علیرغم تدابیرامنیتی، مراسم خاکسپاری آرمیتا گراوند با حضورگسترده مردم تهران برگزار شد
دوشنبه ۸ آبان ۱۴۰۲

روزیکشنبه هفتم آبانماه، مراسم خاکسپاری آرمیتا گراوند دختر شانزده ساله ای که بدست حجاب بانان جمهوری اسلامی به قتل رسید، در بهشت زهرا با حضور جمعیت بسیاری از مردم برگزار شد.
علیرغم تدابیر امنیتی شدید حکومت، مردم سعی کردند خود را به مزار آرمیتا برسانند و با شعار دادن او را بدرقه کردند. به گفته مشایعت کنندگان، در این روز ماموران امنیتی حکومت تعدادی از جمله خانم نسرین ستوده و برخی از اقوام آرمیتا را بازداشت کردند. اما علیرغم همه اینها جمعیت در محل ماندند و یاد آرمیتا را گرامی داشتند. بدون تردید اگر محدودیت های امنیتی حکومت نبود، میلیون ها مردم از تهران و سراسر کشور در مراسم خاکسپاری آرمیتا شرکت میکردند.
گفتنی است که روز شنبه ششم آبانماه ماه، حکومت جمهوری اسلامی بعد از ۲۹ روز سرانجام خبر مرگ آرمیتا این دانش آموز جوان را اعلام داشت. با اعلام خبر درگذشت او خشم و انزجار همه جا را فرا گرفت و بازتاب آن در رسانه های اجتماعی کاملا مشاهده میشد. نام آرمیتا در رسانه اکس یا (توییتر سابق) به صدر آمد و رکورددار شد. در محلات مختلف تهران همچون :
- سعادت آباد ،
- اکباتان،
- شهرک باقری
- و چیتگر
- و در کرج
فریاد شعارهای شبانه و مرگ بر حکومت کودک کش، مرگ بر خامنه ای، مرگ بر جمهوری اسلامی طنین انداخت.
نهادهای مختلف اجتماعی با بیانیه هایی انزجار خود را نسبت به قتل آرمیتا ابراز کردند. از جمله در بیانیه نهاد دادخواهان چنین آمده است: « ما دادخواهان جان باختن آرمیتای عزیز، نوجوان هنرمند، ورزشکار و پر از عشق و امید را به خانواده وی و همه دادخواهان و انسانهای شریف تسلیت گفته و ضمن همدردی با خانواده آرمیتا که تحت شرایط سخت امنیتی هستند اعلام میکنیم اجازه نمیدهیم از مرگ عزیزانمان به سادگی عبور کنید. هر جنایتی از شما عمق گوری که درآن دفن میشوید را عمیق تر میکند و تا به محاکمه کشاندن همه آمرین و عاملین جنایات مرگ بارتان دست از دادخواهی نخواهیم کشید.»
جمعی از دانشجویان ستاره دار طی بیانیه ای در رابطه با مرگ آرمیتا گراوند فراخوان دادند و در آن چنین آمده است : « ما از دانشجویان دانشگاههای ایران میخواهیم در روز یکشنبه مورخ هفتم آبان راس ساعت ۱۲ ظهر در دانشگاههای خود تجمع اعتراضی برگزار کنند. با توجه به فضای پادگانی موجود، در صورت عدم موفقیت تجمع در مکانهای عمومی دانشگاه، از ایدههایی نظیر تحصن در فضاهای داخلی دانشکدهها برای ایجاد حلقههای اولیه اعتراض استفاده خواهیم کرد. اما در هر صورت، فردا در دانشگاههای ایران به هیچ وجه یک روز عادی نخواهد بود.»
