مبارزات مداوم كارگران كشاورزى هند عليه شرايط كار مرگبار و سياست هاى نو ليبرال نارندرا مودى
یکشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۲

از ماه نوامبر ٢٠٢٠ در اوج واگيرى ويروس كرونا ، موج تازه اى از مبارزات كارگران كشاورزى هند عليه سياست هاى نو ليبرا ل ، دولت راستگراى ناراندرا مودى را به لرزه در آورد . روز پنجشنبه ۲٦ نوامبرسال ٢٠٢٠ ، هند شاهد بزرگترین اعتصاب سازمانیافته در تاریخ بشر بود. در اين روز ۲۵۰میلیون کارگر و کشاورز به همراه متحدان خود در میان دانشجویان، فمینیستها و سوسياليست ها ، در اعتصاب سراسری عليه سه ” قانون اصلاحى ” تعديل ساختارى كه باعث لايه لإيه شدن كارگران كشاورزى و پرتاب آنها به بخش هاى غير رسمى و موقتى سازى نيروى كار مى شود و عليه شرکت هاى بزرگ كشاورزى شركت کردند.
اعتصاب توسط ائتلافی از جنبشهای کارگران و کشاورزان ، با ۱۰ کنفدراسیون متشکل از بیش از ۲۰۰ گروه کشاورز در سراسر هند، سازمان یافته است. گروههای حقوق زنان، اتحادیههای دانشجویی و سازمانهای مختلف جامعه مدنی نیز در اعتصاب شرکت کردند. اعتصاب هم چنین مورد حمایت احزاب چپ و گروههای مخالف دولت قرار گرفته است.
برخی از خواستههای اصلیِ مندرج در منشور ۱۲ مادهای ارائه شده توسط برگزارکنندگان، شامل لغو مجموعهای از قوانینی است که اخیراً توسط دولت مودی تصویب شده و لغو حمایتهای اساسی از کارگران و قیمتهای محصولات کشاورزی، بازگشت سیاستهای عدم سرمایه گذاری دولتی، اجرای طرحهای رفاهی برای کارگران روستایی و گسترش سیاستهای رفاهی برای کمک به تودههای آسیبدیده از عواقب اقتصادی پاندمی كوويد ۱۹ بود.
پس از يك سال مبارزه خستگى ناپذير كشاورزان كه برخوردار از حمايت اتحاديه ها و نهادهاى غير دولتى و مدنى و زنان بودند توانستند كه دولت راستگرا نارندرا مودى را به عقب نشينى وادار كنند و مودى حاضر شد كه قوانين ضد كارگران كشاورزى را در نوامبر ٢٠٢١ پس بگيرد.
اما در سال جارى ، ٢٠٢٣ با بالا رفتن تورم و گرانى و افزايش هزينه توليد و افزايش قيمت انرژى و فشار روز افزون و گسترده بر كشاورزان ، كارگران كشاورزى بار ديگر در هفته گذشته اعلام تظاهرات و راهپيمايى به طرف دهلى را تدارك ديدند. اين تظاهرات در زمانى برگزار مى شود كه در ماه آوريل ٢٠٢٤ انتخابات نخست وزيرى هند در پيش است و نخست وزير مودى بر اى بقاى خود در پست نخست وزيرى مجبور است كه سياست. ملايمترى را در ارتباط با كشاورزان معترض در پيش بگيرد. تظاهرات اخير دقيقا در ادامه اعتراضات سال هاى ٢٠٢٠ و ٢٠٢١ است كه سياست هاى راستروانه و نوليبرالى دولت مودى و كمپانى هاى بزرگ كشاورزى را هدف قرار داده است .
در دو دهه گذشته ، قبل از موج اعتراضات گسترده كشاورزان در سال ٢٠٢٠ و قبل از معرفى سياست هاى اقتصادى نو ليبرا ل توسط دولت راستگرا مودى ، در مجموع فشار هاى كمر شكن اقتصادى بر كارگران كشاورزى و خانواده هاى آنان به حدى بوده است كه كارگران كشاورزى و كشاورزان خرده پا در سال هاى گذشته در مقياس بالايى دست به خودكشى زده اند و به زندگى اسفبار خود پايان داده اند . بنا به گزارش فعالان كارگرى و مطبوعات هند . ” کشاورزان در تعدادی از ایالتهای هند، به ویژه در جنوب و غرب، به دلیل کاهش قیمت محصولات تولیدی، کاهش محصول، افزایش هزینهها و افزایش قرضهها در معرض بحران زراعتی قرار گرفته اند. این امر باعث شده تا بسیاری از آنها دست به خودکشی بزنند.
طبق آمار منتشر شده توسط (اداره ملی آمار جرایم هند) حدود ۲۵۷ هزار دهقان بین سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۰ خود را در این کشور کشته اند.
روزنامه (تایمز هند)، برآورد میکند که تنها در ایالت (ماهاراشترا)، هفت دهقان روزانه خود را میکشند. بحران زراعتی و خودکشی دهقانان مرد باعث شد تا اعتراضات گستردهای در دهلی نو در اواخر ماه نوامبر ٢٠١٩ راه اندازی شود. بیش از۱۰۰ هزار کشاورز به پایتخت رفتند و خواستار دریافت راه حلی از دولت نخست وزیر نارندرا مودی شدند. رتی بایس، یکی از بنیانگذاران گروه “سواراجیا میترا” در منطقه “ماهاراشترا” که یکی از بالاترین میزان خودکشی کشاورزان در این کشور را دارد، می گوید: «۸۰ درصد کار در مزرعه توسط زنان انجام میشود و در عین حال، دولت هند این زنان را به عنوان دهقان به رسمیت نمیشناسد».
گروهی از سازمان های غیر دولتی، فعالان و محققان موسوم به (ماکام) در مورد ۵۰۵ خانواده زراعتی تحقیق کرده اند که یکی از اعضای مردشان خودکشی کرده است.
براساس نتایج به دست آمده، دولت و بخش وسیع جامعه، زنان کشاورز را نادیده گرفته اند. سیما کولکارنی مسئول ماموریت ملی ( ماکام ) به دویچه وله گفت: «مقامها تنها پس از خودکشی شوهر یک زن دهقان با او صحبت میکنند. آنهم تنها به خاطر تائید خودکشی».نكته قابل توجه در ارتباط با اعتصابات كارگران كشاورزى و كشاورزان خرده پا كه داراى زمين زراعتى كوچكى هستند اين است كه با شروع اعتصابات و اعتراضات كشاورزان هند ، اكثريت مردم هندى تبار كه در كانادا و استراليا و امريكا و انگلستان به عنوان شهروند اين كشورها زندگى مى كنند به دفاع از مبارزات كشاورزان هند ، در اين كشورها اعتراضات گسترده اى را سازمان دادند و از نهادهاى مدنى و اتحاديه هاى كارگرى و دولت ها و نهادهاى قدرت در اين كشورها خواستند كه از مطالبات حق طلبانه كارگران كشاورزى هند دفاع كنند و همچنين خواستار اين بودند كه اين كشورها دولت راستگراى نارندرا مودى را مجبور كنند كه به مطالبات كشاورزان هند توجه نشان دهد و از اعمال سياست هاى ضد كارگران كشاورزى دست بردارد.
