شنبه ۷ شهریور ۱۴۰۵

با گذشت پنج ماه از بیکاری حدود ۲۰۵ کارگر شاغل در نساجی بروجرد، هنوز این کارگران پیگیر بازگشت به شغل سابق خود هستند.

از روز یکم فروردین ماه سال ۱۴۰۵، از ورود حدود ۶۰۰ کارگر نساجی بروجرد واقع در استان لرستان به بهانه آغاز جنگ و مشکلات مالی ناشی از کاهش مواد اولیه، جلوگیری شد و همه کارگران برای دریافت مقرری بیمه بیکاری به اداره کار معرفی شدند. 

به گفته منابع کارگری؛ با  رفع مشکلات کارخانه، قرار شد کارفرما کارگران را به کار سابق خود بازگرداند. هر چند کارگران می‌گویند حدودا ۴۰۰ کارگر به کار خود بازگشتند و شماری از همکاران خودخواسته محل کار خودرا ترک کردند اما حدود ۲۰۵ کارگر همچنان بازگشت به کار نشده‌اند و وضعیت‌شان مشخص نیست. 

در این زمینه یکی از کارگران تعدیلی مجموعه نساجی بروجرد گفت: در حدود ۵ ماهی که بیکار شدم در جستجوی کار به واحدهای صنعتی و خدماتی زیادی مراجعه کرده‌ام اما تا این لحظه هیچ کاری برای من و سایر همکارانم پیدا نشده و مقرری بیمه بیکاری نیز به شماری از همکارانی که سوابق کمتری دارند، تعلق نگرفته است. 

او گفت: درحالی من و سایر همکارانم به دنبال ایجاد شرایط برای بازگشت به کار هستیم که بیکاری ناشی از جنگ که جزو حوادث غیرمترقبه است در واقع “تعلیق” محسوب می‌شود و طبق قانون، کارفرما پس از رفع مشکلات کارگاه مکلف است از همان نیروها استفاده و آن‌ها را مجددا به کار بازگرداند. 

او با بیان اینکه شرایط معیشتی خوبی ندارد، گفت: از چند سال قبل به امید اشتغال پایدار در نساجی بروجرد، مشغول به کار شده‌ایم و در طول این مدت آنچه دریافت کرده‌ایم فقط حداقل‌های مزدی بوده است. 

طبق اظهارات وی؛ خواسته کارگران تعدیل شده مجموعه نساجی بروجرد با سوابق کاری مختلف، بازگشت به کار سابق است.