نخستوزیر سابق اسرائیل اذعان کرد که، “شهر بشردوستانه” اسرائیل، اردوگاه متمرکز و مقدمه پاکسازی قومی است
سه شنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۴
هود اولمرت، نخستوزیر پیشین اسرائیل، در گفتوگویی جنجالی با گاردین، با انتقاد شدید از سیاستهای دولت فعلی این کشور، طرح ساخت «شهر بشردوستانه» بر ویرانههای رفح در نوار غزه را با «اردوگاههای متمرکز» [دوران نازیها] مقایسه کرده و آن را گامی در جهت پاکسازی قومی فلسطینیها توصیف کرد. او همچنین با اشاره به خشونتهای شهرکنشینان در کرانه باختری و عملکرد ارتش، اسرائیل را متهم به ارتکاب جنایات جنگی در غزه و کرانه باختری کرد.
اولمرت درباره برنامهای که وزیر دفاع اسرائیل، اسرائیل کاتس، آن را «شهر بشردوستانه» خوانده است گفت: «این یک اردوگاه متمرکز است. متأسفم، اما واقعیت همین است.» بر اساس این طرح، ارتش اسرائیل مأمور شده است برای اسکان اولیه ۶۰۰ هزار نفر و در نهایت همه جمعیت فلسطینی غزه، در منطقه جنوبی این باریکه اردوگاهی احداث کند که به گفته کاتس، خروج از آن فقط برای رفتن به کشورهای دیگر ممکن خواهد بود. به باور اولمرت، اگر این طرح اجرا شود، «تبعید اجباری صدها هزار نفر» خواهد بود و نمیتوان آن را چیزی جز پاکسازی قومی نامید. او با وجود این تأکید کرد که تاکنون چنین اقدامی رخ نداده و در حال حاضر تخلیه غیرنظامیان از مناطق جنگی، در چارچوب قوانین بینالمللی ممکن است.
اولمرت با اشاره به لحن خشن و تهدیدآمیز برخی وزرای کابینه اسرائیل، از جمله دعوت آنان به «پاکسازی» غزه و پروژههای شهرکسازی در این منطقه، گفت: «ادعای آنها مبنی بر حفاظت از فلسطینیها، هیچ اعتباری ندارد. وقتی اردوگاهی بسازند که نیمی از غزه را خالی کند، مفهوم آن فقط یک چیز است: بیرونراندن فلسطینیها.» بسیاری از حقوقدانان و دانشگاهیان اسرائیلی نیز این طرح را ” نقشهای برای جنایت علیه بشریت” دانستهاند و هشدار دادهاند که این اقدام میتواند در شرایطی مصداق “نسلکشی” باشد. نخستوزیر پیشین اسرائیل که در فاصله سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ زمام امور را در دست داشت، وزرای افراطی دولت کنونی را «دشمنان داخلی» اسرائیل نامید. او گفت این چهرهها که از خشونت در غزه و کرانه باختری حمایت کرده و به گسترش شهرکسازی کمک کردهاند، تهدیدی بزرگتر از دشمنان خارجی برای آینده کشور محسوب میشوند.
اولمرت همچنین خشونتهای پیوسته شهرکنشینان در کرانه باختری را جنایت جنگی خواند و اظهار داشت: «این اقدامات با حمایت و حفاظت مستقیم مقامات اسرائیلی در سرزمینهای اشغالی صورت میگیرد.» او با اشاره به افزایش انتقادات جهانی از اسرائیل گفت که نمیتوان همه این واکنشها را به یهودستیزی نسبت داد. به باور اولمرت، بسیاری از مردم در آمریکا و دیگر کشورها، در واکنش به آنچه در رسانهها و شبکههای اجتماعی از جنایات در غزه میبینند، از سیاستهای اسرائیل منزجر شدهاند. او گفت: «ما برای خودمان تخفیف قائل میشویم و میگوییم: “آنها یهودستیزند” اما این فقط یهودستیزی نیست. بسیاری از این نفرتها، نتیجه آن چیزی است که مردم از عملکرد ما میبینند.» اولمرت که در ابتدا از عملیات علیه حماس پس از حملات ۷ اکتبر حمایت کرده بود، گفت که : « در بهار ۲۰۲۴، وقتی دولت اسرائیل به شکل “علنی و بیرحمانه” مذاکرات صلح را کنار گذاشت، به این نتیجه رسید که کشورش در حال ارتکاب جنایات جنگی است. من شرمسار و دلشکستهام که یک جنگ دفاعی به چیزی دیگر تبدیل شده است.»
او با اینکه تأکید کرد فرمانی مستقیم برای کشتار غیرنظامیان صادر نشده، اما نظامیان با چشمپوشی آگاهانه اجازه دادهاند اقداماتی صورت گیرد که منجر به “کشتار گستردهی افراد بیگناه” شده است. اولمرت همچنین از سکوت رسانههای اسرائیلی در قبال خشونت علیه فلسطینیان انتقاد کرد و خواستار مداخله فعالتر جامعه جهانی شد. به گفته او، در نبود اپوزیسیونی قدرتمند در داخل اسرائیل، تنها فشار بینالمللی میتواند دولت فعلی را به عقبنشینی وادار کند. با وجود اوضاع بحرانی، اولمرت همچنان به راهحل دو دولتی امیدوار است. او در همکاری با ناصر القدوه، وزیر خارجه پیشین فلسطین، در تلاش برای احیای مذاکرات و دستیابی به توافقی تاریخی است که میتواند شامل پایان جنگ در غزه در ازای عادیسازی روابط با عربستان سعودی باشد. او در پایان، رفتار نخستوزیر فعلی اسرائیل، بنیامین نتانیاهو را به باد انتقاد گرفت و از جمله اقدام او در معرفی دونالد ترامپ بهعنوان نامزد جایزه صلح نوبل را اقدامی متناقض و عجیب دانست؛ آنهم در شرایطی که علیه نتانیاهو حکم بازداشت بینالمللی برای ارتکاب جنایات جنگی صادر شده است.