سایت خبری المانیتور خبر از اختلاف نظر شدید در رهبری جمهوری اسلامی نسبت به مسالەی هستەای میدهد
دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴
به نوشته سایت المانیتور، جمهوری اسلامی ایران پس از جنگ کوتاه و خونین اخیر خود با اسرائیل، در حال حرکت به روی مرز باریک و حسابشده “ابهام هستهای فزاینده” است تا به باور خود از حملات بیشتر جلوگیری کند اما سوال در این است که این ابهام را تا کی میتواند حفظ کند.
المانیتور که نویسنده آن روز شنبه، ۲۱ تیر، این مقاله را از تهران مخابره کرده، اشاره کرده که با فرونشستن نسبی گردوغبار جنگ، شکاف بین تندروها در حکومت ایران که خواهان پیشبرد برنامه تسلیحات هستهای هستند با میانهروهایی که باز نگاه داشتن درهای دیپلماسی با غرب را دنبال میکنند تا دستکم از ویرانی بیشتر جلوگیری کرده باشند، آشکارتر و عمیقتر شده است. این گزارش اشاره کرده که محافظهکاران ایران در رسانههای خود آشکارا از دستیابی به سلاح هستهای حمایت میکنند و همزمان، چند روحانی ارشد حکومتی، فتواهایی برای کشتن دونالد ترامپ صادر کردهاند.
به نوشته المانیتور، تناقض میان اظهارات دولت مسعود پزشکیان و حتی محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس که آخر هفته گذشته دیپلماسی را همچنان «ابزاری برای مقاومت» نامید، با تندروترهای حکومتی، یک تناقض عامدانه است و به ایران اجازه میدهد در حالی که تندروهای داخلی خود را آرام میکند، این ظاهر را به جهان نشان دهد که هنوز به تعهدات بینالمللی خود متعهد است.
المانیتور با اشاره به سرنوشت نامعلوم بیش از ٤۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنیشده ٦۰ درصدی ایران نوشت سران تهران بر تلاش برای رسیدن به آستانه توانایی هستهای بدون عبور از خطوط قرمز تأکید دارند، خطوطی که زیرپا گذاشتن آن میتواند ایران را با حملات سنگینی روبهرو کند.
این مقاله افزوده که رهبران ایران خطرات را به روشنی دیدهاند؛ نه تنها آسیبپذیری نظامیشان در درگیری اخیر آشکار شده، بلکه از محدودیتهای «اتحاد» خود با چین و روسیه آگاه شده و میدانند که در صورت وقوع یک درگیری تمامعیار دیگر، نباید در انتظار مداخله قاطعی از سوی پکن و مسکو باشند و چین و روسیه ثابت کردند که «شرکای راهبردی غیرقابل اعتماد» برای تهران هستند. به نوشته المانیتور، سیاست «ابهام فعلی» در برنامه هستهای ایران، میتواند چندین کارکرد داشته باشد؛ زمان بخرد، عزم بینالمللی را محک بزند و دشمنان را مجبور کند تا هزینههای تشدید تنش را در نظر بگیرند.
المانیتور افزود ابهام ممکن است یکی از معدود راهبردهای باقیمانده برای تهران باشد اما ادامه آن خطرناک است و سوال اینجاست که آیا جهان این ابهام هستهای را تحمل خواهد کرد یا نه. به نوشته المانیتور، پیامهای ضدونقیض تهران به جهان، اهداف کوتاهمدت را برای حکومت ایران تأمین میکند اما در درازمدت، خطر سوءمحاسبات را افزایش میدهد. این گزارش جمعبندی کرده که پرونده هستهای ایران اکنون در کانون یک جنگ بر سر بازدارندگی و بقا در خاورمیانه قرار گرفته و بحرانی است که شاید زمان آن فرا رسیده باشد که به هرطریقی، و برای همیشه، حل شود.