سه شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۳

من بە عنوان عضوی از انجمن صنفی معلمان کردستان شاخە سنندج صحبت می‌کنم.
این مناسبتها برای این نیست کە دور هم جمع شویم و برای هم دست بزنیم و نقل و شیرینی پخش کنیم. هرکدام از این روزها (کارگر و معلم) تاریخی پر از درد و رنج و خون داشتەاند. در چنین روزی حدود صد و چهل سال پیش کارگران در امریکا بە خیابان آمدند برای دستمزدی عادلانەتر و زندگی انسانی‌تر، تا اینکە موفق شدند ٨ ساعت کار در روز را در قانون بگنجانند نە اینکە ١٢ تا ١٨ ساعت کار کنند با دستمزد اندک. همە این دستاوردها در سایە ایجاد انجمن و اتحادیە صورت گرفتە، بەتنهایی کاری از کسی بر نمیاد در برابر کارفرما، اتحادیە و انجمن قدرت است و… .
این روز را بە پدران و مادرانتان تبریک بگویید… بە مادرانی کە خانەدارند و در خانە کار می‌کنند.
در سال ١٣٤٠ شمسی فرهنگیان نیز با دعوت اتحادیە آنوقت معلمان بەخیابان آمدند تا نسبت بە کمی دستمزد خود اعتراض کنند اما با خشونت نیروهای پلیس و تیراندازی شخصی بنام ناصر شهرستانی یکی از معلمان بنام دکتر ابوالحسن خانعلی کشتە شد، معلمان بە اعتراضات ادامە دادند و توانستند شهرستانی را برکنار کردە و یکی از اعضای اتحادیە معلمان بنام محمد درخشش را بە وزارت رساندە و سطح دستمزدشان را با مهندسان برابر کنند.
همە این موفقیتها در سایە ایجاد انجمن و اتحادیە صورت گرفتە، فردا روز شما هم وارد بازار کار می‌شوید، حتما بە دنبال ایجاد و یا پیوستن بە انجمنها و اتحادیەها باشید.
منبع – شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران