سازمان جهانی کار همدست حکومت اسلامی سرمایهداران علیه کارگران
شنبه ۹ خرداد ۱۴۰۵
یکصد و چهاردهمین کنفرانس سازمان جهانی کار در روز های ۱ تا ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ در شهر ژنو سوئیس برگزار می شود. نشست بینالمللی این سازمان در شرایطی برگزار می شود که پیامدهای جنگ امپریالیستی و ارتجاعی دولتهای آمریکا و اسرائیل با رژیم جمهوری اسلامی امنیت، کار، زندگی و معیشت و مبارزه کارگران و زحمتکشان و اکثریت مردم ایران و کشورهای حوزه خلیج را در موقعیت بمراتب دشوارتری قرار داده است. حکومت اسلامی سرمایهداران که یک پای این جنگ ارتجاعی است، به بهانه این جنگ نیز کار و زندگی و هستی و مبارزه این طبقه و اکثریت مردم ایران را بیش از پیش در منگنه قرار داده است. این جنگ با کشتار هزاران نفر و آوارگی و ویرانی زیرساختهای اقتصادی و اجتماعی، قطع اینترنت و بیکار کردن بیش از سه میلیون کارگر و تشدید موج سرکوب و اعدام زندانیان سیاسی نه فقط بنیانهای بازتولید زندگی اجتماعی را زیرضرب قرار داده، بلکه با به حاشیه راندن جنبش کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی و اعتراضی روند تکامل این جنبشها در زمینه سازمانیابی را با وقفه روبرو کرده است.
سازمان جهانی کار هر ساله هیئتی را از جانب رژیم جمهوری اسلامی به عنوان نماینده کارگران ایران در اجلاس سالانه خود می پذیرد که نه تنها نماینده کارگران و مدافع حقوق طبقه کارگر در این اجلاس نیستند، بلکه از جمله کارگزاران حکومتی هستند که تلاش میکنند دستمزدهای چند مرتبه پایین تراز خط فقر، محرومیت طبقه کارگر از حقوق اولیه خود مانند حق ایجاد تشکل مستقل کارگری و حق اعتصاب، تعقیب و بگیر و ببند فعالین کارگری را کتمان و پرده پوشی کنند. آنها همانطوریکه در گذشته نیز نشان داده اند، نه تنها از قوانین ضد کارگری جمهوری اسلامی و موج بیکارسازی ها و مصائبی که این رژیم به بهانه جنگ به طبقه کارگر ایران تحمیل کرده است سخنی بر زبان نخواهند آورد، بلکه اگر از جانب هیاتهای دیگر هم سئوالی در این مورد مطرح شود، به توجیه بی حقوقیها و پنهان کردن حقایق میپردازند. سازمان جهانی کار در حالی نمایندگان جمهوری اسلامی را در این اجلاس میپذیرد که به خوبی می داند این رژیم به هیچکدام از مصوبات این سازمان متعهد نیست، در ایران فعالین سرشناس دفاع از حقوق اولیه و پذیرفته شده کارگران از جانب این سازمان، تحت تعقیب قرار می گیرند، در زندان به سر میبرند و شکنجه می شوند.
با اینکه برخی از سازمان های کارگری جهانی، جمهوری اسلامی را به خاطر تضییقات و تحمیلاتی که به کارگران روا می دارد، محکوم می کنند، اما در مقابل، سازمان جهانی کار بیاعتنا به این همه اعتراض بینالمللی، به روال هر سال مشتی افراد حکومتی را همراه با عدەای کارفرمای سرمایه دار و چند نفری از پادوهای خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار را بنام ”نماینده کارگران” در اجلاس خود می پذیرد تا در تدوین قرار و قطعنامەهای این سازمان نقش داشته باشند. این در حالی است که رژیم جمهوری اسلامی در هیچ دوره ای نه تنها در جهت تحقق عهدنامه ها و مقاوله نامه های این سازمان هیچ گامی بر نداشته، بلکه ابتدایی ترین حقوق کارگران را پایمال نموده است.
در سال های اخیر خلاء عدم حضور نمایندگان واقعی کارگران در این کنفرانس را مدافعان جنبش کارگری در ایران با حضور شورانگیزشان در برابر ساختمان محل اجلاس کنفرانس و با برگزاری متینگ های اعتراضی در داخل و خارج از محل برگزاری این کنفرانس پر کردەاند. امسال نیز در نتیجه تلاش های (کمیته سراسری برگزاری تجمع اعتراضی در ژنو) و به دنبال درخواست از اتحادیههای کارگری برای اعلام همبستگی با مبارزات کارگران در ایران و حمایت از تجمع اعتراضی در ۵ ژوئن که همزمان با کنفرانس سالیانهی سازمان جهانی کار در مقابل محل این سازمان در ژنو برگزار میشود، تاکنون تعدادی از اتحادیهها و سندیکاهای کارگری در اروپا با میلیونها نفر عضو به این درخواست پاسخ مثبت دادهاند و پشتیبانی خود را از کارگران ایران و از تجمع اعتراضی با اعلام آمادگی برای شرکت در تجمع و یا از طریق ارسال پیامهای نوشتاری و صوتی اعلام کردهاند.
در حالی که کمپین بین المللی اعتراض به شرکت دادن هیئت های اعزامی جمهوری اسلامی به این کنفرانس ادامه دارد، تعدادی از تشکل های کارگری در ایران از جمله سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، گروه اتحاد بازنشستگان، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، کارگران بازنشسته خوزستان در تاریخ ۷ خرداد ۱۴۰۵ طی پیامی به کارگران و اتحادیەها و تشکل های کارگری همه کشورها اعلام کردند:
«جمهوری اسلامی به عنوان یکی از اعضای سازمان جهانی کار هرگز تصمیمات کنوانسیونها، مقاوله نامهها و قوانین بنیادین کار را رعایت نکرده و برای آنها کوچکترین احترام و الزامی قائل نبوده است. لیکن به رغم هشدارها و آگاهگریهای فعالان و تشکلهای کارگری مستقل ایران و جهان، نهادهای وابسته به رژیم جمهوری اسلامی مانند « کانون عالی شورای اسلامی کار» نمایندگان خود را به جای نمایندگان مستقل و واقعی تشکل های کارگری به کنفرانس سالانه سازمان جهانی کار می فرستد. تأسف بار تر اینکه این افراد وابسته به رژیم و پایمال کنندگان حقوق کارگران توانسته اند حتی به عضویت هیئت مدیره و سایر کمیته ها نیز ارتقا یابند. از این رو ما، به عنوان بخشی از کارگران و تشکل های مستقل کارگری و بازنشستگان خواهان طرد نمایندگان جمهوری اسلامی از سازمان جهانی کار و شرکت نمایندگان واقعی و مستقل کارگران در این سازمان هستیم».
به رغم همه این اعتراضات از آنرو که سازمان جهانی کار اساسا در پی تأمین منافع دولت های سرمایه داری عضو این سازمان است، هیئتهای جمهوری اسلامی را با آغوشی گشاده در اجلاس سالانه اش می پذیرد. این سازمان جهانی نمایندگان رژیم ضد کارگر جمهوری اسلامی و نهادهای وابسته به آن را به عنوان نماینده کارگران در شور و گفتگوها دخالت می دهد و در تصمیم های اجلاس سهیم می گرداند و بدین ترتیب این سازمان عملا در پایمال کردن حقوق طبقه کارگر ایران با جمهوری اسلامی همدست شده است.
سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1