سه شنبه ۱ مهر ۱۴۰۴

جمهوری اسلامی تحت فشارهای داخلی، تحریمها و تهدیدات جنگ خارجی در مسیر فروپاشی است. در حالی که مهلت ۳۰ روزه سازمان ملل و سه دولت اروپایی  عضو برجام به رژیم جمهوری اسلامی برای بازگرداندن تحریمها به سرعت رو به پایان است، روز جمعه ۲۸ شهریور شورای امنیت سازمان ملل به قطعنامه پیشنهادی لغو تحریمهای جمهوری اسلامی، رأی نداد. این اقدام به آن معنا است که چنانچه تا ششم مهر جمهوری اسلامی به شروط دولت های بریتانیا، فرانسه و آلمان یعنی مذاکره مستقیم و بدون پیش شرط با آمریکا، دسترسی کامل بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به کلیه مراکز هسته‌ای رژیم  و ارائه اطلاعات دقیق درباره مکان مواد غنی شده گردن نه نهد، کلیه آن تحریمها بطور اتوماتیک باز خواهند گشت.

در چنین شرایطی روز شنبه ۲۹ شهریور “شورای عالی امنیت ملی” رژیم، طی جلسه‌ای به ریاست مسعود پزشکیان، اقدام سه دولت مذکور در فعال سازی مکانیسم ماشه برای بازگرداندن تحریمهای شورای امنیت را اقدامی نا سنجیده نام برد و گفته است “این اقدام مسیر همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای را دچار تعلیق خواهد کرد”. در این جلسه مسعود پزشکیان ادعا کرد که: “کشورهای اروپایی با فعال کردن مکانیسم ماشه نمی‌توانند جلوی ما را بگیرند”. در مجلس شورای رژیم نیز ادعا شد که “مکانیسم ماشه چیزی جز ابزار تبلیغی فرسوده آمریکا و دولتهای غربی نیست و جمهوری اسلامی می‌تواند مسیر خود را ادامه دهد”. این درحالی است که رسانه‌ها و نهادهای رژیم همان روز از شوک سنگین اقتصادی بر اثر رد قطعنامه لغو تحریمها خبر دادند و نوشتند، با نزدیک شدن به موعد بازگشت تحریمها شاخص بورس اوراق بهادار بیش از ۵۰ هزار واحد سقوط کرد و روز یک‌شنبه قیمت هر دلار که شاخص قیمت دیگر کالاهای اساسی مورد نیاز مردم هست، دوباره مرز ۱۰۵ هزار تومان را پشت سر گذاشت و موجب افزایش بازهم بیشتر قیمتها و کاهش قدرت خرید مردم گردید.

با وجود این “شورایعالی امنیت ملی” رژیم اسلامی در تناقضی آشکار و بی شرمانه با این موضع گیریها، اعلام کرد که سیاست جمهوری اسلامی در شرایط کنونی همکاری هرچه بیشتر برای “ایجاد صلح و ثبات در منطقه” است. این طنز زمانه درحالی است که حکومت جمهوری اسلامی در چهار دهه گذشته همواره یکی از دولتهایی بوده که بیشترین نقش در ایجاد نا امنی و بی ثباتی و جنگ افروزی در منطقه داشته است.  در چنین شرایطی قرار است پزشکیان روز چهارشنبه دوم مهر در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کند و اگر برایشان ممکن باشد، در حاشیه این مجمع همراه عباس عراقچی در رابطه با تسلیم و سازش بر سر مسأله هسته‌ای رژیم با مقامات سه کشور اروپایی نیز به گفتگو بپردازند. این گفتگوها بیشتر حول فشارهایی خواهد بود که توسط سه دولت اروپایی با فعال ساختن مکانیسم ماشه بر جمهوری اسلامی وارد آمده‌ است. اما دولت پزشکیان در داخل نیز با فشارهای جناح تندرو مواجه است و خامنه ای هم اعتماد بنفس و جرأت نوشیدن جام زهر را ندارد.

روزنامه کیهان که زبان حال آنان و زیر نظارت منسوب خامنه‌ای اداره می شود، برای فریب افکار عمومی در صفحه اول خود، خواستار خروج جمهوری اسلامی از معاهده منع گسترش سلاحهای هسته‌ای (آن پی تی) شد و نوشت کسانی که معتقدند خروج از (آن پی تی) زمینه حمله نظامی را فراهم می‌کند باید پاسخ دهند که با وجود عضویت ایران در این معاهده، چرا تأسیسات هسته‌ای ما هدف حمله قرار گرفت؟ خطر برپایی جنگِ دوباره آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی نیز بر نگرانی و سردرگُمی رهبران رژیم اسلامی افزوده و آنان را به شدت نگران ساخته است. طی هفته‌های گذشته علی خامنه‌ای با مضر دانستن شرایط “نه جنگ نه صلح” این نگرانی را بروز داد و دیگر مقامات سیاسی و نظامی رژیم نیز مرتبأ از احتمال حمله نظامی به ایران و پیامدهای آن سخن گفته‌اند. زیرا اگر اِعمال تحریمها زندگی و معیشت کارگران و توده‌های مردم زحمتکش را مورد تهدید قرار می دهد، برپایی جنگ مصالح و منافع و حتی امنیت خودشان را نیز به خطر خواهد انداخت. در این رابطه جریانات اصلاح طلب و اعتدال نیز با نگرانی از سردرگمی حاکمیت و سرنوشت جمهوری اسلامی، زبان به اعتراض گشوده‌اند.

روزنامه سازندگی با اشاره به سردرگمی راهبردی رهبران رژیم، آنرا خطرناکتر از مکانیسم ماشه نام برده و نوشته است: “ما به راهبرد و استراتژیی نیاز داریم که آینده جمهوری اسلامی را تضمین کند نه صرفأ تهدیدات را به تأخیر اندازد. اگر مشکلات مردم را حل نکنند نظام از درون دچار مشکل می شود”. این روزنامه با نگرانی به پزشکیان هشدار می‌دهد که نباید به صورت فرعی با کسانی مذاکره کنیم و امتیاز بدهیم که قدرت دادن امتیازی به ما ندارند. بلکه باید شجاعانه و مستقیم با آمریکا گفتگو کنیم (امتیاز بدهیم) و همه مسائل را در یک توافق حل کنیم در غیر این صورت به سرنوشت صدام حسین دچار خواهیم شد. با توجه با بن‌بست جمهوری اسلامی در همه عرصه‌های اداره جامعه، و بحران طولانی مدت و چاره ناپذیر اقتصادی که زندگی و معیشت کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه را به فلاکت کشانده است، خطر اصلی و بالقوه بیخ گوش حکومت اسلامی کمین کرده است. این خطر با به میدان آمدن کارگران متشکل؛ با گسترش جنبش کارگری و دیگر جنبش های پیشرو اجتماعی در ابعاد سراسری؛ با تلاش برای کمک به سازمانیابی این جنبش ها در ابعاد توده‌ای و با ایجاد پیوند میان فعالان و رهبران جنبشهای اجتماعی با هدف شکل گیری یک رهبری سراسری با افق انقلابی، جنبه عملی نیز به خود می‌گیرد و به سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی منجر می شود. 

سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
https://alternative-shorai.tv
https://cpiran.org
https://komala.co
https://t.me/peshrawcpiran
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1 (http://www.instagram.com/Peshrawcpiran1)
https://t.me/KomalaCpiranTv