سه شنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۰

هلگورد صنعانی

هدف جمهوری اسلامی از دستگیری های اخیر در ایران و کردستان 

 در هفته‌ها و روزهای اخیر شاهدیم حکومت دور جدیدی از سرکوب ودستگیر کردن فعالان سنفی معلمان، فعالان کارگری، فعالان سیاسی و مدنی و دیگر معترضان اجتماعی را آغاز کرده است. حکم‌های طولانی‌مدت و زندان ، نشانه از روند تازه برخورد خشونت‌آمیز با فعالیت‌های اجتماعی و اعتراضی است.

در چهار دهه عمر جمهوری اسلامی، حاکمیت از هیچ تلاشی برای سرکوب معترضان و منتقدان به اشکال مختلف دریغ نکردە است.

تعداد قابل توجه معلمان و فعالان سیاسی و مدنی در میان بازداشت‌شده‌های  اخیر، گویای این است که حکومت از افزایش حضور مرئی و مؤثر آنان و فعالیتشان در عرصه اعتراضات، احساس خطر جدی میکند. برنامه حکومت برای مقابله با این حضور و تأثیرگذاری، صدور حکم‌های سنگین و بی‌سابقه است.

به نظر می رسد که دو هدف عمده حکومت از دستگیر کردن و بازاداشت کردن این فعالان، ایجاد ترس در جامعه مدنی و مختل کردن اعتراضات مدنی از طریق بیرون کشیدن یا خاموش‌کردن افراد تأثیرگذار در روند اعتراضات است.

حکومت می‌داند در این شرایطی کە جامعە در آن قرار گرفتە است، تودەهای زحمتکش و فعالان سیاسی و مدنی دیگر ترسی  از وارد شدن آسیب به زندگی خود، خانواده، اطرافیان و دیگر معترضان اجتماعی ندارند و بعضا آن ها را هم بە مبارزە بر علیە خواست های حق طلبانە خود تشویق میکنند.

در چهار دهه عمر جمهوری اسلامی، حاکمیت از هیچ تلاشی برای سرکوب معترضان و منتقدان خود دست بردار نبودە و بخشی از این سیاست سرکوب سازمان‌یافته، حاکی از گسترش هرچە وسیعتر ترس و نگرانی رژیم است، کە اشکال متفاوتی از تهدید، تنبیه و حذف را در برمیگیرد. حکومت از وسیعتر شدن ترس و نگرانی هایش، اشکال گوناگونی را برای سرکوب  و ترساندن معترضان داخل و خارج از ایران کە گاها در بعضی از موارد سیاسی با همدیگر همفکرند را در بر گرفتە.

در رابطه با معترضان داخل ایران، حکومت برنامه خود را بر مخدوش کردن امنیت روانی، اجتماعی، اقتصادی و آسیب‌ زدن به سلامت فیزیکی معترضان متمرکز کرده است. اعمال انواع فشارها در مراحل مختلف از بازداشت تا زندان و شکنجە و اعدام.

در عین حال دستگری و بازداشت کردن فرد معترض را هدف قرار می‌دهد، تا پیام تهدید جدی به دیگرمعترضان منتقل کند. تهدید اصلی به دیگر معترض این است که بدانید در صورت ادامه فعالیت و اعتراضتان ، شرایطی آنچنانی در انتظار شما خواهد بود. 

حکومت میداند که زندان طولانی مدت در پرثمرترین سال‌های حیات یک فعال ، بهای سنگینی محسوب میشود و از این ابزار برای ترساندن، توقف، یا کندکردن حداکثری جریان اعتراضی در جامعە  استفادە میکند و از ورود چهره‌های جدید به این عرصه جلوگیری میکند.

دیگر هدف عمده حکومت از صدور حکم‌های طولانی مدت، محدود کردن حداکثری امکان ادامه فعالیت و تأثیر منفی بر فرد معترض جامعە  برای چندین سال و در واقع مسدود کردن روند حیات مبارزات فردی است. حکومت حضور فکری فرد معترض و تأثیرگذاری آن در روند مبارزات و اعتراضات را بە ضرر بقای خود میبیند و میداند کە اگر از فرد معترض جلوگیری نشود، تودەهای زحمتکش ایران کە اینک ٧٠درصد جامعە را تشکیل میدهند و از فقر و گرسنگی رنج میبرند، زودتر  و هیجانی تر بە جمع معترضان ملحق میشوند.

رژیم با سیاست های سرکوب و توخالی ، فکر میکند کە اگر فعالان سیاسی و مدنی را در عرصه اعتراضات مردمی، در رابطه با دفاع ازحقوق زنان و حقوق کارگران و دیگر حقوق های اجتماعی مردم،  حذف کند، در پیشبرد اعتراضات تودەای میتواند جلوگیری کند، غافل ازاینکە اعتراضات و تظاهرات مردمی هر روز شکل وسیعتری را بە خود میگیرد و فعالان جوان تر و بیشتری پا بە عرصەی مبارزە می نهند.

در واقع با افزایش تعداد فعالان سیاسی و مدنی در عرصه‌ مبارزە، کم کم چشم و ذهن جامعه برای پذیرش حضور تأثیرگذار آنان، در تمام عرصە ‌های اجتماعی و سیاسی آماده میشود.

از طرفی دیگر، در سال‌های اخیر، ایجاد فشار بە معترضان  اجتماعی و حقوق‌بشری ساکن دیگر کشورها، بیشتر بر سناریوسازی و بدنام کردن چهره‌های شناخته شده متمرکز است. انتشار اخبار و روایت‌های دروغین برای کم کردن اعتبار شخص در افکار عمومی، در مواردی فشار به خانواده‌ها و گروگانگیری اعضای خانواده و همینطور تلاش برای همکاری معترضان خارج از ایران با نیرو های امنیتی رژیم، بخشی دیگر از برنامه سازمان‌یافته حکومت برای گسترش ترس و مخدوش کردن روند فعالیت‌های اجتماعی و اعتراضات مدنی در ایران است. در نهایت پیامی کە به فعالان سیاسی مدنی و معترض های ساکن دیگر کشورها منتقل میکند این است که بدانید در صورت بازگشت به ایران در شرایطی سخت و دشوار قرار میگیرید.

حکومت بیشتر از چە افراد یا گروهی در رابطە با وسیعتر کردن اعتراضات و تظاهرات مردمی  ترس و نگرانی دارد. ١:خود فرد معترض، ٢: تجمع های اعتراضی، ٣: افکار عمومی.

معترضانی که ساکن ایران یا کشورهای دیگر هستند، بنا به امکانات و ظرفیت‌ها از طریق تأثیرگذاری بر افکار عمومی، زنده نگه داشتن نام و مسیر فعالیت معترض زندانی شده، و به ویژه استفاده از مکانیزم‌های بین‌المللی برای محکوم کردن جمهوری اسلامی برای صدور حکم‌های ناعادلانه، نقشی مؤثر در روند مقابله با این سرکوب‌های سازمان‌یافته ایفا میکنند.

حکم‌های طولانی‌مدت، نظارت‌های شدید، تهدید امنیت شغلی، احضار به نهادهای امنیتی، بازداشت‌ها و بازجویی‌های پرفشار، از سخت ترین مراحل  برای معترضان، خانواده، اطرافیان و دوران بازجویی‌ست. محدودیت‌های اعمال شده برای دسترسی به وکیل مستقل، فشار و نگرانی‌ها را بر فرد معترض در دوران بازجویی،  خانواده و اطرافیانش چند برابر میکند.

بخش دیگری از فشارها در مرحله بازجویی مربوط به اعمال انواع شکنجه‌های روانی و در مواردی فیزیکی برای گرفتن اعتراف اجباری و پرونده‌سازی است. شکنجه روانی به شکل تحقیر، تهدید و خشونت کلامی و خشونت فیزیکی بە شکل شکنجە، شلاق،کار کردن در معادن و… است. 

فشار های خانوادەگی هم مانند، ترساندن آن ها برای جلوگیری از خبررسانی و رسانەای کردن موضوع، در کنار تعیین وثیقه‌های سنگین در این بحران  و مشکلات اقتصادی از دیگر ابزارهاییست که حکومت برای تحت فشار قراردادن خانوادەی معترضان به کار میگیرد.

کارگران و زحمتکشان آزادیخواە:

معلمان حق طلب و آزادیخوادە:

مردم غیور و مبارز ایران و کردستان:

امروزە جمهوری اسلامی در دشوارترین روزهای تاریخ خود بەسر میبرد، از همە لحاظ از طرف تودە های زحمتکش و ضعیف ایران و خاورمیانە، مورد بایکوت قرار گرفتە.

ایرانی کە از لحاظ زیرساخت‌های اقتصادی و ثروت از وضعیت خوبی برخوردار است، اما بیشتر مردم ایران زیر خط فقر قرار دارند. جامعە غرق در بیکاری و بحران‌های اجتماعی مختلف می‌باشد، اما آن چیزی کە برای دولت در اولویت است مردم کشورش نیست، بلکە خود حاکمیت و دفاع از منافع خود دولت ومنافع آقازادگان است.

قابل توجە اینکە در صورت وقوع هرگونە بحرانی کە حکومت باعث بە وجود آمدن آن شدە باشد، در هر جایی کە کم آوردە باشد، مردم را سپر منافع خود قرار دادە است، و همزمان برای عبور از این شرایط بە ثروت کشور و امکانات مالی مردم چشم دوختە است.

همە ما هر روزە شاهد بحران های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی کە سیستم ج،ا بە وجود آوردە هستیم و میدانیم کە هر روز بیشتر از روز گذشتە نمایان تر میشود.

پایان حاکمیت جمهوری ننگین اسلامی نزدیک است، 

در این شرایط میتوانیم برای همیشە بە عمر نجس این رژیم جنایتکار پایان دهیم و آزادی را بە ارمغان بیاوریم.

زندە باد مبارزە کارگران، معلمان، فرودستان و زنان عدالت خواە

زندە باد آلترناتیو شورائی

موفقیت برای ما کارگران و زحمتکشان است.