جمعه ۲۲ مهر ۱۴۰۱

استوری جدید خاله ی نیکا شاکرمی

هرچه میخواهید درمورد او بدانید را در دخترهای اطراف تان جستجو کنید. آنها نیازمند برابری هستند. فهم این آسان نیست اما ممکن است.

اما اگر می خواهید نگاه من به نیکا را بدانید می توانم‌ به شما بگویم آنچه برای من مهم است این است که او با آگاهی و چشمانی باز انتخاب کرد ( ویدیوهایش را دیده اید قطعن ) ، رفت و جنگید و دیگر برنگشت.

من هزار پاره شده ام و هر روز این هزار پاره را جمع می کنم و روی زانوهایم می ایستم و هیچ خیال ندارم از پا در بیایم.

شیوه ی سوگواری من، و شیوه ی مواجهه ی من با این “نهایت ِ سهمگین” اینگونه ست که در نهایت رنج و سوگ، به آگاهی و انتخاب اش احترام بگذارم و به او افتخار کنم و او را در درونم نگاه دارم که تا وقتی هستم او نیز در آثارم حضور داشته باشد.

حرمتی که برای آن انتخاب و این سوگ‌ قائلم خدشه ناپذیر است.

این ها را می نویسم که بگویم تا به چه اندازه قدردان آن هایی هستم که همدلی شان بالغانه ست و تاچه اندازه حرف های از سر نابالغی و غرض ورزی در من بی تاثیر است.

نیکای زیبا رویای ستاره شدن داشت، زندگی به او فرصت ستاره شدن نداد، با مرگ اش ستاره شد.

نگاه من به مرگ او اینگونه ست.

و در آخر این را بگویم که هر چیزی آدابی دارد،

و آنکه آداب و آئین جنگ و سوگ را نمی داند فقیر است.