سه شنبه ۱۷ شهریور ۱۴۰۵

چهارمین سالگرد خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» را که پس از قتل دولتی ژینا ـ مهسا امینی و با رهبری زنان و خلاقیت مبارزاتی جوانان، اقشار مختلف جامعه را به حرکت درآورد و دستاوردهای بسیاری به همراه داشت، گرامی می‌داریم.
تهاجم نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران، و سیاستهای امپریالیستی، سودهای سرشار کنسرنهای تسلیحاتی را دو چندان نموده و مشکلات و معضلات مردم را تشدید کرده است. این جنگ امپریالیستی به بهانه پیش زمینه ماجراجوئی رژیم کودک کش، با تخریب زیرساخت‌ها و کارخانه‌ها و رکود اقتصادی، بسیاری از کارگران و زحمتکشان را بیکار کرده است. تخریب محیط زیست، گرانی روزافزون، بی‌آبی و بی‌برقی و کمبود دارو و تجهیزات بهداشتی و درمانی، جامعه را به درجه انفجار رسانده است.
جمهوری اسلامی با گسترش فضای جنگی و نظامی، سرکوب را تشدید کرده و به بهانه‌های واهی به بازداشت معترضان ادامه می‌دهد. سرکوب جامعه بهائیت، حمله به اردوگاه احزاب کرد در اقلیم کردستان، بستن درهای خاوران، مکمل ماشین کشتار، این رژیم سرمایه‌داری و پدرـمردسالار همچنان از مجازات اعدام برای سرکوب مبارزات برحق مردم و ایجاد ترس و وحشت استفاده می‌کند و روزی نیست که چند نفر را به چوبه دار نسپارد.
دستگیری گسترده فعالان مدنی و صدور احکام سنگین برای زندانیان سیاسی، بویژه معترضان اعتراضات دی ماه، نشان‌دهنده هراس رژیم از مبارزات مردم برای تعیین سرنوشت خویش و اعمال حق حاکمیت است؛ مبارزاتی برای پایان دادن به تبعیض، فقر، استثمار و اعدام.
مردمان ایران نشان داده‌اند که تعلیق دانشگاهی، تبعیض، اخراج، سرکوب، بازداشت، زندان، آزار جنسیتی، تجاوز، شکنجه و اعدام نتوانسته است مانع مبارزات آنان علیه این نظام فاسد و شرایط فاجعه‌بار سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و تبعیض‌های عمیق طبقاتی، ملی، جنسیتی و مذهبی شود.
موفقیت در این مسیر تنها با اتکای خود مردم و از طریق همبستگی همه نیروها و اقشار اجتماعی مبارز برای آزادی، برابری و عدالت اجتماعی امکان‌پذیر است.
ما، نهادها و کلکتیوهای چپ، دموکرات، فمینیست و کوئیر (ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+) در شهرهای استراسبورگ، برلین، فرانکفورت، کاسل، لندن، مونستر، ونیز، هامبورگ و هانوفر، هم‌صدا و همگام به خیابان می‌آییم.
ما از مقاومت و اعتراضات زنان*، کارگران، معلمان، بازنشستگان و دانشجویان، از ایستادگی زندانیان سیاسی، از «کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که در ۶۱ زندان ایران برای صد و سی‌وهشتمین بار دست به اعتصاب هفتگی می‌زنند، از پایداری خانواده‌های دادخواه و از مبارزات ملیت‌های تحت ستم برای حقوق حقه خود حمایت می‌کنیم.
ما بر ضرورت اتحاد نیروهای آزادی‌خواه و برابری‌طلب و مخالفت با هرگونه مداخله خارجی در تعیین سرنوشت مردم ایران تأکید داریم.
از همه آزادی‌خواهان، نهادها و تشکل‌های زنان، دانشجویان، کارگران و دادخواهان، فعالان رفع ستم ملی، فعالان حقوق بشر و محیط زیست و جامعه کوئیر در سراسر جهان دعوت می‌کنیم تا در همبستگی با مبارزات مردم ایران، در این اکسیون‌های سراسری با ما همراه شوند.
ـ نه به جنگ، نه به نظامی‌گری، نه به دخالت خارجی!
ـ مجازات اعدام لغو باید گردد!
ـ زندانی سیاسی آزاد باید گردد!
ـ زن*، زندگی، آزادی!
ـ سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران!
ـ زنده باد آزادی، دموکراسی، برابری!
٦ سپتامبر ۲۰۲٦