شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت: اعتصاب ادامه دارد؛ اعتصاب و تجمع دو جزو مکمل مبارزات ما!
چهارشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۲
اعتصاب کارگران نفت و گاز و پتروشیمی ادامه دارد؛ همچنان شرکتهای پیمانکاری و کارگاههای مختلف در شهرها و استانهای مختلف کشور در حال پیوستن به اعتصاب سراسری هستند. کارگران پالایشگاه تهران که کمتر اعتصاب میکنند، از روز سه شنبه به اعتصاب پیوسته اند. اکنون بیش از ۱۰۵شرکت و کارگاه به این اعتصاب سراسری پیوسته و دست از کار کشیدهاند. کارگران پیمانی نفت اعلام کردند که اعتصاب و تجمع مکمل مبارزات آنان است.
کارگران در این اعتراضها خواهان افزایش ۷۹ درصدی حقوقشاناند و به مصوبه دولت برای افزایش ۲۷ درصدی حداقل دستمزد معترضاند. آنان معتقدند حقوق فعلی با مبلغ سبد معیشت یک خانواده در ایران فاصله بسیاری دارد و با توجه به تورم روزافزون، شرایط هر روز سختتر هم خواهد شد.
پیشی گرفتن نرخ تورم از میزان افزایش حقوق اعتراضها را به فاز جدیدی وارد کرد. اکنون بیش از ٩۰ شرکت و کارگاه به این اعتصاب سراسری پیوسته و دست از کار کشیدهاند.
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت در بیانیهای با تاکید بر اینکه اعتصاب کارگران پروژهای نفت با قدرت ادامه دارد، تاکید کرد که هر روز بخشهای بیشتری از کارگران به این اعتصاب میپیوندند. در این بیانیه با تاکید بر شعار جمعی تصمیم بگیریم و متحد عمل کنیم آمده است: اعتصاب و تجمع دو جزو مکمل مبارزات ما است. باید جمع باشیم تا نتوانند متفرقمان کنند. تجربه مجامع عمومی سال گذشته همکاران در هفشجان، مسجدسلیمان و ایذه، راه متحد ماندن را به ما نشان میدهد.
این شورا در خصوص به حاشیه کشاندن این اعتصابها و اعتراضها هم به کارگران هشدار داد و از آنان خواست هوشیار باشند. شورای سازماندهی به جریانهایی “معلومالحال” اشاره کرد که با روشهایی عقبمانده و تبلیغات ارتجاعی، فضای اعتراض را مخدوش میکنند و در صفوف اعتراضهای کارگری تفرقه میاندازند. این شورا در توضیح این شرایط نوشت: در جاهایی دیده میشود که صف اعتراض ما کارگران را به اسم بختیاری و بومی و غیره متفرق میکنند. این درحالی است که همه ما کارگران از هر بخش کشور دردها و دشمنان مشترک داریم. همه ما به فقر و گرانی و بدتر شدن هر روز بیشتر شرایط کاری و معیشتی خود اعتراض داریم و آنچه امروز صف ما را متحد میکند، گرد آمدن حول خواستهای فوری مشترکمان همچون افزایش ۷۹ درصدی دستمزدها و ۲۰ روز کار و ۱۰ روز استراحت است.
شورای سازماندهی اعتراضها همچنین به زدوبند برخی گروهها با مدیران کارگاهها و مسئولان اشاره کرد و افزود: در حالی که ما کارگران مدتها است در تدارک اعتصاب و بلند کردن صدای اعتراضمان علیه بدتر شدن هر روز بیشتر وضع کاری و معیشتیمانهستیم، جریانهایی به اسم کمپین تلاش میکنند اعتراضها و خشم ما را مهار کنند و از هماکنون به کارفرمایان و دولت اطمینانخاطر میدهند که بعد از این کارزار، دیگر اعتصابهای تابستانی که در سالهای گذشته داشتیم، انجام نخواهد شد.
شورای سازماندهی در بیانیه خود، کارگرانی را که هنوز به اعتصابها نپیوستهاند، محترم شمرد و از برخورد غیرانسانی با آنان انتقاد کرد. در این بخش از بیانیه آمده است: برخورد توهینآمیز با این همکاران و انتشار عکس آنها در رسانههای اجتماعی و حتی تهدید آنها به انتشار عکس خانوادههایشان از جمله این برخوردها است. این رفتار هیچگونه تفاوتی با رفتار پیمانکاران و سرکوبگران ندارد. جنگ ما سر معیشت، منزلت و حرمت انسانی است و اینگونه برخوردها خط قرمز ما است. برای ما قابل فهم است که همکاران زیر فشار اقتصادی و معیشتی، هنوز تردیدهایی برای ورود به اعتصاب داشته باشند. راهکار ما جلو بردن قدرتمند اعتصاب و تحمیل عقبنشینیهایی به کارفرمایان برای از بین بردن این تردیدها است.