یکشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۲

٣١ تیرماه سالروز تولد زنده یاد نوید افکاری بود. دراین روز چندین ویدیو درشبکەهای اجتماعی پخش شد که یادی بود از قهرمانیها و محبوبیت این انسان رزمنده درمیان جوانان. پخش این ویدیوها موجب شادی وتقویت روحیەی جوانان و تضعیف روحیەی جانیان جمهوری اسلامی شدەاست.
این قهرمان آزادیخواه و مردمی، روز شنبه ۲۲شهریور ۹۹ توسط دژخیمان جمهوری اسلامی اعدام شد. دستگاه جنایتکار قضائیه بدون توجه به تمامی درخواست‌ها، نوید افکاری نایب قهرمان کشتی ایران را اعدام کرد. سران حاکمیت آنقدر در اجرای حکم عجله داشتند که حتی اجازه آخرین دیدار او را با خانواده‌اش هم ندادند. پرونده نوید مانند همه پرونده‌های سیاسی پر از ابهام و تناقض بود. نوید افکاری و دو برادرش به اتهام شرکت در اعتراضات سراسری مرداد ماه ۹۷ دستگیر شدند. اتهام آنها قتل کارمند حراست اداره آبفای شیراز بود. وکیل نوید و برادرانش گفته بود که آنها در دادگاه اعلام کرده بودند که اعترافاتشان زیر شکنجه گرفته شده است. آنها در دادگاه ارتکاب قتل را انکار کردند. زمانی که خبر صدور حکم اعدام برای نوید افکاری منتشر شد. موجی از اعتراض به این حکم و حمایت از نوید در داخل و خارج کشور به راه افتاد. از جمله می‌توان به تلاش‌های توماس باخ رئیس کمیته بین‌المللی المپیک برای نجات نوید افکاری اشاره کرد. وی با کمیته المپیک و فدراسیون ملی کشتی ایران تماس گرفت، اما نتیجه‌ای نداشت. از قبل مشخص بود که قوه قضاییه به ریاست رئیسی بدنبال گردنی برای طناب اعدام می‌گردد. تلاش‌های جهانی در اجرای این حکم جنایتکارانه تاثیری نداشت و نـوید افـکاری اعدام شد. دیکتاتوری حاکم با این اعدام می‌خواست ترس و وحشت را در جامعه تزریق کند. اما اعتراضات سراسری آبان ۹۸ بخوبی روشن ساخت که این اقدامات سرکوبگرانه و جنایتکارانه دیگر اثر ندارد. نـوید افـکاری درست در روزی اعدام شد که دیده‌بان حقوق بشر از قوه قضاییه خواستار یک تحقیقات مستقل و شفاف در رابطه با شکنجه نـوید و برادرانش شده بود. نـوید در آخرین گفته‌هایش که ثبت شده است، در این رابطه گفته بود: «روی صورتم پلاستیک می‌کشیدند و مرا تا مرز خفگی و مرگ پیش می‌بردند. دست‌ها و شکم و پاهایم را به وسیله باتوم و اجسام سخت به شدت مورد ضرب و شتم قرار می‌دادند و مکررا با الفاظ توهین‌آمیز و رکیک اهانت می‌کردند. مرا محکم می‌بستند و در بینی‌ام الکل می‌ریختند». یاد این قهرمان همیشه در خاطره ملت ایران زنده و جاویدان خواهد ماند. نـوید افکـاری در توصیف آزادی چنین نوشته بود: « آه ای آزادی… اگر روزی به سرزمین ما رسیدی با شادی بیا با آواز و موسیقی و رنگ بیا با تفنگ‌های بزرگ در دست کودکان کوچک نیا برایمان از زندگی بگو از پنجره‌های باز بگو… »