سه شنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۲

مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران با مشارکت حقوقی سازمان آپرایتز در یک گزارش مشترک ٦۰ صفحه ای در مورد اعتراضات ۱٤۰۱ ایران که به کمیته حقیقت یاب سازمان ملل ارائه کرد، یافته ها و استنباط حقوقی خود مبنی بر اینکه سرکوب معترضان در این اعتراضات جنایت علیه بشریت بر اساس آزار و تعقیب بر مبنای جنس، جنسیت و باورهای سیاسی بوده ارائه کرد.
براساس این گزارش، که روز دوشنبه ٢٠ آذرماه، ارائه گردید، مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران با حمایت حقوقی سازمان آپرایتز (مستقر در لاهه)، یک گزارش مشترک ٦٠ صفحه‌ ای را به کمیته حقیقت یاب سازمان ملل متحد در مورد اعتراضات سال ١٤٠١ در ایران ارسال کرد. این گزارش استدلال می‌ کند که شواهد ارائه شده به کمیته حقیقت یاب سازمان ملل توسط مجموعه فعالان حقوق بشر و دو سازمان همکار دیگر، باید کمیته را به این نتیجه برساند که در خصوص سرکوب اعتراضات سال گذشته (۲۵ شهریور ۱۴۰۲)، جنایاتی علیه بشریت با زمینه های سیاسی-جنسیتی در جمهوری اسلامی ایران رخ داده است.

• این گزارش در پنج بخش ارائه شده است از جمله:
  ۱- روش‌ شناسی جمع‌ آوری و تایید اطلاعات ارائه شده.
  ۲- پیشینه‌ ای که بر اساس آن اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» شکل گرفته است و بر وجود چارچوب قانونی تبعیض‌ آمیز علیه زنان، دختران و افراد جامعه اقلیت های جنسی و جنسیتی و همچنین مسائل ساختاری مرتبط در روابط بین دولت ایران و این جامعه تاکید دارد.
  ۳- حقایق پیرامون اعتراضات که شامل افزایش محدودیت‌ های اعمال شده بر زنان و دختران و واکنش خشونت‌ آمیز مقامات ایرانی به این اعتراضات مسالمت‌ آمیز است.
  ۴- آزار و شکنجه به دلایل جنسیتی و سیاسی.
  ۵- ارائه پیشنهاداتی در راستای مستندات ارایه شده.
  در این گزارش، به وجود دلایلی پرداخته شده است که نشان میدهند اعتراضات مسالمت‌ آمیزی که پس از جان باختن مهسا (ژینا) امینی به جریان افتاد، بصورت فراقانونی توسط مقامات ایرانی مورد حمله ای گسترده و سیستماتیک قرار گرفت. در گزارش مذکور، به چارچوب حقوقی تبعیض‌ آمیز موجود علیه زنان، دختران، اقلیت های جنسی و جنسیتی و نقش این چارچوب ها در سرکوب اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» اشاره شده است. این اقدامات که شامل دستگیری و بازداشت خودسرانه، خشونت جنسی و قتل هستند، به عنوان جنایاتی علیه بشریت و نقض شدید حقوق اساسی شناخته می‌ شوند.
  همچنین در این گزارش اشاره شده است که نیروهای وابسته به حکومت ایران با رفتارهای تبعیض آمیز و آزاردهنده از قبیل استفاده از بیان تحقیرآمیز و اعمال خشونت جنسی از جمله تجاوز جنسی، زنان و دختران را به دلیل تفاوت جنسیتی هدف قرار داده اند. این گزارش تاکید می کند در همین دوره شهروندانی دیگر نیز به دلایل باورهای سیاسی خود مورد انتقامجویی حکومت ایران قرار گرفتند.