ملانشون کاندیدای دورآتی ریاست جمهوری فرانسە، وعده افزایش دستمزد و بازنشستگی در ٦۰سالگی را داد
یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵
ژان‌لوک ملانشون، نامزد چپ‌گرای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۷ فرانسه، روز شنبه ۷ نوامبر در گردهمایی حدود ۲۰ هزار نفر از هوادارانش در لوبورژه، در حومه پاریس، برنامه انتخاباتی خود را با وعده افزایش حداقل دستمزد، مهار قیمت مواد غذایی ضروری و بازگرداندن سن بازنشستگی به ٦۰ سال رونمایی کرد. او گفت: «فقط یک پیشنهاد معقول برای شما دارم؛ در واقع کاملاً میانه‌روانه است: باید همه‌چیز را تغییر دهیم.»
بر اساس گزارش فرانس۲٤، ملانشون ۷۵ساله در نظرسنجی‌های اخیر قوی‌ترین نامزد جناح چپ است و برخی نظرسنجی‌ها از راه‌یابی او به دور دوم در برابر مارین لوپن، نامزد راست افراطی، حکایت دارند؛ هرچند همین برآوردها شکست او را در دور دوم نشان می‌دهند. او با تأکید بر هدف خود برای ورود به کاخ الیزه گفت: «ما راه را برای یک چرخش سیاسی بزرگ در فرانسه هموار می‌کنیم.»
ملانشون با انتقاد شدید از امانوئل مکرون، ماه‌های پایانی ریاست‌جمهوری او را با خشونت پلیس و درگیری‌های پایان تظاهرات توصیف کرد و از «پایانی تاریک» برای دوران او سخن گفت. او همچنین راست افراطی به رهبری لوپن را متهم کرد که «جز نژادپرستی هیچ ایده‌ای ندارد».
برنامه حزب «فرانسه تسلیم‌ناپذیر» با عنوان «آینده مشترک»، افزایش حداقل دستمزد خالص ماهانه از حدود ۱۴۸۰ یورو به ۱۷۰۰ یورو و تعیین سقف قیمت برای مواد غذایی ضروری را در دستور کار قرار می‌دهد. لغو مالیات با نرخ ثابت بر درآمد سرمایه و افزایش مالیات ثروتمندترین خانوارها نیز از محورهای اقتصادی آن است.
یکی دیگر از وعده‌های اصلی، لغو اصلاحات بازنشستگی مکرون است که حداقل سن بازنشستگی را به‌تدریج از ۶۲ به ۶۴ سال افزایش داد. ملانشون می‌خواهد امکان بازنشستگی در ۶۰سالگی را برای افرادی که ۴۰ سال حق بیمه پرداخته‌اند، برقرار کند.
در حوزه انرژی، برنامه بر کنار گذاشتن تدریجی برق هسته‌ای و حرکت به‌سوی تأمین کامل برق از منابع تجدیدپذیر تأکید دارد. لغو برنامه ساخت رآکتورهای جدید «ئی‌پی‌آر۲» و تمدید نکردن عمر نیروگاه‌های هسته‌ای به بیش از ۶۰ سال، از اقدام‌های پیش‌بینی‌شده است.
در سیاست خارجی، ملانشون خواهان خروج تدریجی فرانسه از ناتو است؛ مسیری که با خروج از فرماندهی نظامی یکپارچه این پیمان آغاز می‌شود. فرانسه در دوران شارل دوگل در سال ۱۹٦٦ از این ساختار خارج شد، اما نیکولا سارکوزی در سال ۲۰۰۹ آن را به فرماندهی یکپارچه بازگرداند.
این برنامه همچنین از نفوذ آلمان بر سیاست اقتصادی اتحادیه اروپا و تأکید بر قواعد سخت‌گیرانه بودجه‌ای انتقاد می‌کند و خواستار نقش فعال‌تر دولت در اقتصاد، حمایت بیشتر از صنایع داخلی و بازگرداندن تولید به فرانسه است. نسخه تازه «آینده مشترک»، پنجمین ویرایش این برنامه و ادامه محورهایی است که ملانشون در کارزارهای پیشین خود مطرح کرده بود.