چهارشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۴

در روزها و هفته های کشتار زندانیان سیاسی در مرداد و شهریور ۱۳۶۷ قرار داریم. تابستانی خونین که بیش از ۵ هزار زندانی سیاسی که جملگی در بیدادگاهای همین نظام به زندان و حبس محکوم شده بودند، توسط جانیان جمهوری اسلامی طی کمتر از دو ماه به چوبه های دار آویخته شدند. 

کشتار زندانیان سیاسی در تابستان خونین ۶۷ در شرایطی صورت گرفت، که جمهوری اسلامی اعدام هزاران فعال سیاسی و آزادیخواه و مبارز و عضو سازمان های چپ و کمونیست و انقلابی را در سال های نخست دهه ۶۰ در کارنامه سیاه خود داشت. در آن سال های آتش و خون، هزاران نفر را به جرم مخالفت با نظام  اعدام کرد و ده هاهزار نفر  دیگر را هم زیر فشار و شکنجه های طاقت فرسا در  زندان های مخوف خود به حبس و بند کشید.

کشتار جمعی زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷، به واقع کشتاری خلق الساعه نبود که یک شبه از آسمان نازل شده باشد. این قتل عام فجیع که به فرمان خمینی جلاد صورت گرفت، نه اقدامی فردی که بر خاسته از ماهیت ارتجاعی و قرون وسطایی کل نظام جمهوری اسلامی بود.

کشتار مرداد شهریور ۱۳۶۷ ادامه همان کشتارهایی بود که از روزهای نخست به قدرت رسیدن خمینی جلاد و دار و دسته آدمکش او شروع شد، در سال‌های نخست دهه ۶۰  فاجعه ببار آورد و با کشتار جمعی زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ به اوج رسید.

اعدام هایی که تا به امروز هم به اشکال مختلف ادامه یافته است. 

اکنون در سی و هفتمین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷، کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید)، طی اطلاعیه ای اعلام کرده است: سی و دومین برنامه بزرگداشت خود را با یاد و  خاطره دلاوری های این عزیزان قتلعام شده در روز شنبه ۶ سپتامبر در سالن هوسبی ترف استکهلم برگزار می کند.

فعالین شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در استکهلم نیز ضمن گرامیداشت خاطره تابناک همه زندانیان سیاسی اعدام شده در دهه ۶۰ بویژه زندانیان قتل عام شده در مرداد و شهریور ۶۷، حمایت و حضور خود را در این برنامه اعلام و دیگران را نیز به حضور در ۳۲ مین برنامه کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید) دعوت می نماید.

فعالین شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در استکهلم

۱۲ آگوست ۲۰۲۵