شنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴

بنا به‌گزارش‌های دریافتی، خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام‌شده در دهه ۶۰ و تابستان ۶۷ برای بزرگداشت یاد عزیزان خود جمعه ۵ اردیبهشت به گورستان خاوران رفتند اما مأموران امنیتی جمهوری اسلامی با بستن درهای خاوران مانع از ورود خانواده‌ها و حضور آن‌ها بر مزار عزیزان خود شدند. این نخستین بار نیست که مأموران امنیتی دست به چنین اقدامی می‌زنند. آن‌ها در سال‌های اخیر فشار بر خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام‌شده دهه ۶۰ را افزایش داده‌اند.

خانواده‌های دادخواه در آخرین جمعه سال گذشته به‌رسم هر سال برای گرامی‌‌داشت یاد عزیزانشان به خاوران رفتند اما مأموران امنیتی به آن‌ها اجازه ندادند وارد شوند. ‌‌ این اقدام طی دوسال گذشته بارها تکرار شده است. خانواده‌های خاوران بیش از ۴۰ سال است که با اذیت و آزار نیروهای امنیتی و نظامی برای حضور بر سر مزار عزیزان خود و گل‌باران آن، و همچنین برگزاری مراسم بزرگداشت روبه‌رو هستند. از سوی دیگر خاک‌برداری با بولدوزر، دیوارکشی، نصب دوربین‌های مداربسته، تلاش برای دفن شهروندان بهائی، حصارکشی و غیره نیز بخشی دیگر از تلاش‌های جمهوری اسلامی طی سه دهه گذشته برای تخریب و تغییر چهره گورستان خاوران است.

تابستان سال ۱۳۶۷، بیش از پنج هزار تن از زندانیان سیاسی در زندان‌های اوین و گوهردشت در تهران و زندان‌های مشهد، شیراز، اهواز و برخی دیگر از شهرهای ایران به دار آویخته شدند. حکومت جمهوری اسلامی به‌طور رسمی مسئولیت این کشتار بزرگ را نپذیرفت و همچنان از افشای محل دفن قربانیان خودداری می‌کند. بازماندگان و خانواده‌های اعدام‌شدگان می‌گویند صدها تن از این زندانیان سیاسی به‌صورت دسته جمعی در گورستان خاوران، منطقه‌ای در شرق تهران دفن شده‌اند.