دوشنبه ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵

سازمان نظام پرستاری اعلام کرده است:‌ «تا زمان رفع محدودیت‌های دسترسی مردم به اینترنت بین‌الملل، هیچ امتیاز ویژه‌ای [اینترنت پرو] درخواست نمی‌کنیم.».
با شروع جنگ دسترسی عمومی به اینترنت جهانی قطع شد و تا امروز همچنان برقرار نشده است، اما حالا در میانه‌ی آتش‌بس زمزمه‌هایی درباره دسترسی به اینترنت جهانی برای برخی از گروه‌ها و اقشار شنیده می‌شود، دسترسی‌ای با عنوان «اینترنت پرو»، آن‌طورکه اعلام شده این نوع اینترنت شرایط دسترسی اعضای برخی سازمان‌ها و شرکت‌ها را به نت جهانی فراهم می‌کند، اما باید به‌ازای این دسترسی پول پرداخت کنند، ضمن این‌که چنین دسترسی‌ای برای عموم مردم فراهم نیست.
«اینترنت پرو» یا همان اینترنت پایدار کسب و کارها، به‌عنوان یک مدل جدید دسترسی در هفته‌های اخیر وارد ادبیات ارتباطی ایران شده و بیشتر از آنکه روی سرعت تمرکز داشته باشد، بر «پایداری اتصال» و «دسترسی کم‌محدودتر به برخی سرویس‌های بین‌المللی» تأکید دارد. این سرویس عمدتاً برای گروه‌های مشخصی مانند کسب‌وکارها، شرکت‌های فناوری، بازرگانان و برخی نهادهای حرفه‌ای طراحی شده و دریافت آن مستلزم احراز هویت شغلی و طی مراحل اداری است. کاربران این سرویس در شرایط اختلال شبکه، اتصال باثبات‌تری تجربه می‌کنند و دسترسی‌شان به برخی ابزارهای بین‌المللی آسان‌تر است.
در میان روزهایی که دسترسی به اینترنت جهانی قطع است شاید هر سازمان‌ و شرکتی از چنین امکانی استقبال کند، اما حالا سازمان نظام پرستاری با صدور یک اطلاعیه اعلام کرده با وجود فراهم بودن شرایط قصد ندارد از چنین امتیاز ویژه‌ای بهره ببرد.
رئیس سازمان نظام پرستاری درباره تصمیم این سازمان به خبرآنلاین می‌گوید: «بعد از معرفی «اینترنت پرو»، برخی اقشار برای اعضای خود درخواست دسترسی به این نوع اینترنت را مطرح کردند. به ما نیز گفته شد در صورت ارائه درخواست از سوی سازمان نظام پرستاری، امکان استفاده از این اینترنت برای پرستاران وجود دارد. اما واقعیت این است که پس از بررسی موضوع در سازمان و هیأت‌مدیره، به این نتیجه رسیدیم که ما جدا از مردم، حقی ویژه نمی‌خواهیم.»
او ادامه داد: «اینترنت ابزاری ضروری برای زندگی روزمره همه مردم است و همگان باید امکان استفاده از آن را داشته باشند. سازمان نظام پرستاری به این نتیجه رسید که تا زمانی که مردم و گروه‌های دیگر به اینترنت دسترسی کامل ندارند، ما نیز هیچ درخواست ویژه‌ای نداشته باشیم. هر زمان که دسترسی عمومی فراهم شد، ما هم مانند دیگران از آن استفاده خواهیم کرد.»