سازمان بهداشت جهانی، نیاز پناهجویان ناگورنوقرهباغ را عظیم برآورد نموده
سه شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۲
هانس کلوگه مدیر منطقه اروپای سازمان بهداشت جهانی گفت خروج هزاران پناهجوی ارمنی از ناگورنوقرهباغ به ارمنستان، چالشهای عظیمی ایجاد کرده که رفع آنها به زمان طولانی نیاز دارد. پس از بیش از سی سال، هیاتی از ناظران و کارشناسان سازمان ملل برای ارزیابی کمکهای موردنیاز یکشنبه وارد ناگورنوقرهباغ شدند.
سازمان بهداشت جهانی گروهی از متخصصان و تجهیزات را به این منطقه فرستاده است از جمله کارشناسان بهداشت عمومی و متخصصان سوختگی به همراه درمانگاههای پیشساخته و دارو. پس از درخواستهای بینالمللی، جمهوری آذربایجان اجازه ورود این ناظران را داده اما ارمنستان از زمان آن یعنی پس از خروج صد هزار ارمنی از منطقه انتقاد کرده است. بر اساس تخمینها ۱۲۰ هزار ارمنی در ناگورنوقرهباغ زندگی میکردند و اکنون بیشترشان وارد ارمنستان شدهاند. ناگورنوقرهباغ، منطقهای کوهستانی و ارمنینشین در جنوب قفقاز، در دل جمهوری آذربایجان قرار دارد و از نظر جامعه جهانی یکی از استانهای این کشور است. پس از سه دهه، جمهوری آذربایجان کنترل کامل منطقه را به دست گرفته اما از ارمنیها نخواسته آنجا را ترک کنند و گفته است از حقوق شهروندی یکسان برخوردار خواهند بود. اما ارمنیهای ناگورنوقرهباغ این را باور نکرده و دولت ارمنستان آن را “دروغ” خوانده است. به این ترتیب بیش از صد هزار نفر ارمنی، در شرایطی دشوار، هر چه توانستند برداشته و با هر وسیلهای که یافتهاند و حتی پیاده وارد ارمنستان شدهاند. به گفته نازلی باغداساریان سخنگوی نخستوزیر ارمنستان، صدهزار و ۴۱۷ ارمنی تا یکشنبه وارد ارمنستان شدهاند. کمیسیاریای عالی پناهجویان سازمان ملل میگوید : « این افراد گرسنه، بسیار خسته و نیازمند کمک فوری هستند.» این پناهجویان با عبور از گذرگاه لاچین، تنها راه ارتباطی ناگورنوقرهباغ با ارمنستان، وارد این کشور میشوند. صلحبانان روس بر امنیت این گذرگاه نظارت میکنند. به گفته آرتاک بگلریان، مقام سابق ارمنیهای قرهباغ، : « آخرین گروه ارمنیها روز شنبه اول اکتبر راهی ارمنستان شدهاند و آنها که ماندهاند حداکثر چند صد نفر هستند که بیشترشان افراد مسئول، کارکنان سرویسهای امدادی، داوطلبان یا افراد نیازمند مراقبت ویژه هستند.»