پنجشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۵

سیر تحولات در ایران، ما را برآن داشته است که گفتگویی بی پرده و الزامی با شما داشته باشیم. هر روز که از حیات جمهوری اسلامی می گذرد فجایع بیشتری به وقوع می پیوندد و تبعات حضور و حاکمیت جمهوری اسلامی بر زندگی و سرنوشت ۹۰ میلیون نفر از شهروندان ما آشکارتر می گردد.
خشونت، تبعیض، قتل، جنگ، کشتار، زندان، اعدام، استثمار و ستمگری، همزاد حاکمیت جمهوری اسلامی و عملکرد مستمر رژیم در تمام سال های به قدرت رسیدن آن هستند. سرکوب نیروهای سیاسی، ادامه جنگ ۸ ساله با عراق زیر عنوان « نعمتی» که شرایط بقا و استقرار حاکمیت جمهوری اسلامی را  به بهای کشتار توده ها و ویرانی شهرها و روستاها و نابودی زیرساخت ها و ورشکستگی اقتصادی و گسترش فقر و فلاکت در جامعه مهیا کرد و در همان حال احساسات شووینیستی و تعصبات و خرافات مذهبی را بشدت دامن زد و بر فضای عمومی جامعه مسلط نمود، هم اکنون به شکلی وسیع تر ادامه دارد.

بستن دانشگاه ها زیر عنوان «انقلاب فرهنگی»، اخراج معلمان، استادان، کارگران و گزینشی کردن تحصیل و آموزش، منع دگر اندیشان از کار و درس آموزی. به قتل رساندن نویسندگان، هنرمندان و متفکران سیاسی چپ و مترقی به صورت زنجیره ای و حاکم گرداندن شیوه های جنایتکارانه سرکوب و سانسور،توقیف نشریات و روزنامه‌های مترقی، قطع اینترنت و اعمال بی خبری مطلق از مصائب اجتماعی.
کشتار جنایت کارانه نیروهای انقلابی و مترقی و اعدام هزاران انسان رزمنده و جان برکف در دهه شصت و به ویژه در سال ۶۷ نمونه های غیرقابل چشم پوشی از جنایات جمهوری اسلامی است.

سازماندهی و تقویت مالی و تسلیحاتی گروه های نیابتی در منطقه برای گسترش نفوذ و سلطۀ پان اسلامیسم که چیزی جز ابزار ارتجاعی نفوذ سیاسی و نظامی بورژوازی بوروکراتیک – نظامی حاکم برایران در منطقه نیست، تخصیص منابع نجومی مالی برای برنامه های هسته ای و موشکی جزئی از همین سلطه جوئی پرهزینه، خطرناک و جاه طلبانۀ رژیم است. روی دیگر این جاه طلبی ارتجاعی قطع وسیع انرژی، برق و آب و عدم بازسازی نیروگاه ها به بهای در تنگنا قرار دادن مردم در گرما و سرما و حتی تعطیلی مراکز صنعتی، تولیدی، خدماتی، درمانی و آموزش. دزدی و اختلاس های نجومی و بیشمار، توسط مسئولان و وابستگان حکومتی است. ایجاد آلودگی و اشاعه بیماری های تنفسی و سرطانی وسیع به دلیل بکار گیری سوخت های فسیلی و بنزین های غیر استاندارد. مشارکت در راه اندازی جنگ های منطقه ای و بوجود آوردن زمینه کشتار، آوارگی و ویرانی. این مجموعه اقدامات ضد انسانی تنها بخشی از جنایاتی است که جمهوری اسلامی در دوران حکمرانی اش بر جامعه ایران انجام داده است. در تمام این دوران هیچ نکته مثبتی در سیاست و عملکرد جمهوری اسلامی دیده نمی شود.
 
مرور این جنایات برای یادآوری ساختار خصمانه، استثماری و غیر قابل اعتماد رژیم در تقابل با خواست و منافع توده‌ های کارگر و زحمتکش می باشد. آنچه بر شمردیم هر روز با شدت علیه اکثریت جامعه اعمال می شود. اما سوی دیگر این کابوس وحشتناک که بر توده های کارگر و زحمتکش جامعه و همه مردم تحمیل می شود، جماعتی استثمارگر، سرکوبگر، مفت خور و مرتجع است که با اتکا بر اهرم های قدرت سیاسی – اقتصادی, نظامی و غارت منابع مالی کشور، بهشت سرمایه داری را با تداوم حاکمیت جمهوری اسلامی برای خود بنا کرده اند.
از اینروافشای این جنایات، روشنگری در مورد علل و چگونگی آنها و تلاش برای یافتن راه های درست و ثمربخش برای تقابل با این وضعیت تحمل ناپذیر، وظیفه هر کارگر آگاه و هر نیروی مترقی و طرفدار رهایی طبقه کارگر می باشد.


کارکران آگاه و توده های زحمتکش!

برشمردن این جنایات به این منظور است که ما بتوانیم در مقابل رفتارها و عملکرد رژیم که سرنوشت کارگران و زحمتکشان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، کنش اجتماعی درست و درخور داشته باشیم و در جهت تغییر این سرنوشت به نفع کارگران و دیگر زحمتکشان جامعه، مبارزه توده ای را سازمان دهیم.
اگر این شرایط را نادیده بگیریم یا به هر دلیل نسبت به آن بی اعتنا باشیم، عملا خود را در مقابل قتل و غارت و ظلم بی پایان رژیم خنثی و خلع سلاح کرده ایم. اولین شرط تغییر سرنوشت این است که پرسشگر باشیم و نسبت به وقایع پیرامون خود واکنش نشان داده و شرایط حاکم بر جامعه را بر أساس بینشی علمی و انقلابی به چالش بگیریم. جمهوری اسلامی چهل و هفت سال سیه روزی و تباهی را بر ما تحمیل کرده است. خانواده ها را در فروپاشی مطلق قرار داده و فرزندان ما را بی آینده و جامعه را از هستی ساقط کرده است. باید با مبارزه خود به این شرایط سخت و نکبت بار پایان دهیم.

مهمترین موضوعی که باید در مقابل آن بایستیم و اعتراضات متحد و همگانی را سازماندهی کنیم، قطع جنگ و ممانعت از کشتار، خرابی، بیکاری و مبارزه برای خلع ید از حاکمیت جمهوری اسلامی است.
در حالی که عده ای متوهم یا جیره خوار پرچم به دست میدان داری می کنند و با حمایت سازمان یافته مسئولان نظام، جنگ و بمباران و کشتار را مقدس می شمارند، باید از سیاست های رژیم دوری جست و تردیدی بخود راه نداد که پشت این سیاست های خائنانه اشخاص و منافعی پنهان است که کوبیدن بر طبل جنگ و ادامه تحریم و مناقشه و افزایش تورم و گسترش فقر و مستمند سازی توده ها را مطلوب خویش جلوه می دهند و ثروت، سرمایه و قدرت سیاسی را به خدمت سردمداران رژیم و رئیس و وزیر و وکیل و درواقع برای حفظ و گسترش سلطۀ ارتجاعی سرمایه داری بوروکرات – نظامی حاکم و بقای جمهوری اسلامی در می آورند که ابزار سلطه و استثمارگر سرمایه داران و زمینداران در ایران است.

در شرایط کنونی خواست و شعار قطع فوری و بی قید و شرط و دائمی جنگ و مبارزه برای گسترش و توده ای کردن این شعار، یک وظیفۀ اصلی و محوری همه نیروی های آگاه و کارگران و زحمتکشان است. روشن است که مبارزه برای قطع جنگ، نافی مبارزات کارگران، زنان، دانشجویان  روشنفکران انقلابی در عرصه های دیگر نیست.
تأکید بر پایان جنگ و برداشتن سایه جنگ از سر مردم و راه اندازی جنبش های قدرتمند علیه جنگ و جنگ طلبان وظیفه هر نیروی انقلابی و مترقی و انسان دوست هایی است که مخالف کشتار و ویرانگری هستند. باید به توده ها توضیح داد که جنگ های ارتجاعی علیه منافع مردم زحمتکش و صلح های تحمیلی که برگرفته از ضعف طرف دیگراست؛ لاجرم بدون امتیازگیری و ستم گری و غارتگری و بدون برداشتن نطفه های جنگ جدید امکان پذیر نیست. ادامه جنگ یا پنهان نگه داشتن مذاکرات صلح فریب توده ها و صرفآ به معنای بازی های دیپلماتیک سری حکومت های متخاصم و تسهیل کردن نقشه های ضد انقلابی است. صلح پایدار و یا پایان جنگ تنها با انقلاب و تداوم آن تا از میان رفتن نظام سرمایه داری در جهان امکان پذیر است. اما قطع موقت جنگ و فراهم آمدن شرایطی برای گسترش و سازمانیابی مبارزات کارگران و توده های زحمتکش امانپذیر است.

در اثر مبارزات توده ها  در شرایط سلطۀ نظام سرمایه داری وظیفۀ نیروهای انقلابی و مترقی مبارزه علیه جنگ و در شرایط مساعد برانداختن حکومت های سرمایه داری و نظام سرمایه داری با جنگ انقلابی است. تا هنگامی که وضعیت انقلابی فراهم نشده است باید برای بسط آگاهی و تشکل، بویژه سازمان سیاسی طبقۀ کارگر، و فراهم ساختن شرایط ذهنی انقلاب و به طور خلاصه برای تدارک انقلاب مبارزه کرد.


۹ مرداد ماه

کارگران هم پیمان

https://t.me/kargranhampeyman