چهارشنبه ۱۸ تیر ۱۴۰۴

رژیم جمهوری اسلامی بعد از شکست تحقیر آمیزی که در جنگ با اسرائیل متحمل شد، به تشدید سرکوب، بگیر و ببندهای گسترده، صدور پی در پی احکام اعدام و موج اعدام زندانیان روی آورده است. تجربه نشان داده است که هرگاه سران رژیم جمهوری اسلامی خود را در معرض خطر خیزش توده ای دیده اند به تشدید سرکوب برنامه ریزی شده روی آورده اند. قتل عام زندانیان سیاسی در ماههای پایانی تابستان شصت وهفت، قتل های زنجیره ای در پائیز هفتاد وهفت، به گلوله بستن کارگران خاتون آباد، به گلوله بستن کولبران در کردستان و سوختبران در بلوچستان، سرکوب خونین اعتراضات ۸۸، کشتن ده ها نفر در جریان خیزش دی ماه ۹۶، کشتار بیش از هزار وپانصد نفردر آبان ۹۸، کشتار بیش از ششصد تن از معترضان در اوج جنبش انقلابی ژینا و موج های پی در پی اعدام در یک سال اخیر تنها نمونه هائی از جنایات این رژیم در بیش از چهار دهه گذشته بوده است. 

همه جنایات جمهوری اسلامی بیانگر این واقعیت است که رژیم برای بقاء خود راهی جز تکیه بر سرکوب، اعدام وشکنجه ندارد. این رژیم رمز بقای خود را در تکیه بر استراتژی سرکوب می داند. حتی زمانیکه مجرمین عادی را اعدام میکند، قصدش ارعاب جامعه و ارعاب مخالفین سیاسی نظام و بویژه آنانی است که مصمم هستند این رژیم را به شیوه انقلابی به پائین بکشند. اما با همه سبعیت و وحشیگری که رژیم از خود نشان میدهد، آن چیزی که آشکار است این واقعیت است که موج اعدام و سرکوب جامعه را مرعوب نکرده و مبارزه علیه مجازات اعدام و برای آزادی زندانیان سیاسی هر روز گسترش می یابد. کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، روز سه‌شنبه ۱۷ تیر ۱۴۰۴، در هفته هفتاد و ششم خود و در حای که  در ۴۷ زندان در حال اعتصاب غذا بودند بیانیه ای منتشر کردند و فراخوان دادند که « مرعوب نشویم و از حق حیات هموطنانمان دفاع کنیم». در این بیانیه آمده است:

«اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نگرانی عمیق و خشم فزاینده خود را نسبت به موج تازه اعدام‌ها و تشدید سرکوب‌های امنیتی در سراسر کشور اعلام می‌کنند. از ابتدای تیرماه تاکنون، دست‌کم ۲۴ تن در ایران اعدام شده‌اند و آمار اعدام‌ها از آغاز سال ۱۴۰۴ تاکنون به ۴۲۸ مورد رسیده است. این ارقام هولناک، تنها نمایانگر بخشی از نقض فاحش و سیستماتیک حقوق بشر در ایران است.» «علاوه بر موج جدید اعدام‌ها، در این هفته شاهد موارد بیشتری از سرکوب و خشونت مرگبار علیه مردم بوده‌ایم؛ از جمله قتل دو جوان در همدان توسط سرکوبگران حکومتی و حمله مسلحانه به زنان در روستای گونیچ از توابع خاش که به جان‌باختن دو زن از اهالی منجر شد. این نمونه‌ای بارز از ماهیت زن‌ستیزانه این حکومت و هراسش از اعتراضات مردمی و تلاش برای ارعاب جامعه است.» «اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، همچنین صدور حکم اعدام برای ۵ زندانی سیاسی کورد، رزگار بیگ‌زاده‌بابامیری، پژمان سلطانی، سوران قاسمی، کاوه صالحی و تیفور سلیمی‌بابامیری، که در خیزش ۱۴۰۱ دستگیر شده‌اند، را قویاً محکوم می‌کنند. این احکام غیرانسانی و به‌دور از دادرسی منصفانه است و این پنج تن مجموعاً به ۱۲ بار اعدام محکوم شده‌اند!»

«این کارزار، جامعه بین‌المللی، نهادهای حقوق بشری و مردم آگاه و آزادی‌خواه را فرا می‌خواند که نسبت به سرنوشت زندانیان دوتابعیتی، همچون احمدرضا جلالی که در شب بمباران زندان اوین به‌طرز غیرانسانی توسط نهادهای سرکوبگر امنیتی ربوده شده و پس از سال‌ها رنج زندان، اکنون در معرض اجرای حکم قرون وسطایی اعدام قرار دارد، بی‌تفاوت نباشند و تحت تأثیر ارعاب حکومت قرار نگیرند و در دفاع از «حق حیات» شهروندان و زندانیان محکوم به اعدام، تمام‌قد بایستند.» هما نطور که کارزار سه شنبه های نه به اعدام اعلام کرده اند، فقط با ایستادن در برابر این موج تشدید سرکوب و اعدام می توان رژیم جمهوری اسلامی را به عقب راند. در شرایط کنونی فقط با برپایی تجمع های اعتراضی در مقابل زندان‌ها در سراسر ایران و با تنها نگذاشتن خانواده زندانیان محکوم به اعدام در این کارزار، با برافراشتن پرچم مبارزه علیه مجازات اعدام و خواست آزادی زندانیان سیاسی در اعتراضات کارگران، معلمان، بازنشستگان و دانشجویان و با برپایی کارزارهای سیاسی و تبلیغی در خارج از کشور، علیه مجازات اعدام و برای آزادی زندانیان سیاسی، می توان رژیم جمهوری اسلامی را از ادامه موج اعدام‌ها و از به بند کشیدن مبارزان سیاسی و فعالین جنبش‌های اجتماعی به عقب راند. همصدا با زندانیان سیاسی و کارزار “سه شنبه های نه به اعدام”، علیه این جنایت سازمانیافته دولتی و عمل ضد انسانی بپا خیزیم.

سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومه له
https://alternative-shorai.tv
https://cpiran.org
https://komala.co
https://t.me/peshrawcpiran
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpirn
https://t.me/KomalaCpiranTv