یکشنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۵

پارلمان عراق نزار آمیدی، از چهره‌های سیاسی یکی از دو حزب اصلی کرد این کشور را به‌عنوان رئیس جمهور انتخاب کرد. این رأی‌گیری پنج ماه پس از انتخابات پارلمانی برگزار شد که در آن هیچ ائتلافی موفق به کسب اکثریت قاطع نشده بود. انتخاب آمیدی در شرایطی صورت می‌گیرد که عراق با پیامدهای جنگ میان ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران روبه‌رو است.
در جریان این درگیری‌ها، گروه‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی حملاتی را علیه پایگاه‌ها و تأسیسات دیپلماتیک آمریکا و همچنین زیرساخت‌های انرژی در این کشور انجام داده‌اند.
هم‌زمان، ایالات متحده و اسرائیل نیز حملات هوایی علیه این گروه‌ها انجام داده‌اند که در برخی موارد به کشته شدن نیروهای نظامی عراقی انجامیده است.
این جنگ و همچنین بسته شدن تنگه هرمز از سوی جمهوری اسلامی، صادرات نفت عراق را که ستون اصلی اقتصاد این کشور به شمار می‌رود، تا حد زیادی متوقف کرده است.
نزار آمیدی، عضو دفتر سیاسی حزب “اتحادیه میهنی کردستان”، در این رأی‌گیری بر رقبای خود، از جمله فؤاد حسین، وزیر امور خارجه عراق و نامزد حزب رقیب “حزب دموکرات کردستان”، غلبه کرد.
بر اساس عرف سیاسی در عراق، مقام ریاست‌جمهوری همواره به یک سیاستمدار کرد واگذار می‌شود، در حالی که نخست‌وزیر از میان شیعیان و رئیس پارلمان از میان اهل سنت انتخاب می‌شود.