جمعه ۴ فروردین ۱۴۰۲

خبرگزاری ایلنا در گزارشی نوشت که نماینده کارگران در شورای عالی کار، سبد معیشت را ۱۸ میلیون اعلام کرده بودند اما در نهایت رقم سبد کمی بیشتر از ۱۳ میلیون تومان نرخ‌گذاری شد و با این حال حداقل حقوق در سال ۱۴۰۲، هشت میلیون و ۲۰۰ هزار تومان است.

شورای بازنشستگان ایرانبا انتشار نامه ای دستمزد مصوب ۱۴۰۲ ، فرمان کشتار جمعی برای غارت بیشتر نامید. در این نامه آمده است:حکومت، به کمک شورای عالی کار این نهاد سرکوب مزد، در اقدامی سیاسی/اقتصادی و از پیش تصمیم گرفته شده ، برای حفظ و بقا کلیت شان در خلاصی از ضربات زیر و رو کننده انقلابی که تمامیت وضعیت موجود را نشانه رفته، در فرمانی حکومتی و با زیرپا گذاشتن قوانین خودساخته شان در ساعات پایانی سال، به معیشت و زندگی کارگران و مزدبگیران یورش آوردند و بنام افزایش حقوق اما در حقیقت با ارزان کردن بیشتر نیروی کار ، کل سطح زندگی از جمله سلامت، رفاه، حق حیات، وشادی و امید را کاهش دادند تا قتل و کشتارهایشان را با قوانین گرسنگی تکمیل کرده باشند.

با این سرکوب مزدی ، حداقل بگیران این طبقه بزرگ اجتماعی دیگر حداقل بگیر هم نیستند بلکه به ورطه خردکننده فقر مطلق سقوط کرده اند.

کارگران شاغل و بازنشسته ای که نه نقشی در تورم و بحران اقتصادی داشته و نه نقش و اراده ای در تعیین دستمزد خود دارند، این دستورات حکومتی برای تحمیل فقر بیشتر بر زندگی خود را تحمل نخواهند کرد.

تداوم مقاومت ها واعتراضات سنگین اجتماعی و فروکش نکرده ی «زن ، زندگی ، آزادی » در روزها و ماه‌های آینده پاسخی غیرقابل اجتناب علیه وضعیت موجود که در آن، سهم مردم تنها فقر ، ستم و سرکوب ست، خواهد بود!