صدیقه وسمقی دین پژوه: اندیشۀ روحانیت موجب ناامنی شده باید از مردم عذرخواهی کند!
جمعه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۲

صدیقه وسمقی، دینپژوه و اسلام شناس شناخته شده ایرانی از سخنان چند روز قبل آیتالله محمدجواد علوی بروجردی که خواستار بررسی فاصله بین روحانیت و مردم شده بود استقبال کرده و گفته است: اندیشههای روحانیت موجب ناامنیها شده و روحانیت باید خیلی پیش از اینها به هشدارها و شکافی که دارد به وجود میآید توجه میکرد.
خانم وسمقی در یک پیام صوتی خطاب به آقای علوی بروجردی گفته است که رفتارهای روحانیون دلخوری، نفرت و انزجار ایجاد کرده است.
به گفته این دینپژوه، تاکنون کسی برای بررسی این شکاف قدم برنداشته و تحقق پیدا نکرده است و اگر روحانیت میخواهد ریشهیابی کند باید در این مسائل خیلی عمیق باشد.
خانم وسمقی خطاب به روحانیون گفته است که: بایستی نقش خود را ارزیابی کنند و ببینند در شکلگیری این اوضاع چه نقشی داشتهاند.
این استاد سابق دانشگاه گفت روحانیون باید از حکومت فاصله بگیرند و به مردم نزدیک شوند و باید از مردم «عذرخواهی» کرده حتی آنهایی که در «کنار صاحبان قدرت نبودهاند، اما سکوت کردند».
نامه صدیقه وسمقی به علی خامنهای: مسئولیت تمام پیامدهای مقابله با بیحجابی با شماست
صدیقه وسمقی پژوهشگر دینی در نامهای به علی خامنهای رهبر جمهوری اسلامی ایران از او خواسته توضیح دهد در حالی که در قرآن بر لزوم پوشاندن موی سر برای زنان تصریح نشده، الگوی سخت گیرانه جمهوری اسلامی برای پوشش زنان بر کدام دلایل قطعی و خدشه ناپذیر دینی و با کدام استدلال استوار شده است.
خانم وسمقی که تحصیلات فقه و حقوق اسلامی دارد، شاعر و فعال سیاسی و مدنی و نویسنده و پژوهشگر دینی است که با انتشار کتاب هایی نظیر “زن، فقه، اسلام”، “بضاعت فقه” و “بازخوانی شریعت” بیشتر به عنوان یک نواندیش دینی شناخته میشود که نوک پیکان انتقادهایش به سوی فقه و فقیهان، نابرابریهای حقوق زنان و به سوی پیامبران توحیدی نشانه رفته است.
علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، سر باز زدن از حجاب اجباری را «حرام شرعی و حرام سیاسی» خوانده است.
در بیش از شش ماه اخیر در اعتراضهای سراسریای که پس از کشتهشدن مهسا (ژینا) امینی در بازداشت پلیس «گشت ارشاد» در ایران راه افتاد، زنان بسیاری روسریهایشان را به نشانه اعتراض به حجاب اجباری آتش زدند و در این چند ماه عده بیشتری از شهروندانی که به حجاب موردنظر حکومت ایران اعتقاد ندارند، از سر کردن روسری سر باز زدهاند؛ اقدامی که اغلب استقبال و همراهی عمومی را جلب کرده است.
