یکشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۴

تحصن کنندگان مقابل مجلس، پس از ٤۸ روز تحصن، با دخالت نیروهای انتظامی، متفرق شدند. رسولی مشاور قالیباف نیز از پایان تحصن خبر داده و نوشته است: «پایان تحصن غیرقانونی جلوی مجلس پس از صبر مهربانانه…»

به گزارش عصر ایران اینان در روزهای آخر نه تنها علیه رییس جمهوری مملکت؛ که علیه رییس قوه قضاییه و رییس مجلس هم شعار می‌دادند. نکتۀ قابل توجه این که طی چند هفته جمعیت آنان از چند ده نفر فراتر نرفت و جز اندکی از نمایندگان کسی حاضر به حضور در جمع آنان نشد! عصر ایران در گزارشی نوشته است: « در شهری که بین ۱۲ تا ۱۵ میلیون نفر جمعیت دارد قانونی که می‌خواهد با ۲۰ میلیون دختر و زن ایرانی بر سر اندازۀ شال و روسری برخورد کند ۱۰۰ طرفدار هم نداشت در حالی که چند سال قبل تجمعات آنان این قدر کم جمعیت و محقر نبود.»

در این چند روز همه روزه هزاران نفر از کنار آنها می‌گذشتند و به طعنه و گاه با بیزاری به آنان نگاه می‌کردند و سخنی به تمسخر می گفتند. این سایت نوشته است: « قانون حجاب اجباری اجرا شدنی نیست و بر خلاف گفتۀ محافظه کارانۀ آقای مجید انصاری حتی اصلاح شدنی هم نیست و فقط دور ریختنی است چون جامعه آن را پس زده و اگر اجرا کنند به تنش‌ها دامن می‌زند و مردم ناراضی را ناراضی‌تر می‌کند.» مخالفت با این قانون در بین حکومتی ها هم رو به گسترش است. دو نماینده سابق مجلس هم در این روزها مخالفت خود را با این قانون اعلام کردند. پروانه سلحشور گفت:« این قانون، باتلاق است و هر چه در آن دست و پا بزنند بیشتر فرومی‌روند. » محمد رضا باهنر که رییس اصول گرایان سنتی است گفت:« نمی شود که از ۹۰ درصد جامعه بخواهیم مثل ۱۰ درصد حزب‌اللهی لباس بپوشند و فکر کنند.»