جمعه ۲۵ مهر ۱۴۰۴

در مراسم تشییع پیکر ناصر تقوایی، کارگردان برجسته سینمای ایران و یکی از پیشگامان موج نوی سینما، حال‌و‌هوایی متفاوت حاکم بود. تقوایی وصیت کرده بود، که شرکت کنندگان مراسم خاک سپاری اش، به جای پوشش سیاه ، لباس سفید به پوشند. 

حضور محسن شریفیان، نوازنده جنوبی، به همراه علی مردانه، بازیگر و مدیر تولید سینما، با نوای دمام و سنج، رنگ و بویی جنوبی به مراسم بخشید؛ که یادآور تعلق تقوایی به خاستگاه بومی‌اش و ارتباط عمیق آثارش با فرهنگ جنوب ایران داشت. پیکر او پس از بدرقه در خانه سینما، در حالی که تابوت او با شال سپید رنگ پوشیده شده بود، به امامزاده طاهر کرج منتقل شد تا در آرامگاهی ابدی بیاساید. 
در کنار این بدرقه‌ی خاص، حضور برخی چهره‌های شناخته‌شده‌ی سینمای ایران بدون حجاب اجباری نیز جلب توجه کرد.

کتایون ریاحی و لیلی فرهادپور، از زنان سرشناس سینما، با پوشش اختیاری در این مراسم حاضر شدند؛ حضوری که می‌تواند در فضای پرچالش فرهنگی امروز، حامل پیام‌هایی روشن درباره استقلال، آزادی و احترام به خواست هنرمند فقید باشد. ناصر تقوایی در زندگی حرفه‌ای خود، همواره از استقلال هنری دفاع کرد و ترجیح داد سکوت و خلوت را به ساخت اثری ناهمسو با باورهایش ترجیح دهد؛ جایگاه او در حافظه‌ی سینمای ایران نه فقط به‌خاطر آثارش، بلکه به‌واسطه‌ی ایستادگی‌اش بر اصول فکری‌اش، ماندگار خواهد بود.