سه شنبه ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵

مقاومت یک انتخاب نمادین نیست؛ یک ضرورت فوری و یک مسیر عملی است.
پلاتفرم سندیکاهای سوئد -ایران ، ضرورت مقاوت سازمان یافته و اتحاد رادیکال میان تمام نیروهای سیاسی، صنفی، سندیکایی، مدنی، زنان، معلمان، دانشجویان وهمهٔ اقشار تحت ستم را بیانگر بلوغ سیاسی و درک عمیق از الزامات مقطع کنونی ، اتحادی که میتواند پراکندگی نیروها را به انسجام، تفات ها را به هم افزایی و ارادهای جداگانه را به به قدرتی موثر و جهت دار تبدیل کند. این نه انتخاب است بلکه یک ضرورت تاریخی و محوراصلی مبارزه در ایران است.
درگیری‌های نظامی و سیاست‌های جنگ‌ طلبانه، بار دیگر ماهیت واقعی نظمی که بر پایهٔ استثمار، نابرابری و خشونت بنا شده است را آشکار کرده‌. در این میان، این کارگران و زحمتکشان هستند که هزینهٔ واقعی را می‌پردازند، در حالی که قدرت‌های سیاسی و اقتصادی از دور، ویرانی را مدیریت می‌کنند.
بمباران و تخریب صنایع کلیدی، حمله‌ای مستقیم به زندگی و معیشت میلیون‌ها کارگرو اقشار محروم جامعه است و باعث بیکاری گسترده بدون هیچ حمایت و پشتوانه‌ای و فروپاشی معیشت و قطع انترنت شده است.کارگران ایران سال‌هاست زیر بار فقر سیستماتیک، سرکوب سازمان‌یافته، موج گسترده بازداشت ها ،خصوصی‌سازی غارتگرانه و ناامنی شغلی خرد شده‌اند. جنگ و پادگان ‌سازی محیط های کار، این فشارها را به سطحی غیر قابل تحمل رسانده است.
گرانی افسارگسیخته، سقوط ارزش دستمزدها، کمبود دارو و مواد غذایی، و سرکوب خشن هر صدای اعتراضی، نشان می‌دهد که حاکمیت‌ها خود بخشی از بحران‌اند.
جنگ ،تحریم و تهدید همواره ابزاری برای سرکوب کارگران و منحرف کردن افکارعمومی بوده است. در چنین شرایطی، ابتدایی‌ترین مطالبات کارگران به جرم امنیتی تبدیل می‌شود وجامعه به پادگان و کارگران به سوخت ماشین قدرت بدل میشوند.
ما با صراحت اعلام می‌کنیم:
کارگران گوشت دم توپ هیچ جنگی نیستند.
زندگی انسان‌ها ابزار بازی‌های ژئوپولیتیک نیست
پادگان ‌سازی، دشمن مستقیم عدالت و آزادی های اجتماعی است.
ما معتقدیم که شرایط حاکم امنیتی و فضای ناشی از جنگ، عملا امکان حضورشهروندان و کارگران در تجمعات اعتراضی در بیان آزادانه مطلبات و خواستهای بحق خود را از دست داده اند. هر جنگی، هر تحریمی و هر سیاستی که معیشت مردم را هدف بگیرد، باید بی‌قید و شرط محکوم شود. بودجه‌ های صرف جنگ مستقیماً از نان، درمان و آموزش مردم دزدیده شده است.
تنها راه، مقاومت سازمان‌یافته و همبستگی طبقاتی است.
همبستگی بین‌المللی کارگران یک ضرورت حیاتی است.
جنبش های کارگری جهان باید فعالانه در کنارکارگران ایران باشد و اجازه ندهند که جنگ، تحریم و سرکوب، مبارزهٔ آنان را در هم بشکند.
” هیئت کارگری جمهوری اسلامی ” در سازمان جهانی کار، نمایندهٔ کارگران نیست؛ بازوی حکومتی برای تحریف صدای کارگران است. جنبش کارگری مستقل در ایران باید متحد و آماده و تهاجمی عمل کند.
پلاتفرم سندیکاهای سوئد پس ار سالها فعالیت به این نتیجه رسیده ایم که تلاش های ما در سطح سوئد و بین الملی در ILC متاسفانه کافی نیست. ما خواستار طرد و انزوای کامل هئیت های حکومتی درعرصهٔ بین‌المللی هستیم.
ما در کنار کارگران، فعالان صنفی و سندیکایی، زنان، دانشجویان و تمام کسانی که با وجود سرکوب، زندان، سانسور و فقر ایستاده‌اند، اعلام همبستگی می‌کنیم.
این مبارزه، یک مبارزهٔ محلی نیست؛ بخشی از نبردی جهانی علیه استثمار، نابرابری و خشونت ساختاری است و این نبرد تا تحقق یک زندگی شایسته برای همه، متوقف نخواهد شد
اتحاد مبارزه پیروزی
در این مقطع حساس و بحرانی تاکید بر موارد زیر را ضروری میدانیم

حمایت از حق کارگران برای ایجاد تشکل های مستقل کارگری
پلاتفرم سندیکاهای کارگری سوئد – ایران
استکهلم
۳۰ آویل ۲۰۲٦

نه به جنگ و توقف حملات نظامی

آزادی بلافاصله و بدو قید شرط زندانیان سیاسی و معترضین

دسترسی کامل وآزاد انیترنت برای همه مردم ایران

نه با اعدام و لغو بلافاصله کلیه احکام اعدام

حمایت و تقویت همبستگی جهانی با کارگران و تشکل های مستقل کارگری در ایران