شنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۱

مرضیه نظری

همه با هم برای دمیدن جان در ارتجاع بزک شده، تا شاید در عبایی رنگینتر چهل سال دیگر بر ایران حکم براند؟!

با آغاز خیزش شکوهمند مردم ایران در پی اعتراض به قتل دولتی مهسا امینی، و قرار گرفتن جمهوری اسلامی جنایتکار در سراشیبی سقوطی اجتناب ناپذیر، اصلاح طلبانی که غمشان تا دیروز رای دزدیده شده شان بود و با پرچم کردن اصلاح طلبی میخواستند ناجی رژیم بشوند، ولی رانده از قدرت، حالا در تلوزیونهای کارتونی فارسی زبان خارج کشور بعنوان فعالان سیاسی و کارشناسان آزادی، درس دمکراسی و مدیریت صحیح میدهند، همراه با سلطنت طلبان و  دارو دسته هایشان که بیش از چهل سال است در خارج کشور با ثروت دزدیده از مردم ایران بهترین زندگی میکنند، همه زیر یک چتر و بعنوان مهره هایی با چیدمانی باب دل قدرتهای بزرگ دنیا، از همه ایرانیان خارج کشور میخواهند که برای ایران زیر پرچم سه رنگ که بزعم آنها پرچم همه ایرانیها هست، جمع بشوند. حتی با اعتماد و بیشرمی زیاد ناشی از دیوانگی، میگویند تنها پرچم مجاز در تجمعات خارج کشور، پرچم سه رنگ شیر و خورشید است و باید همه فقط آن را حمل کنند. 

چنین ادعایی نه تنها از نظر قانونی در کشورهای اروپایی که آزادی بیان و اندیشه و انتخاب سیاسی در آن برای همه تضمین است، جرم محسوب میشود و کسی بنا بر قانون این کشورها نمیتواند کسی را از حمل پرچمی یا نشانه ای بازدارد و یا مجبور به حمل آن کند، بلکه از لحاظ سیاسی هم ماهیت استبدادی و ضد آزادی این طیف را نشان میدهد. این طیف همچنین ادعا میکند که تنها صدای مردم ایران است و باید دیگر صداها خاموش شوند و فقط دنبال آنها بیفتند. آنها که از شعار «مرگ بر ستمگر چه شاه باشد چه رهبر» برآشفته و دیوانه میشوند، شعاری که هر روز توسط معترضین در خیابانها و میادین شهرهای ایران فریاد زده میشود،  چطور میتوانند صدای مردم ایران باشند، وقتی از این شعار آنها لرزه به اندامشان میفتد؟! با ادعای دروغین اتحاد برای آزادی ایران دیگر کسی را نمیتوانند گول بزنند.  

تا دیروز همینها ادعا میکردند که انقلاب یعنی خشونت و میگفتند تنها راه رفراندم است، ولی وقتی مردم ایران با خیزش خود که یکی از هارترین رژیمهای دنیا را به زانو در آورده، در اوج آگاهی و هوشمندی دارند گام بگام انقلابی را به پیروزی میرسانند، بدون اینکه خونی ریخته باشند و همه خونها هم بدست رژیم جنایتکار اسلامی ریخته میشود، اینها برای جا نماندن و یا حتی سوار شدن بر موج، در تمجید انقلاب و اعتراضات میگویند. الان هم با دورویی بیشرمانه، از اتحاد برای آزادی ایران میگویند، ولی هر کی مثل خودشان فکر نکند و انتخاب سیاسی متفاوتی داشته باشد، با هزار جور نیرنگ و تهدید به سکوت و همراهی زورکی فرامیخوانند. در واقع منظورشان از اتحاد، اتحاد برای آزادی و رهایی مردم‌ نیست، بلکه اتحاد حول سیاستهای اصلاح طلبانه و ارتجاعی خود است تا به دولتهای بورژوایی جهان نشان دهند که مردم ایران پشت سر آنها متحد هستند تا شاید در کنفرانسی دیگر و گوادلپی دیگر پایان رژیم کنونی را اعلام دارند و آنها را به قدرت بنشنانند. 

باید به اینها و حامیان جهانیشان گفت که مردم ایران این بار نه عکسی در ماه دیده اند و نه دلقکی در حیاط بازی و نه مترسکی در دور دست. آنها با تمام آگاهی شعار «مرگ بر ستمگر چه شاه باشد چه رهبر» سر میدهند. پرچم را هم حتما خودشان بعدا تعیین خواهند کرد، نه در رفراندم، بلکه در فردای پس از سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و جاروب کردن همه لابیها و وارثان رنگی اش.

حرف آخر اینکه، اتحاد من با آن دانش آموزان و دانشجویان و زنان و کارگران و جوانانی است که با مقاومت و اعتراضات و اعتصابات و در یک کلام خیزش شکوهمند خود دارند در خیابانهای ایران تاریخ را رقم میزنند.

زنده باد اتحاد کارگران، زنان، جوانان و دانشجویان!

زنده باد انقلاب!