جمعه ۸ خرداد ۱۴۰۵

مدیر کمپین معلولان می‌گوید: عدم تناسب بودجه‌های مورد نیاز تأمین لوازم بهداشتی،
پیامدهایی منفی برای افراد دارای معلولیت به دنبال دارد به این معنا که افراد به جای
استفاده از لوازم یک بار مصرفی مانند پوشک، سوند، نلاتون و… مجبور می‌شوند
برخی از این اقلام را چند بار استفاده کنند و همین روش هم ممکن است به بروز عفونت
و در نهایت فوت منجر شود.
عرصه زندگی هر روز برای شهروندان تنگ‌تر از روز قبل می‌شود. اما درباره افراد
دارای معلولیت همه چیز سخت‌تر است، کارد ناتوانی از تامین هزینه‌ها بدجور بر
استخوان زیست آن‌ها زخم زده است. زخمی که هر روز تاب تحمل آن کمتر و کمتر
می‌شود. 
آن‌ها می‌گویند مستمری‌شان ناچیز است و در این وانفسای تورم، میزان حق پرستاری
و کمک هزینه خرید اقلام بهداشتی‌شان هنوز افزایش نداشته است. شرایط سخت کشور
و بی‌فکری برخی مسئولان مسیر زندگی آن‌ها را طاقت‌فرساتر از همیشه کرده است.
ناتوانی در تامین هزینه پوشینه دو فرزند معلول
مینا مادری از اهالی یکی از شهرهای خراسان جنوبی است ماحصل ازدواج او دو فرزند
دارای معلولیت شدید است. پسری ۱۲ ساله و دختری ۳ ساله، مساله‌ای که هزینه‌های
خانواده را چند برابر کرده به نحوی که نه مستمری ناچیز بهزیستی و نه دستمزد اندک
پدر خانواده، نمی‌تواند تامین‌کننده نیازهای این دو کودک باشد. 
مینا برای خبرنگار ایلنا تعریف می‌کند که پسرش مبتلا به معلولیت شدید جسمی، ذهنی
و گفتاری است به این ناتوانی البته مشکلات بلع و گوارش را هم باید اضافه کرد.
دخترک اما گرفتار مشکلات گفتاری و تاخیر رشدی است. 
برای مینا و همسرش مدت‌ها است که خرید و تامین هزینه لوازم بهداشتی و پوشینه
“ایزی لایف” مورد نیاز بچه‌ها هر روز سخت و سخت‌تر شده است. این روزها اما
دشوارتر از هر زمانی، بهزیستی در پرداخت‌ها تاخیر دارد. برخلاف وعده‌های داده
شده درباره افزایش حق پرستاری معلولان اما با وجود گذشت دو ماه از سال، مبلغ حق
پرستاری فرزندانم تغییر نکرده است. 
او شرح می‌دهد که میزان مستمری پسرش تنها ۷۰۰ هزار تومان افزایش داشته و از
یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان به ۲ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان رسیده است. در حالی
که دخترش هنوز هیچ خدماتی از بهزیستی دریافت نمی‌کند: فرزندانم را به تازگی تحت
پوشش بهزیستی قرار داده‌ام و فعلا به صورت موقت قرار است به مدت دو سال تحت
نظر بهزیستی باشند تا زمانی که مشخص شود، شرایط معلولیت فرزندانم به چه صورت

است. مینا به دلیل وضعیت سخت فرزندانش چاره‌ای نداشته به جز اینکه در خانه بماند
و از فرزندان پرستاری کند در نتیجه درآمدی که بتواند کمک‌حال خانواده باشد ندارد.
همسرش هم نگهبان معدن است و درآمد چندانی ندارد: ما مستاجر هستیم، منزلمان یک
زیرزمین بسیار کوچک و تنگ است، محیطی نامناسب برای زندگی دو کودک اما برای
همین خانه کوچک ماهی…
شرایط بحران را درک نمی‌کنند
بهروز مروتی، فعال حقوق معلولان و مدیر کمپین تعطیل شده معلولان است. او که از
کاستی‌های ناشی از کم‌توجهی به نیازهای معلولان رنج می‌برد به خبرنگار ایلنا
می‌گوید: متأسفانه با گذشت سه ماه از آغاز سال و تورم وحشتناکی که شاهد آن هستیم
هنوز مبلغ کمک‌هزینه‌های حق پرستاری، کمک هزینه تأمین وسایل بهداشتی و کمک
هزینه معیشتی افزایش نداشته‌اند. 
این فعال حوزه معلولان  تاکید می‌کند که دود این وضعیت و شیوه عمل مسئولان به
چشم افراد دارای معلولیت می‌رود: مبلغ حق پرستاری در سال گذشته ۴ میلیون و ۲۰۰
هزار تومان بوده که تنها حدود ۱۰ درصد از بودجه مورد نیاز برای حق پرستاری است،
اما این کمک‌هزینه هنوز افزایش نیافته است. 
مروتی با اشاره به افزایش ۴۰ درصدی کمک‌هزینه حق پرستاری در سال گذشته
می‌گوید: امسال اما هنوز این موضوع مشخص نیست در حالی که‌ عدم تناسب
بودجه‌های مورد نیاز تأمین لوازم بهداشتی پیامدهایی منفی برای افراد دارای معلولیت
به دنبال دارد به این معنا که افراد به جای استفاده از لوازم یک بار مصرفی مانند
پوشک، سوند، نلاتون و… مجبور می‌شوند، برخی از این اقلام را  چند بار استفاده
کنند و همین روش هم  ممکن است به بروز عفونت و در نهایت فوت منجر شود.