جمعه ۱۴ شهریور ۱۴۰۴

پنج تشکل کارگری بزرگ فرانسه (CFDT، CGT، UNSA،  Solidaires و FSU) در بیانیه‌ای مشترک خواستار لغو فوری حکم اعدام شریفه محمدی، فعال کارگری و مدافع حقوق زنان در ایران شدند. 

سندیکاهای فرانسوی تأکید کرده‌اند که شریفه محمدی صرفاً به دلیل دفاع از حقوق کارگران و زنان تحت پیگرد قرار گرفته و در دوران بازداشت از حقوق اولیه خود از جمله حق ملاقات و تماس با خانواده و امکان دفاع در دادگاه، محروم بوده است. سندیکاهای فرانسوی در بیانیه خود تأکید کرده اند که از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون بیش از ۸۶۳ نفر در ایران اعدام شده‌اند که دست‌کم ۵۰ نفرشان به دلیل فعالیت‌های مدنی اعدام شده‌اند. اتحادیه‌های فرانسوی ضمن محکوم کردن استفاده از اعدام به‌ عنوان ابزار سرکوب سیاسی، خواستار آزادی فوری شریفه محمدی و لغو مجازات اعدام در ایران شدند.

محاکمۀ شریفه محمدی در ۲۰ خرداد ۱۴۰۳ تنها سی دقیقه طول کشید. او در طول جلسه اجازه سخن گفتن نداشت و وکیلش تنها ده دقیقه برای دفاع از موکل خود فرصت یافت. دادگاه انقلاب رشت همان روز حکم اعدام وی را صادر کرد. هرچند خود دیوان عالی در مهر ۱۴۰۳ این حکم را لغو نمود، اما کمتر از یک سال بعد، در مرداد ۱۴۰۴، همان مرجع قضایی حکم مرگ شریفه محمدی را دوباره تأیید کرد.