سه شنبه ۲۱ مهر ۱۴۰۵

از ۱۱ فروردین تا ۱۸ مهر ۱٤۰۵ دست‌کم ٦۳ رویداد مسلحانه در استان‌های سیستان و بلوچستان و کرمان ثبت شده است. رویدادهایی که بر اساس گزارش‌های محلی و غیررسمی دست‌کم ۹٤ کشته و ۳۳ زخمی و بر مبنای روایت رسمی ۸۷ کشته و ۱۰ زخمی برجای گذاشته‌اند. تنها در ۱۸ روز نخست مهرماه ۱۸ رویداد ثبت شده؛ رقمی که از شمار حوادث هر یک از ماه‌های کامل پیش از آن بیشتر است. هم‌زمان، شیوه خشونت از تیراندازی‌های هدفمند و حمله به خودروهای گشت، به کمین علیه کاروان‌ها، تله انفجاری، مین، آرپی‌جی و استفاده از تجهیزات سنگین‌تر گسترش یافته است.

روند رخدادهای شش ماه گذشته نشان می‌دهد که جنوب‌شرق کشور در حال ورود به مرحله‌ای پرتنش‌تر از رویارویی مسلحانه است. این تغییر در شرایطی رخ داده که از اواخر زمستان ۱٤٠٤، جنگ مستقیم میان ایران از یک سو و آمریکا و اسرائیل از سوی دیگر، فضای امنیتی کشور را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد. در همان دوره، نگرانی‌های حکومت درباره احتمال فعال‌تر شدن گروه‌های مسلح در مناطق مرزی افزایش یافت؛ اما در حالی که بخش مهمی از توجه عمومی و امنیتی حکومت ایران به تحولات غرب و شمال‌غرب معطوف بود، در جنوب‌شرق الگویی کم‌صداتر اما پیوسته از افزایش حملات، عملیات امنیتی و درگیری‌های مسلحانه شکل گرفت.

تمرکز این خشونت‌ها عمدتاً در سیستان و بلوچستان بوده و تنها دو رویداد در استان کرمان، هر دو در شهرستان فاریاب، ثبت شده است. زاهدان، سراوان، ایرانشهر و راسک به کانون‌های اصلی درگیری تبدیل شده‌اند و هم‌زمان نشانه‌هایی از سازمان‌یافتگی بیشتر بخشی از گروه‌های مسلح بلوچ، از جمله در قالب «جبهه مبارزین مردمی»، دیده می‌شود. با این حال، همه حملات به این گروه یا هر تشکل مشخص دیگری قابل انتساب نیست و در بخش بزرگی از رویدادها عامل یا مسئولیت حمله نامشخص مانده است.