هشدار کارگران به حکومت اسلامی:متحد علیه جنگ افروزیهای حکومت،متحد علیه نابودی کار و معیشت،متحد علیه سرکوب و زندان و اعدام،با قدرت باز خواهیم گشت
شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵
پیامدهای ویرانگر جنگ میان دولتهای آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی و برزخ نه جنگ نه صلح، بحران اقتصادی در ایران را به شکل بی سابقهای تشدید کرده و زندگی و معیشت کارگران را بیش از پیش در تنگنا قرار داده اشت. با این جنگ ارتجاعی و بر اثر تداوم تحریمهای اقتصادی از جانب آمریکا و دیگر قدرتهای غربی، واردات بسیاری از مواد خام و دیگر کالاهای مورد نیاز از خارج ممنوع شده و بسیاری از کارخانهها و مراکز کلیدی صنعتی و خدماتی در ایران یا بطور کامل تعطیل شدهاند و یا با کاهش شدید سطح تولید روبرو هستند. این امر خود به بهانهای در دست سرمایهداران و کارفرمایان برای بیکارسازیهای وسیع و تعدیل نیروی کار در بسیاری از کارخانهها و موسسات تولیدی تبدیل شده است. از سوی دیگر بر اثر بمباران و موشک بارانهای آمریکا واسرائیل در جنگ دوازده روزه و چهل روزه بخش زیادی از کارخانهها و مراکز تولید در ایران منهدم شده و از کار افتاده و در اوضاع اقتصادی کنونی، امکان بازسازی و وارد شدن مجدد به چرخه تولید ندارند. این امر نیز به نوبه خود بر گسترش دامنه بیکارسازیها افزوده است.
این در حالی است که صندوقهای بیمه اجتماعی نیز بر اثر دزدی و دستبرد زدنهای دولت در طول سالیان متمادی خالی و ورشکسته شدهاند و امکان پرداخت حقوق بیمه به کارگران را ندارند. کل این عوامل در کنار بحران ساختاری سرمایهداری ایران، زندگی و معیشت کارگران و خانوادههایشان را با مخاطرات جدی مواجه کرده است و برای آنان رمقی باقی نگذاشته است. در نتیجه به رغم تلاش هسته مرکزی سپاه پاسداران در حفظ و نگهداری فضای جنگی و اعدام و بگیر و ببندها به منظور تحمیل فضای رعب و وحشت بر جامعه، صبر کارگران نیز بسر آمده و موج جدیدی از اعتراضات و هشدارهای کارگری از سر گرفته شده است.
در این رابطه کارگران گروه ملی فولاد به مسئولان این شرکت و بانکها هشدار داده بودند که: «خشم و نارضایتی کارگران بیش از این قابل مهار نیست و چنانچه تا روز چهارشنبه ۲۰ خرداد به تعهدات خود عمل نکنند، در مقابل استانداری تجمع خواهیم کرد تا برای آخرین بار تکلیف شرکت، تولید و آینده کارگران به صورت شفاف و قطعی مشخص شود. کارگران دیگر وعده نمیخواهند بلکه اقدام عملی می خواهند”. کارگران که به دلیل دو ماه تعویق در پرداخت حقوق و مشکلات بیمه و اضافه کاری اعتراض خود به مدیران را اعلام کردهاند، تأکید میکنند که در شرایط گرانی تأخیر در پرداخت حقوق تنها یک مسأله مالی نیست بلکه تعرض به امنیت خانوادههای کارگری است».
قبلاً نیز شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت، طی یک اطلاعیه تعرضی و سیاسی از موضع رهبری کارگری به حکومت اسلامی سرمایه داری هشدار دادند که: “متحد علیه نابودی کار و معیشت؛ متحد علیه جنگ افروزیهای حکومت و تعرضاتی که به بهانه جنگ هر روزه بر زندگ ما کارگران و مردم وارد میشود و متحد علیه سرکوب و زندان و اعدام ایستادهایم”. شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت در بیانیه خود به سران رژیم یادآور شدهاند که هزاران نفر از همکاران ما بیکار شده اند و حتی پرداخت دستمزدها نیز در بسیاری جاها به تعویق افتاده است. با این حال در مقاطع پر خطر و بشدت امنیتی، همکاران ما در مراکز نفت از جمله در پتروشیمی ماهشهر در اعتراض به اخراج تعدادی از همکاران خود دست به اعتراض زدند. حالا هم غارت و چپاولتان برپا است و می کوشید هزینه جنگ و سرکوب را از سفره ما کارگران و مردم خرج کنید. اما میبینید که اعتراضات دارد شکل میگیرد. در روز ۱۲ خرداد، همکاران قراردادی، شرکتی و پیمانکاری شرکت پایانهها و مخازن پتروشیمی در دومین تجمع خود در اعتراض به اخراجها، تعویق دستمزدها و مشکلات معیشتی خود، در مقابل ساختمان اداره کار منطقه ویژه ماهشهر تجمع کردند. کارگران در اطلاعیه خود به رهبران و مسئولان رژیم هشدار دادهاند که: “حالا گوشهایتان را باز کنید. ما کارگران و ما مردم خاموش نمانده و نمیمانیم. ما مطالبه گریم صدای پای ما را بشنوید. این صداها در نفت وسعت هزاران نفره دارند و با قدرت هرچه تمام تر باز خواهیم گشت”. شورای سازماندهی اعتراضات کارگران در پایان اطلاعیه همه کارگران در تمامی بخشهای نفت را به گسترش اعتراضات فراخوانده است.
طی هفته گذشته کارگران کارخانه فولاد پارس و کارگران هفت تپه در شوش و کارگران مزدی و بیمهای سرجین بافت زنجان نیز با اشاره به تورم و گرانی و شرایط سخت معیشتی به تعویق پرداخت دستمزد و حق بیمه چهارماه خود اعتراض نمودند. اعتصاب و اعتراض کارگران اهرم نیرومندی در دست آنان برای تحقق خواست و مطالباتشان است. اما تداوم سرکوب و فقدان تشکلهای تودهای و طبقاتی کارگران مانع بزرگی سر راه سازمانیابی و سراسری شدن اعتصاباب و اعتراضات کارگران است. تلاش تاکنونی رهبران و فعالین جنبش کارگری برای ایجاد کمیتههای کارخانه، کمیتههای اعتصاب و مجامع عمومی در محل کار که جوانههای اولیه برای تشکیل شوراها و سندیکاهای تودهای و سراسری کارگری به شمار میآیند، نقش تعیین کنندهای در سازماندهی اعتصابات و اعتراضات کارگری داشتهاند.
در شرایط عدم وجود تشکلهای تودهای و طبقاتی کارگران، تلاش برای ایجاد نهادی متشکل از رهبران و فعالینی که در کانونهای داغ مبارزه کارگران حضور دارند و نمایندگان تشکلها و نهادهای ریشهدار و مستقل کارگری میتواند خلاء یک رهبری سراسری را پر کند و نقش خود را در جهت به هم پیوند زدن و سراسری کردن اعتصابات و اعتراضات کارگری ایفا نماید.
سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1