل دفن اعدامشدگان دهه شصت، خاکسپاری کنند.
این پژوهشگر با اشاره به دفن پیکر یک شهروند بهائی به دست نیروهای اطلاعات و بدون اطلاع خانوادهاش در محل دفن دسته جمعی زندانیان سیاسی اعدام شده در سال ۱۳۶۷، افزود: اکنون چند سالی است که مدیریت آرامستان بهائیان تحت نظر وزارت اطلاعات قرار گرفته است، و بعد هم شروع کردند اطراف گورستان خاوران دیوارهای بتنی ساختند و دوربینهای امنیتی کار گذاشتند تا هیچ گونه همگامی بین بهائیان و بازماندگان اعدامهای دهه شصت به وجود نیاید و برای هر دو گروه محدودیتهای بیشتری ایجاد کردند.
وحدتحق همچنین گفت: جمهوری اسلامی که یک دیکتاتوری توتالیتر است، نه فقط از زنان که از مردگان هم میترسد. و از یک طرف میخواهد قدرت خود را از موی زنان تا محل دفن مردگان اعمال کند و از طرف دیگر میخواهد میان بهائیان و خانوادههای زندانیان سیاسی خاوران تفرقه ایجاد کند اما در این امر ناکام مانده است.
او افزود: اینکه نیروهای وزارت اطلاعات از خانوادههای بهائی برای صدور اجازه دفن درگذشتگانشان در آرامستان متعلق به خودشان درخواست باج و پول میکنند ادامه همان جنایتی است که از بستگان کشتهشدگان دهه شصت پول تیر میگرفتند.
فرهاد ثابتان سخنگوی جامعه بینالمللی بهائیان با اشاره به تخریب گسترده آرامستانهای بهائیان در سالهای اول پس از استقرار جمهوری اسلامی گفت که حتی از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۰ نیز به دستکم ۴۲ قبرستان بهائیان حمله کردهاند.
فرهاد ثابتان با تاکید بر اینکه جمهوری اسلامی قصد دارد تا زمین محل خاکسپاری بهائیان را با خاوران ادغام کند که از قربانیان دهه شصت یادی باقی نماند، گفت: جامعه بهائی به هیچ وجه حاضر نیست این بیاحترامی به هموطنان را بپذیرد چون خود این جامعه درد و رنج بیاحترامی به درگذشتگان خود را کشیده که روی اجساد آنها فرهنگسرا درست کردهاند.
